نه اشکی جاری می مونه و نه لبخند جایی چنان که داشته...تنها شبحی در دستان و پاها و قلبم نفس می کشه و بازیگوشی می کنه...خیلی این کارگردانو دوست دارم...هر وقت دنبال تنهایی ناب پر از لذتم با سینمام یاد فیلمای ایشون میفتم و تعجب میکنم چرا فیلماش با ریت امتیاز پایین همیشه تو لیست مورد علاقم بوده..بعد هر بار میبینم میبینم راهو درست اومدم...این فیلم و دو تا اثر دیگه که ازش دیدم اصلا از دنیا و زبان دیگه ای حرف میزنه