یه فیلم اقتباسی خوب از رمان مشهور «مادام بوواری» اثر گوستاو فلوبر .. نمی دونم چرا این فیلم امتیاز پایین گرفته ولی من از روایت قصه اش خوشم اومد ولی خب داستانش خیلی دارک و کمی مبهم تموم میشه از بازی شخصیت «مایا» لذت بردم و به نظر من دیپا ساهی خیلی خوب تونست حس کاراکترش رو نشون بده و تغییراتش رو هم به خوبی توی شخصیت اعمال کرد (شوهرش کارگردان فیلمه) شاهرخ خان اینجا خیلی جوون تره ولی اصلا ناپخته بازی نمی کنه ، بلکه با ورودش کلی انرژی به فیلم تزریق می کنه و شخصا سکانس های زل زدنش به مایا که لب پنجره نشسته و دنبال یه راه برای آزادی می گرده و همینطور قدم زنی تو بازار و دیالوگ های شاعرانه زیبایی که بینشون ردل و بدل میشه رو خیلی دوست داشتم .. آهنگ ها و طبیعت فیلم هم پر از احساس و روح نواز بودن من با کمی اغماض به این فیلم امتیاز ۷ رو میدم