Douglas Sirk (داگلاس سیرک)

داگلاس سیرک

داگلاس سیرک یک کارگردان آلمانی بود که بین سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۷۹ میلادی فعالیت می‌کرد. شهرت این کارگردان به خاطر کارگردانی فیلم های ملودرامش در هالییود دهه 50 میلادی می باشد. سیرک در طول 9 سال فعالیت در آلمان بیش از 15 فیلم و پس از آن در آمریکا بیش از 18 فیلم ساخت که بهترین آنها فیلم زمانی برای دوست داشتن و زمانی برای برای مردن(1958) بود که آخرین این فیلمساز نیز می‌باشد. سیرک در 26 آوریل سال 1897 در هامبورگ، آلمان چشم به جهان گشود. پدرش یک خبرنگار دانمارکی تبار بود. او چندین سال در کودکی در دانمارک به سر برد و سپس به همراه خانواده اش به آلمان بازگشت. او در اواسط دوران نوجوانی تئاتر را با دیدن نمایش نامه های شکسپیر شناخت. در سال 1919، او برای تحصیل در رشته حقوق به دانشگاه مونیخ رفت، اما خیلی زود مونیخ را به جهت خشونت های جمهوری کوتاه مدت باواریایی شوروی ترک کرد. مدتی نیز برای روزنامه پدرش مطلب نوشت. او قبل از رفتن به دانشگاه هامبورگ و تغییر رشته به فلسفه و تاریخ هنر، مدتی نیز در دانشگاه ینا درس خواند. در همین دانشگاه بود که در سخنرانی نظریه نسبیت آلبرت انیشتین حضور داشت. مورخ هنر، اروین پانوفسکی، تاثیر بزرگی در زندگی او داشت و یک ترم او را عضو گروه سمینارش کرد و یک مقاله بزرگ برای او در رابطه با نقاشی قرون وسطی آلمانی نوشت. او در مصاحبه ای در سال 1971 اذعان کرد که مدیون پانوفسکی می باشد. در سال 1922، به واسطه جایگزین شدن به جای کارگردانی بیمار، اولین تولید خود را به نام ایستگاه مرگ کارگردانی کرد. در کمال تعجب این فیلم با موفقیت خوبی همراه شد و از همین لحظه به گفته خودش در دنیای تئاتر غرق شد. علاوه بر تئاتر، در بسیاری از هنرهای شکل گرفته شده در این دوران کار می کرد، از جمله نقاشی، که در یک استودیو فیلم در برلین به عنوان طراح و یا ترجمه غزلیات شکسپیر به آلمانی که نوشته های او منتشر نیز شده اند. در همین سال ها بود که دکتر پل ایگر پیشنهاد افزایش حقوق و بازی در فیلمی را به داد اما سیرک کارگردانی را ترجیح داد. در دهه 1930، سیرک به واسطه تهیه و کارگردانی تئاترهای زیاد به یکی از کارگردانان برجسته آلمان تبدیل شد. اوالین فیلم بلند سیرک آوریل، آوریل(1935) بود که یک بار در آلمان و یک بار در هلند فیلم برداری شد. سیرک در سال 1937 به دلیل گرایشات سیاسی خودش و همسر یهودیش، هیلدا جری بازیگر، آلمان را ترک کرد. مدتی در سوسیس بود و بر روی فیلم های سوئیسی و هلندی کار می کرد. در هنگام ورود به ایالات متحده، نام المانی خود را به داگلاس سیرک تغییر داد. در سال 1942 با کمپانی کلمبیا پیکچرز قرارداد بست و فیلم گوش خراش ضد نازی به نام مرد دیوانه هیتلر(1943) را کارگردانی کرد. اما از آنجایی که هنوز مجوز فعالیت در آمریکا را نداشت فیلم به اسم جک گرینهالگ منتشر شد. یک سال بعد فیلم دیگری با عنوان طوفان تابستانی(1944) را با بازی لیندا دارنل، جورج سندرز، ادوارد اورت هورتون و آنا لی کارگردانی کرد. فیلم نامه این فیلم را رولند لی با اقتباس از رمان "حزب تیراندازی" از آنتون چخوف نوشت. از دیگر فیلم هایی که سیرک در دهه 40 کارگردانی کرد می توان به رسوایی در پاریس(1946)، طعمه(1947)، بخواب، عشق من(1948)، ضدشوک(1949)، کمی فرانسوی(1949) اشاره کرد.دهه 50 میلادی را سیرک با موفقیت در فیلم زیردریایی اسرارآمیز (۱۹۵۰) شروع کرد. در این فیلم مهیج مکدونالد کری، مرتا تورن و رابرت داگلاس بازی می کردند. پس از کارگردانی فیلم تندر روی تپه(1951)، فیلمی درام و رمانتیک به نام قرض پس دادن خانم(1951) را با بازی لیندا دارنل و استفان مک نالی کارگردانی کرد. داشتان این فیلم درباره خانم معلمی است که در یک قمار مبلغ زیادی را مقروض می شود و مجبور می شود از راههای نامتعارف قرضی را پس دهد. فیلم بعدی این کارگردان آخر هفته با پدر(1951) و جایی برای داماد نیست(1952) نام داشت. شاید بتوان گفت نقطه عطف فیلم های این کارگردان در آمریکا با فیلم کسی دختر مرا دیده؟(1952) شروع شد. در این فیلم کمدی پایپر لوری و راک هادسن بازی می کردند. وسواس بزرگ (۱۹۵۴) فیلمی دیگر در سبک رمانتیک به کارگردانی داگلاس سیرک می باشد. از ستارگان این فیلم می توان به جین وایمن ، راک هادسن و باربارا راش اشاره کرد. با موفقیت و ایفای نقش بسیار عالی جین وایمن، سیرک در فیلم بعدیش هر چه خدا می‌خواهد (۱۹۵۵) از او استفاده کرد. داستان این فیلم درباره یک زن بیوه است که جوانی طراح عاشق او می شود. بر باد نوشته (۱۹۵۶) نیز موفق تر از فیلم های گذشته اش ظاهر شد. این فیلم درام با بازی راک هادسن، لورن باکال، رابرت استاک، دوروتی مالون درباره فردی میلیونر است که عاشق دختر منشی ای می شود و با او ازدواج می کند اما با به دنیا آمدن فرزندشان تردید می‌کند که پدر بچه خودش نباشد. دوروتی مالون به خاطر بازی در این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. زمانی برای عشق ورزیدن و زمانی برای مردن(1958) فیلم دیگر سیرک است که با بازی جان گوین و کینن وین ساخته شد. با وجود موفقیت زیاد فیلم تقلید زندگی(1959) و پس از یک بیماری سخت، ایالات متحده را ترک و از فیلمسازی بازنشسته شد. در سال 1985 او جایزه افتخاری فیلم باواریا را برنده شد. داگلاس سیرک در ۱۴ ژانویه ۱۹۸۷، در لوگانو سوئیس در مونیخ درگذشت.

فیلموگرافی

A Personal Journey with Martin Scorsese Through American Movies 1995

8.5

imdb-icon

9

cinama-icon
Imitation of Life 1959

7.8

imdb-icon

8.2

cinama-icon
A Time to Love and a Time to Die 1958

7.6

imdb-icon

7

cinama-icon
Interlude 1957

6.2

imdb-icon

6.5

cinama-icon
The Tarnished Angels 1957

7.1

imdb-icon

9

cinama-icon
Battle Hymn 1957

6.4

imdb-icon

8

cinama-icon
Never Say Goodbye 1956

6.2

imdb-icon
Written on the Wind 1956

7.4

imdb-icon

8.1

cinama-icon
All That Heaven Allows 1955

7.6

imdb-icon

8.1

cinama-icon
There's Always Tomorrow 1955

7.5

imdb-icon

9

cinama-icon
Captain Lightfoot 1955

6.2

imdb-icon

8

cinama-icon
Magnificent Obsession 1954

7.1

imdb-icon

8.6

cinama-icon
Taza, Son of Cochise 1954

5.7

imdb-icon
Sign of the Pagan 1954

6.1

imdb-icon

8

cinama-icon
All I Desire 1953

7.1

imdb-icon

9

cinama-icon
Has Anybody Seen My Gal 1952

7.1

imdb-icon

8.5

cinama-icon
The First Legion 1951

6.5

imdb-icon

8

cinama-icon
Thunder on the Hill 1951

6.7

imdb-icon

10

cinama-icon
Sleep, My Love 1948

6.8

imdb-icon
Lured 1947

7

imdb-icon

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید