بررسی و نگاهی به فصل پنجم سریال Game Of Thrones

فصل پنجم سریال پرطرفدار بازی تاج و تخت ، در 12 آپریل 2015 پس از یک سال انتظار پخش شد . پس از پایان امیدوار کننده و خوب فصل در چهارم ، فصل پنجم با بخش های داستانی که جذاب تر و قوی تر شده بودند شروع شد . شاید هیچ کسی بعد از آن پایان خوب فصل چهارم ، فکر نمیکرد فصل پنجم بازی تاج و تخت یکی از زجر آور ترین فصل های این سریال خواهد بود و باید شاهد چه صحنه های دلخراشی خواهد بود . بعد از فصل چهار و اتفاقات آن ، فصل پنجم چند بخش داستانی مهم را دنبال میکند . سرنوشت آریا استارک و اتفاقاتی که برای آن در کنار خدای چندین چهره می افتد ، ادامه اتفاقات در دیوار پس از کمک استنیس به آنها در برابر وحشی ها ، سرنوشت تیریون و اتفاقاتی که بعد از کشتن پدرش برای او می افتد ، سانسا استارک و ادامه ماجراهایش با بیلیش و ادامه اتفاقات با پادشاهی تام ضعیف و دلرحم در مقر فرمانروایی ! یکی از نکات مثبتی که در این فصل وجود داشت و باعث جذابیت دوچندان سریال شد ، حذف بخش داستانی برن و ریکان استارک بود . واقعا این بخش داستانی در دو فصلی که در سریال ادامه داشت ، دارای هیچ جذابیتی نبود و انصافا آن سکانس هایی که این بخش داستانی را نشان میداد ، چیزی جز خستگی و کسل کنندگی نداشت . به هر حال تصمیم درستی که دیوید بنیاف و وایس گرفتند باعث جذابیت این فصل از ابتدا تا انتهای آن شد و شاید این وقفه باعث شود در فصل ششم و با خلاقیت هایی که به کار میرود ، بخش داستانی برن و ریکان استارک هیجانی تازه پیدا کند و مانند سایر اتفاقات سریال بتواند مخاطبان را مجذوب خود کند . اما در فصل پنجم برخی شخصیت های داستان پررنگ تر از بقیه شدند و به طور کلی باید گفت معلوم شد در فصل های آینده هم سریال بیشتر بر آن ها میچرخد . یکی از این شخصیت ها ، شخصیت تیریون لنیستر بود . شخصیتی که با بازی فوق العاده پیتر دینکلیج تبدیل به یکی از محبوب ترین و جذاب ترین بخش های سریال شده است . شخصیت دیگر آریا استارک است که در این فصل او هم به عنوان یکی از قطب های سریال نمایش داده شده است و بعید است در آینده به درگیری ها و اتفاقات اصلی داستان سریال ربط داده نشود .

هرچند از دیدگاه بسیاری از مخاطبان و همچنین خود بنده , بخش داستانی او و خدای چندین چهره تقریبا نقشی مانند بخش داستانی برن و ریکان را دارد و زیاد دلچسب نیست ! شخصیت دیگر رمزی بولتون است ! شخصیتی فوق العاده تاثیرگذار با بازی فوق محشر ایوان رئون ولزی که شاید زمانی که برای اولین بار در سریال حضور پیدا کرد و با شخصیت تئون گریجوی اتفاقاتی را دنبال کرد ، کمتر کسی فکر میکرد آن بخش داستانی کسل کننده تبدیل بشود به یکی از بهترین بخش های داستانی فصل پنجم که در آن در وینترفل با پدرش حکمرانی میکند و اتفاقاتی جذاب برای آن ها پی می آید . اگر بخواهیم از ایوان رئون تعریف کنیم ، کم لطفی است اگر نامی از آفی آلن نبریم . بازیگری که با آمدن رئون و شخصیت رمزی ، جان تازه ای گرفت و با بازی فوق العاده تاثیرگذار و خوبش شخصیت تئون گریجوی را از شخصیتی کسل کننده و یکنواخت که جای زیادی هم در داستان سریال ندارد ، به شخصیتی ضعیف و آسیب دیده اما تاثیرگذار و در مرکز دید قرار داد . به هر حال این جادوی قلم جرج آر. آر. مارتین است که به جذابیت شخصیت ها و بازی بهتر بازیگران کمک میکند و باید اعتراف کنیم در این فصل گیم آف ترونز باز هم ما را شوکه و حیرت زده کرد ...

عملکرد بازیگران

استیون دیلین را بهترین بازیگر فصل پنجم میتوان نامید . دیلین در نقش استنیس باراتیون هر فصلی که گذشت بیشتر به چشم آمد و بازی خوبش بیشتر در دل مخاطبان نشست . با وجود نادانی و تصمیم های احمقانه اش ، آنقدر ابهت و عظمت دارد که هر چه قدر هم کار های نادرست بکند باز هم دوست داشتنی است . استنیس شخصیت پیچیده ای دارد و همین پیچیدگی شخصیت اش است که او را جذاب و محبوب کرده است . دیلین با بازی خوب و قابل ستایش اش بزرگ ترین نقش را در فصل پنجم داشت و از دیدگاه بنده او را میتوان بهترین بازیگر فصل پنجم نامید . ایوان رئون و آلفی آلن در این فصل هم درخشیدند و بازی فوق العاده خوبی را از خود به نمایش گذاشتند . هر فصلی میگذرد این دو بازیگر عملکردشان بهتر میشود و باید بگوییم هم آلن و هم رئون ، نه تنها بعد از عملکرد خوبشان در فصل های قبل پسرفت نکردند ، بلکه حتی بهتر شدند و نقش مهمی در جذابیت داستان داشتند . اما بازیگر دیگری که در فصل پنجم بسیار بازی خوب و جدی و محکمی را داشت ، کریستوفر هیوجو بوده است . هیوجو در نقش ترموند در فصل پنجم در کنار جان اسنو عملکر بسیار خوبی داشت . شاید شخصیت ترموند فعلا نقش خیلی پررنگی در سریال نداشته باشد ، اما سکانس هایی که در آن قرار داشت و نمایش داده شد بسیار لذت بخش و جذاب بود و برای من بازی هیوجو بسیار قابل قبول و شیرین بود . کیت هرینگتون در نقش جان اسنو. واقعاً نیاز به تعریف دارد؟!

کیت هرینگتون هر فصل دارد بهتر و بهتر بازی میکند و هر فصل هم جان اسنوی سریال محبوب تر از قبل میشود . واقعا این شخصیت نیازی به تعریف و تمجید ندارد و خیلی از مخاطبان تصور میکردند شخصیت ایگریت باعث جذابیت جان اسنو شده است و بعد از مرگ او دیگر او جذابیتی ندارد . اما دیدیم که این فکر از ریشه غلط بود و هرینگتون و جان اسنو هر روز بیشتر از قبل پرچمداری می کنند. در آخر اما دین چارلز چپمن را میتوان بدترین بازیگر فصل نامید . چپمن در نقش تامن باراتیون پادشاه ، علاوه بر شخصیت نه چندان دلچسب و جذاب تامن ، بازی خود چپمن هم ضعیف و کسل کننده بود و همین باعث یکی از ضعف های این فصل شده بود. اگر بازیگر دیگر و بهتری برای این نقش برگزیده میشد که هم خوش چهره باشد و هم توانایی بازی این نقش را داشته باشد ، روند سریال خیلی بهتر می شد. خامی و بی استعدادی کاملا در بازی چپمن قابل مشاهده است ! برخی معتقدند این حالت چهره او در سریال و خامی اش جز نقش اوست که باید پادشاهی بی دست و پا را نشان دهد . اما کاملا بی تجربگی و نداشتن توانایی لازم برای ایفای این نقش را میشود در بازی چپمن مشاهده کرد و برای این نقش ، بازیگران بهتری می توانست انتخاب شود...

مهمان

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید