زمان مطالعه: ۲۳ دقیقه
[میزگرد اختصاصی سینما] شماره 1
|
با سلام خدمت همراهان رسانۀ سینما درحرکتی جدید تصمیم گرفتیم زین پس بصورت هفتگی مصاحبه هایی از عواملی که یک فیلم یا انیمیشن سینمایی را می سازند اعم از بازیگران، کارگردان ها، نویسندگان و... را برای شما عزیزان تدارک ببینیم. این مصاحبه ها بصورت هفتگی در مجله ی پایگاه خبری هالیوودریپورتر چاپ می شوند و این پایگاه بخش هایی از نسخه ی چاپ شده ی خود را بصورت رایگان در اختیار عموم می گذارد. هدف از این حرکت این است که کمی از دنیای فیلم و تلویزیون فاصله گرفته و شما را به دنیا و حال و هوای سازندگان آن ها نزدیک کنیم. امیدواریم این مطالب که زین پس با عنوان میزگردهفتگی سینما به شما عزیزان ارائه می شوند مورد توجه و رضایت شما عزیزان قرار گیرد. بعضی هفته ها اگر میزگردهفتگی برروی سایت ارسال نشد دلیل آن این است که مصاحبه ی انجام شده آن چنان جذابیتی ندارد یا با عواملی مثل مدیران تولید یا شرکت های سرمایه گذار روی فیلم ها صورت گرفته است. روال کار به این صورت است که خبرنگار هالیوود ریپورتر از بازیگر ها سوالاتی را با موضوعات مختلف می پرسد و این افراد به آن پاسخ می دهند. نکتۀ آخر این که برای سهولت در خواندن متن توسط شما عزیزان، مطالب میزگرد بصورت گفتاری تایپ می شوند تا باتوجه به زیاد بودن متن، برای شما عزیزان خسته کننده نباشند. هفت بازیگر زن و هفت نفر که سال جاری هالیوود را تصاحب کرده اند و امیدوارند در مراسم اسکار پیش رو با دریافت جوایز به تعداد افتخارات فیلم خود بیافزایند. درجدیدترین شماره ی مجله ی هالیوودریپورتر مصاحبه ای با بازیگران زن فیلم های جدی امسال صورت گرفته که خواندنش خالی از لطف نیست. بازیگرانی که مصاحبه با آن ها صورت گرفته عبارتند از تارا.جی هنسن بازیگر فیلم تحسین شده ی Hidden Figures، که یکی از سه بازیگر زن میهمان امشب میزگرد می باشد و جالب است بدانید کاراکترش در اولین اقدام ناسا در سال 1960 و ارسال انسان به فضا با این سازمان همکاری کرده است. در کنار او ایمی آدامز دوست داشتنی را مشاهده می کنیم که امسال با بازی در دو فیلم Arrival و Nocturnal Animals شانس خود را برای موفقیت دوبرابر کرده است. درکنار او انت بننیگ، بازیگر 58 ساله ای را خواهیم داشت که فیلم تحسین شده ی 20th Century Women را بازی کرده است. دیگر میهمانان این برنامه عبارتند از نائومی هریس بازیگر فیلم Moonlight، ناتالی پورتمن بازیگر فیلم Jackie ، اما استون بازیگر فیلم La La Land و درنهایت ایزابل هوپرت بازیگر فیلم Elle. 2016 میلادی دو نیمۀ بسیار متفاوت را به خود دید. در شش ماهۀ اول سال فیلم آن چنان چشم گیری که بتوان به آن امیدوار بود را مشاهده نکردیم و برعکس در شش ماهۀ دوم آثاری را دیدیم که بدون شک سال جاری را از آن بانوان صنعت فیلم سازی آمریکا کرد. نقش های قوی که توجه بسیاری از منتقدین و رسانه ها را به خود جلب نمودند. بیش از این شما و میهمانان را معطل نمی گذاریم و با سوال اول، اولین میزگرد رسانه ی سینما را باهم شروع می کنیم: |
Annette Bening بازیگر فیلم 20th Century Women |
|
»اگر حاضر بودید در یکی از فیلم هایی که تابحال ساخته شده اند بازی کنید چه فیلمی را انتخاب می کردید؟ Taraji.P Henson: دوست داشتم به جای تام هنکس توی فیلم فیلادلفیا بازی کنم. فیلم بسیار جلوتر از زمان خودش روایت میشه و به عقیدۀ من دقیقاً مشکلاتی که دنیای امروز باهاش مواجه هست رو به تصویر می کشه از جمله مسائل مربوط به سلامت و بهداشت همگانی و از جمله بیماری ایدز که هنوز راه حل قطعی برای درمانش رو دراختیار نداریم. Naomi Harris :من به طرزی باورنکردنی به فیلم The Sound of Music وابسته ام. فیلم مورد علاقۀ من هم همین فیلمه. Annette Bening : من هم همینطور! Amy Adams : (اشاره به دونفر قبل)، منم می تونم از جوابی که شما دادید استفاده کنم؟ بعد از تموم شدن میزگرد احتمالاً باهم آواز بخونیم و اینجا رو ترک کنیم. Annete Bening : قبل از اینکه بیام اینجا با بچه هام رفتم تو سالن بولینگ هالیوود و دورهمی چندتا شعر خوندیم. Amy Adams : فیلم The sound of Music به مسائل مهم تاریخی که در اون سال های جنگ اتفاق افتادند نگاه دقیقی انداخته. Annette Bening : اولین باری که محو تماشای یک بازیگر شدم و دوست داشتم به جاش بازی کنم فیلم Persona و نقش Liv Ulmann دراون عنوان بود و به گمانم علت این که خیلی روی من تاثیر گذاشت این بود که برای اولین بار یک اثر و نقش بسیار جدی در عمرم مشاهده می کردم. جایی که بزرگ شدم یعنی سن دیه گو سینمای آن چنانی نداشت و ما فیلم رو در یک تئاتر بسیار کوچیک با امکانات کم تماشا کردیم. قبل از اون فیلمی شبیهش رو ندیده بودم. Natalie Portman : تماشای فیلم Breaking the Waves و نگاه کردن به بازی بی نظیر امیلی واتسون رو خیلی دوست داشتم. تقابل روحانی این شخصیت با خدا و رابطه ی دو طرفه ای که باهاش برقرار می کرد بسیار زیبا و عجیب به تصویر کشیده شده و دوست داشتم جای اون می تونستم بازی کنم. Isabelle Huppert : من معمولاً در پاسخ دادن به این مدل سوالات خیلی مشکل دارم. اما اگر بخام یکی رو به عنوان پاسخ سوالتون معرفی کنم فیلم Some Came Running و بازی Shirley MacLaine در اون فیلم هستش که به نظرم اون به معنای واقعی کلمه یک بازیگره! Emma Stone : دوست داشتم تو فیلم Planes, Trains & Automobiles به جای John Candy بازی کنم. جدی می گم. کمدی برای من تو سینما همه چیزه. اولش جان کندی قلبتون رو می شکنه و بعد شما رو می خندونه و به زیباترین شکل ممکن این کارو می کنه. |
Emma Stone بازیگر فیلم LaLa Land |
|
»وقتی می گید که کمدی برای شما همه چیزه آیا بازی در نقش های کمدی رو به بقیه نقش ها ترجیح میدین؟ Emma Stone : نه ترجیحاً که بخوام همیشه کمدی بازی کنم. ولی کمدی چیزی بود که وقتی بچه بودم جونم رو نجات داد. چون دراون زمان غم و اندوه و نگرانی بسیار زیادی رو تجربه می کردم و کلی فکر و خیال تو ذهنم بود که باعث آشفتگیم می شد. دراون زمان کمدی بود که همه چیز زندگیم رو تغییر داد. تماشای بازی استیومارتین در فیلم The Je*rk و جان کندی در فیلم Planes,Trains& Automobiles چشمم رو به سمت دنیا باز کرد. » چه چیز باعث شد تصمیم بگیری بازیگر بشی؟ Emma Stone : معلمم من رو به یک کلاس بازیگری بود. جایی بود که همگی کلاس پنجم ابتدایی بودند و من تنها دانش آموز کلاس اول اون مدرسه بودم که در کلاس حضور داشت و احساس فوق العاده ای داشتم چون همه ی عناصر و عواملی که تو کلاس حضور داشتند ازمن بزرگتر بودند. از اونجا بود که کم کم به تئاتر علاقمند شدم و متوجه شدم که تئاتر و بازیگری چیزیه که دوست دارم انجامش بدم. اون موقع زیاد رویا پرداز نبودم. می دونستم که حضور در برادوی (محله ی بزرگی در قلب نیویورک) و خوندن و رقصیدن در تئاتر های اون امر دست نیافتنی هست ولی چرا تو محل زندگی خودم نخونم و راجع به موسیقی حرف نزنم و درتئاترهای محلمون بازی نکنم؟ |
Isabelle Huppert بازیگر فیلم Elle |
|
» کدومتون تئاتر رو به فیلم ترجیح میدین؟ Huppert : حضور در هردوی این ها حس مخصوص به خودشون رو دارند. حضور در یک فیلم به مثل بالارفتن از یک کوه بسیار مرتفع هستش. بالارفتن ازش دشواره ولی وقتی به نوک کوه برسی و دوردست و افق رو از اون بالا ببینی متوجه میشی که این همه سختی ارزشش رو داشته! من با این دیدگاه چندوقت پیش یک متن بازنویسی شده از تئاتر Phaedra رو که سالیان قبل توسط کارگردان بسیار بزرگ لهستان یعنی کریستف وارلیکوفسکی ساخته شده بود رو انجام دادم و بسیار حس فوق العاده ای داشتم. Bening : این متنی که ازش حرف میزنی فیلمش سه ساعت و نیم نیست؟ Huppert : چرا فیلمش خیلی طولانیه. همون مثال کوه رو درنظر بگیرید. تشابه بازیگر و مخاطب درچنین آثاری اینه که هردو باید اون کوه رو باهم بالا برن و زحمت تماشا کردنش به همون میزان ساختنش یکسانه. Bening : انصافاً اثر بسیار خوبیه. Huppert : (همراه باخنده)، خیلی وقت ها هم هستند کسانی که بدون زحمت از کوه بالابرن و به خودشون زحمت بالارفتن از اون رو ندن ولی خب مسئله مهمی نیست.ما هنوز جزو کسانی هستیم که از مسیر لذت می بریم نه از هدف. |
Amy Adams بازیگر فیلم Arrival |
|
» از بین شما کسی هست که هنوز از سکوی تئاتر و سن واهمه داشته باشه؟ Bening : آره ولی نه دیگه تا اون حد که دست و پام رو گم کنم. من فکر کنم همیشه بابت کاری که انجام میدم یه مقدار استرس و ترس رو دارم. مطمئن نیستم که بقیه ی افراد حاضر دراین میزگرد هم همین حس رو داشته باشن ولی بدیهیه که خیلی از مردم روی صحنه ی تئاتر کمی احساس ترس و استرس داشته باشن. Adams : آره. من دست و پام رو بعضی مواقع گم میکنم. Beining : بیشتر از زمان هایی که جلوی دوربین هستی این حس رو داری؟ Adams : قبلاً عادتم بود که جلوی دوربین دست و پامو گم کنم و استرس اجازه ی بازی نده بهم. خداروشکر تونستم با تمرین های زیاد این مشکل رو حل کنم. فکر میکردم مشکل ترس از صحنه رو در خودم از بین برده بودم و مشکلی دراین رابطه نداشتم تا زمانی که در تئاتر سنترال پارک فیلمنامه ی Into the Woods رو بصورت تئاتر بازی کردیم و اون موقع بود که فهمیدم هنوز چقدر تئاتر بازی کردن برام سخت تر از جلوی دوربینه و لحظاتی رو تجربه می کردم که حتی نمی تونستم به درستی روی صحنه راه برم. Huppert : من اون تئاتر شما رو دیدم. Adams : سخت ترین واهمه ای که در یک صحنه روی سن به سراغم اومد زمانی بود که درسال 2008 رفتم روی سن تئاتر دالبی و مراسم اسکار بود و قرار شده بود تا شعری از Enchanted رو به تنهایی بخونم. Henson : خیلی ترسناکه. Adams : (خطاب به اما استون)، امسال تو میری روی صحنه بخونی؟ Stone : نه اصلاً چنین برنامه ای ندارم. Adams : بنظرم باید انجامش بدی. اون سالی که رفتم و اون شعر رو خوندم زمانی بود که همه میگفتن بالاخره اون رفته اون بالا و داره تو اسکار شعر میخونه. |
|
|
|
|
|
»انت(خطاب به انت بنینگ)، تو نقشی رو بازی کردی که براساس زندگی مادر کارگردان فیلم بود. آیا درمورد اون با کارگردان صحبت کردی؟ Bening: من و کارگردان مکالمات بسیار زیادی رو باهم داشتیم. مکالماتی که الان حتی بعد از اکران فیلم هم هنوز ادامه دارن(همراه با خنده). » کسی از شما هست که دوست داشته باشه بچه هاش هم راهش رو به بازیگری و سینما ادامه بدن؟ Bening: آره اگر دوست داشته باشند. اگر چیزی باشه که بهش علاقه مند باشند و مهم نیست اون چیه. من همیشه ازشون حمایت میکنم. به تازگی هم به این موضوع فکر می کنم که همیشه یک حسی در وجودم هست که باعث میشه بخوام از بچه هام دربرابر آسیب های شغلی و زندگی محافظت کنم که البته به نظر مسخره میاد بخوایم تو روند زندگی شون چنین دخالتی کنیم. دخالت هایی که با مخالفت های بچه هاتون همراه خواهند بود. » نائومی، در فیلم Moonlight نقش شخصیتی رو بازی میکنی که در 20 سالگی به مواد مخدر از نوع کراک معتاد میشه و برای بازی در این نقش فقط 3 روز فرصت داشتی. برامون راجع بهش بگو. Harris: هرگز قرار نبود فقط سه روز وقت برای بازی کردن اون نقش داشته باشم. من بخاطر ویزا و گذرنامه ام به آمریکا مشکلاتی داشتم و همه ش به خاطر این بود که من بریتانیایی هستم . Henson: (همراه باتعجب) تو واقعاً اهل انگلستان هستی؟ Harris : (همراه با خنده) آره من انگلیسی هستم. Henson : نمیدونم چی بگم. تمام این مدت فکر می کردم اهل کالیفرنیاس! Bening : لهجه ش اصلاً به بریتانیایی ها نمیخوره. |
Naomi Harris بازیگر فیلم Moonlight |
|
» چطور در طی 3 روز نقشت رو بازی کردی؟ Harris: خیلی عجیبه که بعد از اتمام فیلمبرداری اصلاً احساس نمی کردم در مدت 3 روز انجامش دادم. هرگز حس عجله یا دست پاچگی برای نقشم نداشتم. الان که چند ماه از اکران فیلم گذشته با حرف بقیه است که تازه متوجه میشم چه کار خارق العاده ای کردم وقتی میشنوم مردم میگن اوه خدای من تو تنها 3 روز توسه روز این نقش رو بازی کردی و این دیوانگی محضه. و الان حسی که دارم اینه که اوه آره کاری که کردم دیوانگی محض بود. » چطور برای نقشی که داشتی تحقیق کردی؟ Harris: از طریق یوتیوب. اولین بارم بود که از یوتیوب برای کارم استفاده می کردم. باورتون نمیشه که یوتیوب یک منبع فوق العاده ی اطلاعات هست. مردمی هستن تو یوتیوب که با دوربین و موبایلشون به تاریک ترین و عجیب ترین اطلاعاتی که نیاز داری رو براتون تو یوتیوب آماده می کنن. اطلاعاتی که از طریق تجربه به دست اومدن و تو هیچ منبع و کتابی نمی تونید چنین چیزهایی رو پیدا کنید. خب مشخصاً من هیچ اطلاعاتی از شهر میامی در دهه ی 80 نداشتم ولی کلیپ هایی که توی یوتیوب می دیدم باعث شد حس کنم خودم تو اون سالها زندگی می کردم. Henson : این کار همیشه سخته. من دوست های سفید پوست با موهایی طلایی و چشمانی آبی دارم که تقریباً پنج ساله کاری نکردن. (خودهنسن رنگین پوست می باشد.). آیا تواین سال ها شاهد این بودیم که هالیوود بازیگران سیاه پوست رو به سفید پوست ترجیح بده؟ ابداً. ولی آیا این موضوع باعث شده که من از هالیوود وحشت داشته باشم؟ باز هم جواب خیر هست. آیا دستمزدی که من باید بابت نقشی که بازی میکنم به مقدار کافی هست؟ این موضوعی هست که باید درموردش صحبت کنیم. تمام کاری که ما به عنوان بازیگر در مرحله ی نخست مجبور به انجام دادنش هستیم اینه که مشکل ایجاد نکنیم و به چشم یک معامله ی کاری به قضیه نگاه کنیم. کارگردان یک سانتی متر تو فیلمنامه ش بهت جا برای ابراز وجود و نشون دادن خودت میده و تو باید این یک سانتی متر رو به یک مایل تبدیل کنی. الان نسبت به سال های قبل موفقیت های زیادتری کسب کردم. الان برنامه ی شوی تلویزیونی خودم رو دارم. سریال نگاه می کنم و عوام مردم جامعه به جای اینکه اسم کاملم یعنی Taraji P. Henson صدام بزنن، فقط Taraji صدام میکنن. این مدل صدا زدن تو آمریکا یعنی توهم از مایی. من بیشتر ازینکه احساس کنم سیاه پوستم، حس میکنم که یک سفید پوست هستم. » تو فرانسه و انگلستان گویا فرصت های شغلی برای زنانی که بیشتر از 40 سال سن دارن بیشتره، درسته؟ Huppert : بله. » تو بعضی ازین نقش های عالی رو انجام دادی. Huppert : بله. قبل از چهل سالگی و هم بعد از چهل سالگی این کار هارو کردم. ولی هیچ وقت مسئله ی کار نکردن فکرم رو درگیر نکرده چون حتی زمانی که 30 سال هم نداشتم هم نقش های خوبی رو بهم پیشنهاد می دادن. در واقع یادم هست زمانی که 30 سالم بود دست از کار و بازیگری برای یک مدت کشیدم. زمانی بود که تو فرانسه بودم. سن در کارکردن تو سینما مسئله ی آن چنان مهمی نیست. ممکنه در اوج پختگی هنری باشید ولی کاری برای انجام دادن تو سینما بهتون پیشنهاد نشه. » چرا تو اون سال ها دست از کارکردن کشیدی؟ Huppert : دست از کارکردن نکشیدم. تو کشورم پروژه ی خوبی برای بازی کردن نداشتم و اکثر کارهایی که انجام دادم رو خارج از فرانسه انجامشون دادم.ترجیح میدم به این مدل سوالات پاسخ ندم چون حس می کنم ضد حقوق زنان باشه. Adams : در پشت صحنه ی هالیوود باید در این باره از چه کسی سوال کرد؟ آیا فکر می کنی به زن ها کمتر از چیزی که باید بگیرن دستمزد میدن؟ من که دیگه از اینکه نقل محافل باشم که چقدر دستمزد میدن بهم خسته شدم. (خطاب به هنسن). من با تو موافقم. بنظرم سوالات واقعی باید از کسانی پرسیده بشه که تصمیم گیری های سینمایی برعهده ی اون هاست. » ایزابل، آیا سکانس تجاوز در فیلم Elle برای تو دشوار بود؟ Huppert : نه، سکانس تجاوز در اون فیلم به شدت تکنیکی و بصورت تیمی طراحی شده بود. ما خیلی تمرین کردیم و برای انجام اون سکانس یک مبل تجاوز در اختیار داشتیم. Portman : یک مبل تجاوز؟ Huppert : (همراه با خنده) آره یک مبل تجاوز. یک مبل که مخصوص این بود که بازیگر روش بیوفته و توسط اشیا مورد اصابت قرار بگیره .نه به معنای واقعی کلمه این که بهش تجاوز بشه. سکانس دشواری نبود. همکار بازیگر من آقای Laurent Lafitte هم بسیار عالی بود. این رو می دونستیم که تماشا کردن اون سکانس برای بیننده بسیار دشوارتر از بازی کردنش برای بازیگر ها خواهد بود. » ناتالی، تو دوست خیلی نزدیک مایک نیکولز بودی. اون چه چیزی بهت یاد داد؟ »» مایک نیکولز: کارگردان، نویسنده و تهیه کنندۀ آمریکایی Portman : اون به من خیلی چیز ها درمورد زندگی یاد داد. خیلی از افرادی که این جا تو این میزگرد نشستیم تحت تاثیر اون بودیم. نکته ی شگفت انگیزی که بعد از فوت اون متوجه شدم این بود که افراد بسیار زیادی بودند که به عقیده شون مایک نیکولز تاثیر گذارترین و مهم ترین شخصیتی بود که تو زندگی باهاش برخورد داشتن. اون شخصیتی داشت که به همه دوستان و اطرافیانش توجه می کرد. مواقعی بود که من رو به ناهار دعوت می کرد و به من می گفت باید مدیر مالی جدیدی استخدام کنم یا درمورد دوست پسر جدیدم ازم سوال می پرسید یا می گفت که آیا فلان دکتر رو میشناسم یا نه. حرف زدن با نیکولز خیلی سعادت بزرگی در زندگی من بود.اون یک کوه انرژی مثبت برای انتقال دادن به مردم بود. امیدوارم بتونم بخشی از انرژی که اون بهم منتقل کرده رو به دیگران انتقال بدم. Adams : اون واقعاً تورو دوست داشت. Portman : فکر نکنم. اون درواقع عاشق تو بود. Adams : اون منو ایمی ای صدا میزد. Amy A وقتی رسیدی نیویورک باهام تماس بگیرد. و من هم هیچ وقت بهش زنگ نمی زدم.این رو در رابطه های بسیاری تجربه کردم.من افراد فوق العاده ی بسیاری رو به سبب این که شک داشتم از زندگیم چه چیزی میخوام از دست دادم. » آیا نقشی بوده که بازی کنید و تفکرتون درمورد زندگی رو تغییر داده باشه؟ Harris : همین نقش پائولا در فیلم Moonlight که خداروشکر تونستم انجامش بدم. ولی تاثیرگذارترین کاری که کردم بازی در نقش Winnie Mandela در فیلم Long Walk to Freedom بود. Stone : چیزی که فیلم ها بهم یاددادن این بود که باعث شدن بیشتر خودم رو بشناسم. وقتی کاری رو انجام میدم در سینما از ذره ذره ی وجودم برای رسیدن به هدف بهره می برم. هرگز در دورانی که سر پروژه ای کار میکنم به کسی زنگ نمی زنم یا به کسی پیامک نمیدم. این بلوغ فکری که بهش رسیدم رو به لطف کارهایی که انجام دادم به دست آوردم. این که چه در روابطم با مردم و افرادی که باهاشون کار میکنم چه واکنش هایی انجام میدم خیلی برام مهم هستن. در موضع خودم درقبال اشتباهاتم بسیار سخت گیرهستم و به اشتباهاتی که کردم اعتقاد دارم و قبولشون کردم. این که بعضاً باید برای بعضی افراد می جنگیدم یا برای بهتر شدن نقشی که بهم محول شده بود زحمت بیشتری می کشیدم و این کارهارو نکردم برخی از اشتباهات من هستند. من می تونستم به مردم نزدیک تر از این بشم ولی مطمئن نبودم از خودم. این ها چیزهایی ان که من تو هرکاری یه بخش هاییش رو پیدا میکنم و همین باعث میشه سینما برای من پیشه ی هیجان انگیزی بشمار بیاد. Henson: من هم نقش هایی داشتم که برای من به منزله ی روانشناس و پزشک معالج بودن. نقش هایی بازی کردم که خیلی براساس تجربیات شخصی خودم بودن و باعث شدن دوباره به اون بخش از زندگیم فکر کنم. وقتی که بنجامین باتن رو بازی می کردم، چندروز قبل از فیلم برداری خودم مرگ رو به چشمام دیدم. پدرم رو در اون روزها از دست دادم. دو سال قبل از فوت پدرم هم همسرم رو از دست دادم و بعد درسالی که سر فیلم برداری بودم پسر خاله م فوت کرد و روز تدفین اش مصادف با شروع فیلم برداری پروژه بود و من نمیتونستم در مراسم شرکت کنم و از این موضوع دلشکسته شدم. عین همین مسئله رو در فیلم هم میتونستیم مشاهده کنیم. بعد از فیلم برداری به مادربزرگم زنگ زدم و پرسیدم که مراسم چطور بود و آیا باشکوه برگزار شد و این حرفا. » شما همگی در زندگی به دستاوردهای بسیاری رسیدید. آیا چیزی هست که به سینما و بازیگری مربوط نباشه و دوست داشته باشید به دست بیاریدش؟ Henson : در حال حاضر یک تعطیلات. Adams : دوست دارم خونه تکونی کنم. Harris : من به تازگی نقش یک مادر رو بازی کردم و این درحالیه که خودم مادر نیستم. عاشق اینم که حس واقعی مادر بودن رو تجربه کنم. Bening : احتمالاً چیزی که دوست دارم خیلی زود انجامش بدم غواصی باشه. من زمانی که کودک بودم غواصی رو یادگرفتم. اون زمانی بود که در سن دیه گو بودم. کالیفرنیای جنوبی مکان های خوبی برای غواصی نداره. شاید یه روز برم مکزیک و تپه های مرجانی عظیم مکزیک رو از زیر آب مشاهده کنم. Portman : بیشتر دوست دارم یک کار فرهنگی انجام بدم. باید به دختر ها یاد بدیم که ازین به بعد اون ها رئیس هستند. ایزابلا چرا سرت رو بین دستات گرفتی؟ از چیزی ناراحتی؟ (خطاب به ایزابلا هوپرت) Huppert : امیدوار بودم این سوال به من نرسه و جوابی ندم. Henson : (همراه با خنده) سعی کرد نامرئی کنه خودش رو ولی نتونست. Huppert : جواب من رو دادی. دوست دارم نامرئی بشم. Adams : شاید یه مدرک درمورد جامعه شناسی یا روانشناسی بگیرم. ازین موضوع ها خوشم میاد. Stone : یک خانواده تشکیل بدم. باعث میشه از ته دل خوشحال باشم. باعث میشه احساسات و اتفاقات دیوانه کننده و مسرت بخشی برام رخ بدن. به طرز غیرقابل توصیفی دوست دارم بچه داشته باشم. Henson : وقتی کوچولو هستن خیلی دوست داشتنی ان. من آرزو می کردم بال داشتم و میتونستم پرواز کنم. من همیشه درمورد بال داشتن رویاپردازی میکنم. پایین کمرم رو اگر ببینید خال کوبی دو تا بال هست. |
امیدواریم میزگرد شماره یک رسانه ی سینما مورد رضایت شما واقع شده باشد. هرگونه پیشنهاد و انتقادی درمورد این مطلب دارید را در بخش نظرات با ما درمیان بگذارید. |
اختصاصی رسانه 30NAMA
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید