news-background
news-background

رابرت دنیرو: ماندگاری Taxi Driver غافلگیرکننده بود

«رابرت دنیرو» در مصاحبه جدیدی معترف شده است که انتظار نداشته فیلم «راننده تاکسی» (Taxi Driver) به کارگردانی «مارتین اسکورسیزی» با استقبال مواجه شود. او دو سال پس از اکران «پدرخوانده ۲» (The Godfather Part II) و در سال ۱۹۷۶ در این فیلم ظاهر شد.

داستان این نوآر جنایی درباره یک راننده تاکسی بی‌خواب به نام «تراویس بیکل» است که سعی دارد یک تن‌فروش ۱۲ ساله با بازی «جودی فاستر» را نجات دهد. دنیرو برای این فیلم برای دومین بار نامزد اسکار شد اما در این مصاحبه می‌گوید انتظار ماندگاری این اثر را نداشته است.

او در بیست و پنجمین دوره جشنواره ترایبکا در نیویورک سیتی می‌گوید: «هیچ‌وقت فکر نمی‌کنی اثری که بازی می‌کنی تأثیری خواهد داشت.» او توضیح می‌دهد که به این فیلم «هرگز آن‌گونه نگاه نکردم» اما می‌داند که موفقیت آن «از اختیار او خارج» بوده است.

«راننده تاکسی» فوریه گذشته پنجاه ساله شد. این فیلم نامزد چهار اسکار از جمله بهترین فیلم، بهترین بهترین فیلمنامه اریجینال و بهترین کارگردانی بود اما در نهایت «راکی» (Rocky) جایزه بهترین فیلم را از آن خود کرد.

«پل شریدر» نویسنده «راننده تاکسی» چند هفته پیش به «ددلاین» گفته بود که از اهدا نشدن اسکار به «راننده تاکسی» غافلگیر نشده است: «از اینکه «راننده تاکسی» برنده نشد کمی گیج شدم. اگر به شاخه بهترین فیلمنامه اریجینال نگاه کنید، می‌بینید که شاید اریجینال‌ترین فیلمنامه آن سال بود، اما بیش از حد بحث‌برانگیز شد.»

او اضافه می‌کند که کلمبیا پیکچرز از موفقیت فیلم شگفت‌زده شده است: «آن‌ها [موفقیت] فیلم را بعید به شمار آوردند و به همین علت بود که بازار را امتحان کردند و یا بازاریابی‌اش نکردند. یکی از آن فیلمنامه‌هایی بود که در شهر سروصدا کرد و همه می‌گفتند افراد دیگری باید آن را بسازند نه ما.»

«جودی فاستر» نوامبر گذشته در جشنواره فیلم مراکش همکاری به دنیرو در این فیلم را به یاد آورده بود: «یکی از بزرگترین بازیگران آمریکاست، بسیار افتخار می‌کنم که با او همکاری کرده‌ام – جذاب‌ترین انسان روی زمین نیست. اما در آن زمان، در شخصیتش فرو رفته بود، آن روزها آن‌گونه بود. واقعاً غیرجذاب بود و به یاد می‌آورم که با او ناهار می‌خوردم و می‌گفتم: «این چه وضعی است؟ کی می‌توانم به خانه بروم؟» و در واقع نمی‌توانست با من حرف بزند، این بود که با پیشخدمتها و افرادی که در رستوران بودند حرف می‌زدم.»

اسکورسیزی پیش‌تر شباهت مردم به شخصیت فیلم «راننده تاکسی» را تراژیک خوانده بود: «همان‌گونه که امروز می‌دانیم، به شکل تراژیکی، عادی شده که افراد یکی در میان به تراویس بیکل شبیه باشند.»

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید