زمان مطالعه: ۲ دقیقه
پل شریدر میگوید فیلم Eyes Wide Shut تصویری غیرمنطقی و غلط از نیویورک ارائه میکند
از «چشمان کاملاً بسته» (Eyes Wide Shut) به عنوان یکی از بهترین فیلمهای «استنلی کوبریک» نام برده میشود و «کریستفر نولان» زمانی آن را ««۲۰۰۱» فیلمهای رابطهای» خوانده، اما «پل شریدر» نویسنده «راننده تاکسی» (Taxi Driver) و کارگردان «اولین اصلاحشده» (First Reformed) میگوید از هوادارانش نیست و در فیسبوک آن را نکوهش کرده است.
بیست و پنج سال پیش وقتی «چشمان کاملاً بسته» برای اولین بار اکران شد نقدهای منفی بسیاری دریافت کرد. «واشینگتن پست» نوشته بود این فیلم درباره امتناع از رابطه جنسی است: «نه کمتر (یا بیشتر) از رابطه جنسی! شاید بهتر بود اسمش را میگذاشتند «دکتر نرمال لاو: یا چگونه نگرانیام را کنار گذاشتم و یاد گرفتم با همسرم آمیزش کنم.»»
شریدر حالا به جمع این منتقدین پیوسته و درباره آن فیلم با بازی «تام کروز» و «نیکول کیدمنن در فیسبوک مینویسد: «نسخه انتشار مجدد کرایتریون را دیدم تا بفهمم که آیا نظرم (که مثبت نبود) در گذر زمان تغییر کرده یا نه. یک ساعت اول درخشان است، دیالوگهای برنده، نمایش کیدمن و کروز در بالاترین سطح است. پس از آن وارد سرزمین مهمانیهای جنسی سبکسرانه دیوانگان از نوع بوش ایمپریاتی میشود. پس از نیم ساعت دیگر فیلم سعی میکند به مسیر درست برگردد اما نمیتواند. مثل کسی است که سعی میکند شما را در مورد موضوعی غیرمنطقی قانع کند اما فقط باعث میشود دیوانهوارتر به نظر برسد. کرایتریون درباره اینکه کوبریک چگونه نیویورک را بازآفرینی کرده بزرگنمایی میکند اما حتی آن هم نادرست به نظر میآید: بازیگران سیاهی لشکر، زبان بدن و نورپردازی خیابانی نادرست است.»
شریدر با این الفاظ جنبههای عرفانی و ماسونی فیلم را زیر سؤال میبرد و آن را به آثار «هیرونیموس بوش» نقاش قرن پانزدهمی تشبیه میکند اما برخی بر این باورند که کوبریک در تلاش نبوده تصویر دقیقی از جوامع سری نشان دهد و فیلم او درباره یک ذهنیت پذیرفته شده است. بنابراین نیویورک او خالی و خیالی و در عین حال قابلتشخیص به نظر میرسد.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید