زمان مطالعه: ۲ دقیقه
کیلین مورفی از «نابرابری بزرگ» در جامعه بریتانیا میگوید: شخصیتهای مهمی نمیتوانند خانه بخرند
«کیلین مورفی» پس از دریافت اسکار برای «اوپنهایمر» (Oppenheimer) به رئالیسم اجتماعی و پروژههای کمهزینهتر با مضامین عمیق روی آورده و به تازگی در فیلم «استیو» (Steve) نقش یک دبیر معتاد به مسکن را بازی کرده است.
فیلم «استیو» به کارگردانی «تیم مایلنتس» از رمانی نوشته «مکس پورتر» اقتباس میشود و اولین پروژه کمپانی فیلمسازی مورفی موسوم به «بیگ تینگز فیلمز» (Big Things Films) خواهد بود. رمان پورتر ۲۴ ساعت از زندگی مردی به نام استیو در دهه ۱۹۹۰ را به تصویر میکشد که مدیر یک دارالتأدیب است و میکوشد شاگردان را تربیت کند و از سویی دیگر با مشکلات روانی خودش دست به گریبان است. دیگر بازیگران فیلم «تریسی اولمان»، «سیمبی آجیکاو» و «امیلی واتسون» خواهد بود.
او در مصاحبه جدیدی با «بیگ ایشو» میگوید تصادفی نیست که داستان «استیو» در سال ۱۹۹۶ میگذرد: «شروع دوره [شعارهای] «اوضاع بهتر میشود» و «بریتانیای جذاب» است و همه آن مسائل. اما پس از حکمرانی طولانی حزب محافظهکار انگلستان است. و آموزشگاه به مو بند است. بنابراین به گمانم «استیو» سعی میکند نشان دهد که اوضاع برای بخشی از جامعه بهتر نمیشود. سال گذشته به وضوح، در پایان حکمرانی حزب محافظهکار، همین اتفاق رخ میداد - و راستش از آن پس اوضاع در بریتانیا چندان بهتر نشده.»
مورفی ادامه میدهد: «در ایرلند همین شرایط وجود دارد. بحران تدریس وجود دارد - و نه به دلیل نبودن مدرس. مشکل این است که مدرسان نمیتوانند از عهده هزینههای زندگی در دوبلین یا کورک یا هر شهر بزرگ دیگری برآیند چون نمیتوانند خانه بخرند. از این رو همگی رفتهاند. و فقدان بزرگی در آموزش به وجود آمده.»
او اضافه میکند: «نابرابری لعنتی بزرگ، سیستمی، و اجتماعی به وجود آمده و بیشتر شخصیتهای مهم نمیتوانند از عهده خرید خانه برآیند. مشکل بزرگی است. و تأثیر این نظام هرمی تعطیل شدن چنین آموزشگاههایی است. و بچههایی که به چنین جاهایی میروند رها و به آمار تبدیل میشوند.»
فیلم «استیو» ۳ اکتبر از نتفلیکس پخش شد.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید