news-background
news-background

نقدهای فیلم 28 Years Later: روشنگری با سرگرمی

فیلم «۲۸ سال بعد» (28 Years Later) به کارگردانی «دنی بویل» این هفته به نمایش درآمد و نقدهای عموماً مثبتی دریافت کرد. فیلمنامه این فیلم را «الکس گارلند» با همکاری بویل به نگارش درآورده و به ژانر زامبی بازگشته است. «۲۸ سال بعد» از «راتن تومیتوز» امتیاز ۹۰ درصد و از «متاکریتیک» امتیاز ۷۶ درصد دریافت کرده و انتظار می‌رود در هفته اول ۳۰ میلیون دلار فروش کند.

داستان فیلم «۲۸ سال بعد» روایت می‌کند که چگونه سه دهه پس از شیوع یک ویروس، برخی انسان‌ها هنوز برای بقا و آلوده نشدن می‌جنگند. گروهی از بازماندگان در جزیره کوچکی زندگی می‌کنند که فقط یک راه به دنیای خارج دارد و به‌شدت تحت محافظت است. وقتی یکی از آن‌ها از جزیره خارج می‌شود، اسرار و شگفتی‌هایی را کشف می‌کند که زندگی بازماندگان و مبتلایان را دگرگون کرده است. «جودی کومر»، «جک اوکانل»، «آرون تیلور جانسون» و «رالف فاینز» در «۲۸ سال بعد» ظاهر مقابل دوربین رفته‌اند.

در بخشی از نقد «ورایتی» آمده است: «معمولاً سرگرمی آدرنالین‌ساز را برای تزکیه تماشا می‌کنیم. اما ریبوت هیجان‌آور بویل علاوه بر سرگرمی روشنگری هم می‌کند.»

منتقد «والچر» می‌نویسد: ««۲۸ سال بعد یکسره دیوانه‌وار است. دربرگیرنده سنت استفاده از ژانر به عنوان یک اسب تروا برای کاوش در حس زندگی امروزی.» این منتقد اضافه می‌کند که با این حال برخی از هواداران ژانر وحشت ممکن است فیلم را «برای برآورده کردن وعده‌های هیجان‌آور بودنش بیش از عجیب، بیش از حد غم‌انگیز، و بیش از حد پراکنده است.»

منتقد مجله استرالیایی «فیلم‌اینک» از بازیگران «۲۸ سال بعد» ستایش می‌کند و می‌نویسد: «تیلور جانسون و کومر هر دو اثر فاخری ارائه می‌دهند، و رالف فاینز در نقش شخصیت شاعرانه و مرگ-طلب «دکتر ایان کلسون» شگفت‌آور است. اما این آلفی ویلیامز جوان است که نمایش را از آن خود می‌کند، و به ما شخصیت جوانی می‌دهد که هوادارش شویم و امیدوار باشیم که زنده بماند.»چ

منتقد «ددلاین» می‌نویسد این دنباله «با اختلاف سیاسی‌ترین» فیلم چندگانه است و واکنشی به برگزیت و «ذهنیت» جزیره‌نشینی: «فیلمنامه الکس گارلند به خوبی نشان می‌دهد که زندگی در بریتانیا چگونه متوقف شده. او با دستمایه قرار دادن فولک هارر، جزیره‌نشینان را کمی بهتر از افراد آلوده نشان می‌دهد، و وقتی در مرکز تجمعات میگساری می‌کنند در حالی که پرتره محوی از ملکه پایین را می‌بیند، فیلم «مرد حصیری» (The Wicker Man) به ذهن می‌آید.»

مجله «امپایر» این فیلم را یک «تجربه ناب در ژانر وحشت» توصیف می‌کند و می‌نویسد: «نیمه اول فیلم مشخصاً شگفت‌انگیز است.»

منتقد «ونیتی فر» می‌نویسد از لحن غیرمنتظره فیلم «گیج اما مسحور» شده است: «با علم به اینکه فیلم دیگری در این مجموعه ساخته شده، این فیلم راه زیادی به سمت تلطیف تأثیر شدید پایان ناگهانی و مبهم خود می‌کند.»

مجله «تایم» نشریه دیگری است که از پایان فیلم انتقاد می‌کند: «بخش‌های زیادی از «۲۸ سال بعد» رعب‌آور و شگفت‌انگیز است، اما پایان ناخوشایند و احمقانه‌ای دارد، به شکل یک هوی-متال کوبنده، و بیننده را از فضا خارج می‌کند.»

 «۲۸ سال بعد» با بودجه ۷۵ میلیون دلاری و دوربین آی‌فون فیلمبرداری شده و یک سه‌گانه جدید را شروع خواهد کرد. قسمت دوم از این سه‌گانه با عنوان «۲۸ سال بعد قسمت دوم: معبد استخوان‌ها» (28 Years Later Part II: The Bone Temple) را «نیا داکوستا» (The Marvels) کارگردانی کرده و بویل و گارلند در مقام نویسنده برای قسمت دوم بازگشته‌اند.

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید