news-background
news-background

الیویا هاسی بازیگر فیلم Romeo and Juliet در ۷۳ سالگی درگذشت

«الیویا هاسی» بازیگر نقش فیلم «رومئو و ژولیت» (Romeo and Juliet) به کارگردانی «فرانکو زفیرلی» ۷۳ سالگی درگذشت. در صفحه رسمی اینستاگرام این بازیگر متولد آرژانتین اعلام شده است که او «در خانه و در کنار عزیزانش» از دنیا رفته. او در سال ۲۰۰۸ به سرطان سینه مبتلا شده بود.

هاسی وقتی ۱۵ ساله بود به همراه «لئونارد وایتینگ» بریتانیایی نقش رومئو را در فیلم «رومئو و ژولیت» بازی کرد. در آن زمان هر دو بازیگرانی ناشناخته بودند اما پس از اکران فیلم و دریافت نامزدی اسکار بهترین فیلم به شهرت رسیدند. هاسی برای این نقش جایزه «دیوید دی دوناتلو» و گلدن گلوب را دریافت کرد.

هاسی علاوه بر این با فیلمساز ایتالیایی مینی‌سریال حماسی «عیسی ناصری» (Jesus of Nazareth) محصول ۱۹۷۷ همکاری کرد و در نقش مریم ظاهر شد. او در فیلم «مادر ترزا کلکته» (Mother Teresa of Calcutta) در سال ۲۰۰۳ نقش اصلی را بازی کرد و در فیلم اسلشر کانادایی «کریسمس سیاه» (Black Christmas) در سال ۱۹۷۴ به کارگردانی «باب کلارک» مقابل دوربین رفت. فیلم «مرگ بر روی نیل» (Death on the Nile) سال ۱۹۷۸ به کارگردانی «جان گیلرمین» نمایش به‌یادماندنی دیگر هاسی است.

هاسی ۱۷ آوریل ۱۹۵۱ (۲۸ فروردین ۱۳۳۰) در بوئنوس آیرس متولد شده بود. پدر او خواننده اپرای آرژانتینی و مادرش دستیار حقوقی بود. در هفت سالگی مادرش و برادر کوچکترش را به لندن برد و به مدت پنج سال در آکادمی درام «ایتالیا کونتی» فرستاد. هاسی در ۱۳ سالگی برای اولین بار روی صحنه تئاتر رفت و نام خانوادگی مادرش را به عنوان نام هنری برگزید.

نمایش «بهار جوانی خانم جین برودی» (The Prime of Miss Jean Brodie) در کنار «ونسا ردگریو» در سال ۱۹۶۶ سبب شد زفیرلی او را برای فیلم «رومئو و ژولیت» که در ایتالیا فیلمبرداری شد به خدمت بگیرد. این فیلم به دلیل نمایش برهنگی هاسی جنجال‌برانگیز شده اما برای پارامونت با مشکلات مالی روبه‌رو بود، یک موفقیت به شمار می‌آمد.

«هال بی. والیس» تهیه‌کننده هالیوودی پس از «رومئو و ژولیت»، نقش اصلی فیلم «یک‌هزار روز از آن» (Anne of the Thousand Days) را در سال ۱۹۶۹ و نقشی در مقابل «جان وین» در فیلم «شهامت واقعی» (True Grit) را در سال ۱۹۶۹ به او پیشنهاد کرد اما بنا بر گزارش‌های غیررسمی وقتی گفه بود «خودش را در کنار وین نمی‌بیند» والیس بازیگران دیگری را جست‌وجو کرد.

هاسی در دهه ۱۹۷۰ در فیلم‌های «همه صداهای درست» (All the Right Noises)، «قاتل تابستانی» (The Summertime Killer) و نسخه بازسازی‌شده «افق گمشده» (Lost Horizon) ظاهر شد و در دهه بعد در فیلم‌های «مردی با چهره بوگارت» (The Man With Bogart’s Face)، فیلم علمی‌تخیلی ژاپنی «ویروس» (Virus)، بازسازی «آیوانهو» (Ivanhoe) و فیلم ترسناک استرالیایی «ترکی شوت» (Turkey Shoot) بازی کرد و در فیلم «روانی ۴: آغاز» (Psycho IV: The Beginning) در سال ۱۹۹۰ نقش مادر «نورمن بیتس» با بازی «آنتونی پرکینز» را پذیرفت. مینی‌سریال «آن» (It) بر اساس رمان «استیون کینگ» دیگر اثر هاسی در آن دهه بود.

هاسی در بازی‌های ویدیویی «جنگ ستارگان» (Star Wars)، «بتمن» (Batman) و «سوپرمن» (Superman) صداپیشگی کرد و پیش از بازنشستگی، در «خودکشی اجتماعی» (Social Suicide) در سال ۲۰۱۵ که برداشت مدرنی از «رومئو و ژولیت» بود، در نقش «خانم کولسن» را به عنوان آخرین اثر سینمایی‌اش ظاهر شد.

کتاب بیوگرافی هاسی با عنوان «دختری روی بالکن: الیویا هاسی پس از رومئو و ژولیت زنده می‌شود» (The Girl on the Balcony: Olivia Hussey Finds Life After Romeo and Juliet) در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.

هاسی و وایتینگ سال گذشته پارامونت را به سوءاستفاده از کودکان در زمان فیلمبرداری «رومئو و ژولیت» متهم کردند. این دو بازیگر ادعا کردند که زفیرلی آن‌ها را تحت فشار قرار داده تا در یکی از صحنه‌های جنسی فیلم برهنه شوند. در حالی که به آن‌ها گفته شده بود امکان پوشیدن لباس را دارند. دادگاه شکایت بازیگران نپذیرفت و ادعای آن‌ها را «تعبیری غلط» توصیف کرد. شکایت دوم هاسی و واتینگ در ماه اکتبر رد شد.

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید