زمان مطالعه: ۳ دقیقه
دنزل واشینگتن: از وقتی در اسکار به کوین اسپیسی باختم رأی نمیدهم
«دنزل واشینگتن» در مصاحبه جدیدی با مجله «اسکوایر» فاش میکند که پس از شکست در رقابت اسکار بهترین بازیگر مرد سال ۲۰۰۰ مقابل «کوین اسپیسی»، در رأیگیری آکادمی مشارکت نکرده است. واشینگتن سه نامزدی و یک جایزه اسکار در کارنامه دارد و با «طوفان» (The Hurricane) در پی دریافت افتخار دیگری بود.
واشینگتن در آن سال علاوه بر «کوین اسپیسی» برای فیلم «زیبای آمریکایی» (American Beauty)، با «راسل کرو» برای «نفوذی» (The Insider)، «ریچارد فارنزورث» برای «داستان سرراست» (The Straight Story) و «شان پن» برای «رذل و دوستداشتنی» (Sweet and Lowdown) رقابت میکرد. واشینگتن اگرچه برای «طوفان» برنده گلدن گلوب شد، اما اسپیسی اسکار را به خانه برد.
واشینگتن درباره آن شب میگوید: «در مراسم اسکار، نام کوین اسپیسی برای فیلم «زیبای آمریکایی» اعلام شد. خاطرهام این است که برگشتم و به او نگاه کردم. اما هیچکس به جز کسانی که اطرافش بودند بلند نشد. دیگران همه به من نگاه میکردند. نمیگویم اینگونه بوده. شاید این فقط تصور من بوده باشد. شاید من چنین حسی داشتهام. چرا همه باید به من نگاه کنند؟ حالا که فکر میکنم، میبینم احتمالاً اینطور نبوده.»
او درباره واکنش خود اضافه میکند: «اطمینان دارم که آن شب به خانه رفتم و مشروب خوردم. چارهای نداشتم. نمیخواهم اینطور به نظر برسد که میگویم: «او جایزه من را برده.» یا چنین چیزی. اینطور نیست. اما میدانید، در شهر حرفهایی درباره اتفاقات آن طرف خیابان زده میشد، و این بین او و خداست. به من ربطی ندارد. برایش دعا میکنم. بین او و پروردگارش است.»
فیلم «طوفان» برای دومین بار پس از «مالکم ایکس» (Malcolm X) واشینگتن را وارد رقابت اسکار بهترین بازیگر مرد میکرد اما در سال ۱۹۹۲ «ال پاچینو» با «بوی خوش یک زن» (Scent of a Woman) برنده اسکار شد. تلخی این شکستها باعث شده بود که واشینگتن از همسرش پالتا بخواهد به جای او در رأیگیری جوایز آکادمی مشارکت کند.
واشینگتن میگوید: «در آن دوره، به [همسرم] پالتا گفتم: تو همه فیلمهای نامزد اسکار را ببین. گفتم برای من اهمیتی ندارد. من برای آنها مهم نیستم؟ پس آنها هم برای من اهمیتی ندارند. تو رأی بده. تو آن فیلمها را ببین. من تماشا نمیکنم. من تسلیم شدهام. اوقاتم تلخ شده. همدردی میخواستم.»
دو سال پس از این شکست، واشینگتن بالأخره با فیلم «روز تعلیم» (Training Day) اولین اسکار خود برای بهترین بازیگر مرد را به دست آورد و به دومین بازیگر آفریقایی-آمریکایی برنده این جایزه پس از «سیدنی پواتیه» برای «زنبقهای صحرا» (Lilies of the Field) در سال ۱۹۶۳ تبدیل شد. واشینگتن از آن پس چهار نامزدی اسکار دیگر به دریافت کرده که آخرین مورد آن در سال ۲۰۲۲ برای فیلم «تراژدی مکبث» (The Tragedy of Macbeth) بوده است. او با فیلم «گلادیاتور ۲» (Gladiator II) که جمعه این هفته اکران میشود مدعی جایزه اسکار دیگری است.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید