news-background
news-background

گاسپار نوئه: دوست دارم با کودکان و برای کودکان فیلم بسازم

«گاسپار نوئه» پس از برگزاری یک مسترکلاس دو ساعته در جشنواره فیلم قاهره، با «ورایتی» به گفت‌وگو نشسته و از ژانرهایی گفته که در آینده ممکن است به آن‌ها رجوع کند. کارگردان آرژانتینی «برگشت‌ناپذیر» (Irreversible) می‌گوید: «ژانرهایی که واقعاً برای پروژه‌های آینده برای من جذابیت دارند، مستند، جنگی و ترسناک‌اند. احتمالاً باید این سه ژانر را با هم ترکیب کنم. همین‌طور دوست دارم فیلمی با کودکان بسازم یا حتی فیلمی برای کودکان.»

او پیش‌تر به در آن مسترکلاس گفته بود: «کودکان مثل بزرگسالان کوچکند. وقتی بچه‌ایم، در خطر هستیم. در معرض همه چیز قرار دارید. من در زندگی به کودکان بسیار وابسته هستم، اگرچه خودم فرزندی ندارم. رابطه شما با کودکان مستقیم و بازیگوشانه است. دوست دارم فیلمی با بچه‌های کوچک بسازم. آن‌ها با شکنندگی و خطراتی که در معرضشان قرار می‌گیرند در ارتباطند.»

نوئه از تأثیر مادرش بر آثار خود گفت و توضیح داد که شغل او به عنوان یک مددکار اجتماعی او را به فقیرترین و شوربخت‌ترین اعضای جامعه نزدیک کرده است. او می‌گوید علاقه مادرش به سینما باعث شده در سن کم فیلم‌های زیادی را به تماشا بنشیند: «مبارزه اسکلت‌ها در فیلم «جیسون و آرگونات‌ها» (Jason and the Argonauts) را وقتی چهار ساله بودم به یاد دارم، و فیلم «۲۰۰۱: ادیسه فضایی» (2001: A Space Odyssey) را در شش سالگی. حتی نمی‌دانستم بچه چیست. از دیگران پرسیدم آن چیز بزرگ در انتهای فیلم چیست.»

فیلم‌های ساختارشکنی که مادرش به آن‌ها علاقه داشت او را با آثاری بحث‌برانگیز آشنا می‌کند: «وقتی ده ساله بودم، با او در سینماتک بوئنوس آیرس یکی از فیلم‌های [راینر ورنر] فاسبیندر رفتم. معنای همجنسگرایی را نمی‌دانستم اما یکی از فیلم‌های همجنسگرایانه را تماشا می‌کردم.»

نوئه می‌گوید مفهوم بازیگوشی در هنر را از پدرش الهام گرفته است. او در فیلم اول خود «تنها می‌ایستم» (I Stand Alone) که در سال ۱۹۹۸ پخش شد هشداری نشان داد که به تماشاگران می‌گفت سینما را ترک کنند. فیلمساز در این خصوص می‌گوید: «این ایده را از فیلم قدیمی «ویلیام کسل» به نام «قتل» (Homicide) با بازی «جوان کرافورد» گرفتم که یک پیامی پخش می‌کرد و به شما ۱۰ ثانیه فرصت می‌داد تا سالن را ترک کنید، و من آن ایده را سرقت کردم. فیلم کسل را بعدها دیدم و به نظرم خوب بود، اما من بهتر از او از این ایده استفاده کرده‌ام.»

نوئه در پاسخ به این پرسش که آیا از فیلمبرداری صحنه‌ای پشیمان شده یا نه می‌گوید: «خوشبختانه درباره فیلم‌های گذشته هیچ پیشمان نیستم. اما پروژه‌هایی داشته‌ام که سال‌ها پیش در ذهنم بودند اما حالا کمتر هیجان‌زده‌ام می‌کنند. بهتر است تولید یک فیلم را زمانی شروع کنید که سوژه‌اش شما را هیجان‌زده می‌کند. برخی از ایده‌ها می‌توانند جذابیتشان را از دست بدهند چرا که جهان و زندگی شما تکامل پیدا می‌کند و ایده‌های جدید ناگهان قدرتمندتر به نظر می‌آیند.»

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید