زمان مطالعه: ۴ دقیقه
نقدهای فیلم Beetlejuice Beetlejuice: رقص زیرزمینی برتون با خاطرات
با اکران «بیتلجوس بیتلجوس» (Beetlejuice Beetlejuice) در جشنواره ونیز برای اولین بار، نقدهای فیلم منتشر شدند. منتقدین میگویند اگرچه علت تولید دنباله را درک نمیکنند اما به هر حال از دیدنش لذت بردهاند. امتیاز تازهترین ساخته «تیم برتون» تا این لحظه اعلام نشده است.
در این فیلم استرید دختر نوجوان لیدیا با بازی «جنا اورتگا» درگاهی به دنیای پس از مرگ را در زیرزمین خانه پیدا میکند. دیگر بازیگران این دنباله «مایکل کیتون»، «کاترین اوهارا»، «ویلم دافو»، «دنی دویتو»، «مونیکا بلوچی»، «جاستین ترو» و «وینونا رایدر» خواهد بود.
منتقد «آیجیان» نوشته است که «تیم برتون» به بازیگران «بیتلجوس بیتلجوس» اجازه میدهد خوش باشند: «داستانش تعمداً فاقد وزن دراماتیک است، اما این راه جلوههای ویژه عملی سبکسرانه و خلاقانه اولین روزهای برتون را باز میکند، و نتیجهاش دنبالهای با مقیاس کوچک است که خودش را خیلی جدی نمیگیرد (چون نباید بگیرد).»
منتقد «دیلی بیست» مینویسد: «وقتی از واقعیت عقبنشینی میکند و به ژرفای آخرت مینگرد، بسیار لذتبخش میشود. ده دقیقه پایانی شگرف است و به شکل شگرفی مضحک، در حالی که بالأخره دینش را به بیتلجوس ادا میکند و برتون ترانه دهه شصتی دقیقی پیدا میکند تا به شکل باشکوهی یادش را زنده کند.»
منتقد «ددلاین» مینویسد: «اولین «بیتلجوس» در سال ۱۹۸۸ به دلیل سبک جدیدش ذهنها را تسخیر کرد، به هیچ فیلم دیگری شبیه نبود و به شکل خوشایندی بیذوقانه بود، در حالی که راستش، بیریخت به نظر میرسید. «بیتلجوس بیتلجوس» بیریخت نیست. بله، بخشهای زیادی از انیمیشن فیلم با جلوههای ویژه رایانهای اصلاح نشدهاند. بعضی از وسایل به نظر میرسد که برتون از دکان سمساری خریده. اما از طرفی داستان درخوری دارد، پر از گرهها و چرخشهاست؛ بعضی از بازیگران با نقشهای کوتاه بسیار خوبی که بازی کردهاند بازیگران اصلی را تکمیل میکنند؛ یک فیلم هارر ایتالیایی ظریف در میانه همه این داستانهاست؛ و یک اجرای موزیکال نهایی دارد که بازیگران کلیدی از ترانه پاپ محبوب «مکآرتور پارک» اثر «ریچارد هریس» تقلید میکنند در حالی که گرد یک کیک بزرگ میرقصند.»
منتقد «امپایر» به فیلم امتیاز سه ستاره داده و مینویسد: «این فیلم وقتی به یاد میآورد که اثری از تیم برتون است و جواز عجیب و غریب بودن را دارد، در قویترین حالت خود است. هرچند پرزرقوبرقتر از فیلم کهنه سال ۱۹۸۸ است و کمتر حس دستساز بودن میدهد، اما همچنان برقی از درخشندگی یک فیلم درجه ب را دارد: یک سکانس انیمیشن استاپ-موشن، کمی جلوههای ویژه عملی دلپذیر از کوچکسازی سر، و دو صحنه تولد دیوانهوار با نوزادی غولآسا و مصنوعی که یادآور فیلم «تکتیرانداز آمریکایی» (American Sniper) است. چنین لحظاتی است که وقتی برتون خود واقعیاش را در آنها نشان میدهد، تواناییهایش را ثابت میکند.»
منتقد «رپ» مینویسد: «برای فیلمی که در مدل غالب چندگانهسازی تمامنشدنی و غیرجذاب هالیوود ارائه شده، «بیتلجوس بیتلجوس» کیفیت خوشایند تجدید خاطره را دارد - نه فقط به دلیل بازگشت به تکنیکهایی که مدتها فراموش شده بودند، بلکه به علت داشتن این درک و حس شوخطبعی که سعی نمیکند با زمانهاش هماهنگ باشد.»
منتقد «گاردین» به فیلم امتیاز دو ستاره میدهد و مینویسد: «ممارستی دوستداشتنی در نوستالژی است؛ یک ماجراجویی لذتبخش در مکانهای قدیمی. رقص زیرزمینی برتون دربرگیرنده ارواح دست-دوم زیادی است؛ چیزی که کم دارد خون تازه است. چیزی که نیاز دارد کمی جوهره است.»
«بیتلجوس بیتلجوس» ۶ سپتامبر در سینماهای آمریکا اکران خواهد شد.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید