زمان مطالعه: ۳ دقیقه
النور کاپولا کارگردان برنده امی و همسر فرانسیس فورد کاپولا درگذشت
کاپولا برای مستند «دل تاریکی» برنده امی شده بود.
«النور کاپولا» همسر مستندساز «فرانسیس فورد کاپولا» در ۸۷ سالگی درگذشت. او با مستند «دل تاریکی: آپوکالیپس یک فیلمساز» (Hearts of Darkness: A Filmmaker’s Apocalypse) برنده جایزه امی شده بود. خانواده کاپولا با انتشار بیانیهای تأیید کردهاند که او در کالیفرنیا از دنیا رفته است.
«فرانسیس فورد کاپولا» کارگردان برنده اسکار «اینک آخرالزمان» (Apocalypse Now) و «پدرخوانده» (The Godfather) بیش از شش دهه قبل با «النور کاپولا» ازدواج کرد و «سوفیا کاپولا» کارگردان «گمشده در ترجمه» (Lost in Translation) و «رومن کاپولا» فیلمنامهنویس نامزد اسکار را به دنیا آورد. فرزند دیگر آنها جان-کارلو در سال ۱۹۸۶ وقتی ۲۲ ساله بود در یک سانحه جانش را از دست داد.
النور اغلب در صحنههای فیلمبرداری در کنار همسرش حضور پیدا میکرد و در سال ۱۹۷۹ برای فیلمبرداری فیلم جنگی و پرحاشیه «اینک آخرالزمان» به فیلیپین سفر کرد. فیلمبرداری این پروژه بیش از یک سال طول کشید و «مارتین شین» با «هاروی کیتل» جایگزین شد. شین از سوی دیگر دچار حمله قلبی شد، «مارلون براندو» که بیش از حد اضافه وزن پیدا کرده بود تهدید میکرد که از پروژه جدا میشود و دولت بالگردهای اجارهای را پس گرفت. در همان اثنا بودجه ۱۳ میلیون دلاری پروژه سه برابر شد تا کارگردان ملک خانوادگیاش را گرو بگذارد و به مرز ورشکستگی برسد.
کاپولا در مستند «دل تاریکی» که در سال ۱۹۹۱ از شوتایم پخش شد میگوید: «فیلم من درباره ویتنام نیست. خود ویتنام است. چنان شرایطی واقعاً حکمفرما بود. شمار ما زیاد بود. به پول زیادی دسترسی داشتیم. تجهیزات بسیار زیاد. و به تدریج دیوانه شدیم.»
النور در سال ۲۰۱۶ به «هالیوود ریپورتر» گفته بود: «حتی وقتی بیرون آمد، [فرانسیس] خوشحال نبود چون احساس میکرد این فیلم باعث میشود افسارگسیخته به نظر برسد. اما از نظر من فرایند هنری تولید و ژرفای اضطراب آن را نشان میدهد. فکر میکنم حالا فراموشش کرده.»
او در سال ۲۰۰۸ به «لسآنجلس تایمز» گفت: «وقتی با فرانسیس ازدواج کردم هرگز انتظار نداشتم که او سلبریتی شود. او داشت فیلمهای سیاه و سفید و کم هزینه میساخت. فکر میکردم قرار است در [سن فرناندو] ولی ساکن شویم.»
النور در کتاب خاطراتش «یاداشتهایی درباره زندگی» (Notes on a Life) که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد درباره دهه ۱۹۹۰ نوشته است: «جنگی درونی و مداوم داشتم، کشمکشی میان میل به همسر و مادری خوب بودن و نیز نگارگری، نقاشی، طراحی، نویسندگی و ضبط ویدیوها. روی خانواده متمرکز شدم و تصور کردم که برای علایق وقت پیدا میشود، اما به ندرت پیدا شده است.»
او مستندهای کوتاهی درباره فیلم «خودکشی باکره» (Virgin Suicides) و «ماری آنتوانت» (Marie Antoinette) دخترش سوفیا کارگردانی کرده است.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید