زمان مطالعه: ۳ دقیقه
از بستنی محبوب تا تهدید هوش مصنوعی؛ پاسخ فرانسیس فورد کاپولا به هزاران پرسش هواداران
کاپولا مستقیماً به پرسشهای هوادارانش پاسخ داد.
«فرانسیس فورد کاپولا» در اینستاگرام به چندین پرسش هوادارانش در اینستاگرام پاسخ داد. او جمعه شب گذشته نوشت: «هرچه میخواهید از من در بخش نظرات بپرسید... سعی میکنم هرچه میتوانم جواب بدهم.»
کارگردان «پدرخوانده» (The Godfather) که به زودی «مگالوپلیس» (Megalopolis) را اکران میکند چندین مرتبه به این پرسش پاسخ میدهد که چه توصیهای به فیلمسازان و نویسندگان جوان دارد: «فصل «ایلیا کازان» کتاب «کارگردانان درباره کارگردانی» (Directors on Directing) نوشته «توبی کول» را بخوانید.»
او درباره فیلمنامهنویسی میگوید: «ابتدا پایان را بنویسید. بدیهی است که پایان بسیار اهمیت دارد و همهچیز به آن ختم میشود.»
کاپولا بازیگری و نویسندگی خوب را «اکسیژن و هیدروژن» سینما میخواند و میگوید: «اگر هیچیک از این دو را نداشته باشید، به سختی میتوان فیلم خوبی ساخت. و اگر هر دو را داشته باشید، ضعفهای دیگری مثل طراحی صحنه ضعیف میتواند آن حکم را داشته باشد.»
او مانند گذشته نسبت به آینده سینما ابراز امیدواری میکند: «احساس من این است که در آستانه یک عصر طلایی از سینمای شگفتانگیز و درخشانتر برای سالنهای بزرگ به سر میبریم.»
کاپولا در پاسخ به این پرسش که اگر راه فیلمسازی را طی نمیکرد چه میشد میگوید یا یک کمپانی تلفن را مدیریت میکرد یا دانشمند هستهای میشد. او درباره هوش مصنوعی مینویسد: «نظرات عجیبی درباره هوش مصنوعی دارم - به اعتقادم در مورد اینکه «خودآگاهی چیست» برمیگردد. به نظر من اگر به یک جرم بحرانی [کمترین مقدار مواد شکافپذیر مورد نیاز برای یک واکنش زنجیرهای هستهای] معین با قابلیت محاسبه برسید، و اگر آن جرم بتواند با یک جرم «بحرانی» معین با قابلیت شیمیایی ترکیب شود، و اگر این «تمامیت» شامل یک زبان شود، میتواند به خودآگاهی برسد.»
این فیلمساز سپس آثار محبوبش از کارنامه «دیوید لینچ» را برمیگزیند: «انتخابش سخت است، اما از «کلهپاککن» (Eraserhead) و «مرد فیلنما» (The Elephant Man) شگفتزده شدم.» او فیلمهای «گمشده در ترجمه» (Lost in Translation)، «خودکشی باکره» (The Virgin suicides)، «ماری آنتوانت» (Marie Antoinette) و «جایی» (Somewhere) را از کارنامه دخترش «سوفیا کاپولا» انتخاب میکند و در پاسخ به پرسش دیگری میگوید طعم بستنی محبوبش پستهای است.
کاپولا وسترن «آنتونیو داس مورتس» (Antonio das Mortes) را فیلم برزیلی محبوب خود میداند و در پاسخ به این پرسش که چه کتابی را هرگز فراموش نخواهد کرد مینویسد: ««تربیت احساسی» (L’Éducation sentimentale) گوستاو فلوبر.»
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید