قابلی نداشت... والا قصد جسارت نداشتم فقط خواستم من هم ابراز وجود کرده باشم :) تو دنیایی که افرادی مثل تام هنکس وجود دارن، ما کی باشیم آخه...

وقتی کامنتت رو خوندم ... یک لبخندی زدم .... ممنون... ... موضوع فرق میکنه ولی به قول خودت زیر یک پست دیگه " برام جای سوال که چطور از دو جمله این همه چیزو فهمیدین؟ یه جوری چشمتونو رو این مسائل بستید و یک طرفه فکر میکنید که ...."

یه گوشه‌ای از اتاقت یه مجسمه‌ای از تام هنکس بذار و با گل و شمع و این جور چیزا تزئینش کن و اسمشو بذار "معبد تام هنکس" و هر روز صبح که از خواب بیدار شدی چند دقیقه‌ای عبادتش کن و بیاد بیار که چطوری تام هنکس دنیا رو نجات داد...

نمیدونم شما هم به همچین چیزی فکر می کنید یانه ولی بیشتر آدم ها دوست دارن اسمشون ، حضورشون و تاثیرشون مخصوصا اگر در مسیر رشد و پیشرفت جهانی باشه در طول سیر زمان ماندگار بشه ، ارزش نهاده شه و نسل ها ازش به نیکی یاد کنن.تام هنکس تو زمینه بازیگری که اینو از خودش نشون داده و معلومه چطور فکر میکنه و مشخصه که تو این زمینه بیش تر از همه دوست داره داوطلب بشه، خونش و هرچیزی که نیازه در اختیارتحقیقات قرار بده و علاوه بر کمک به اجتماع ، حضور خودش رو تا مدتها ماندگار کنه و بتونه آجری باشه در ستون بقای تمدن انسانی و بشری، نه مثل یکی من که همین الان زنده ش هم انگار وجود نداره و فراموش شده! ... تام هنکس یک فیلمی بازی کرده به اسم "روزی زیبا در محله" فکر میکنم الان تام هنکس ، فرد راجرز هست و شما لوید ووگل که به هیچ وجه به حضور همچین آدم هایی باور نداره و فکر میکنه همیشه یک کاسه ای زیر نیم کاسه ست! هرچند به نظرم هیچ چیز مطلقا درست نیست و امکانش هست که تام هنکس هم جزو مضمون دیدگاه من از ایشون در واقعیت قرار نداشته باشه!