زمان مطالعه: ۴ دقیقه
بررسی مراسم اسکار ۲۰۲۰: از امینم هم کاری برنیامد
برندگان شاخههای برتر اسکار نود و دوم (دانلود مراسم Oscars 2020 با لینک مستقیم) کم و بیش قابل پیشبینی بود، اما سؤال مهمتر این بود که دومین سال برگزاری اسکار بدون مجری چگونه خواهد گذشت. پاسخ برای شبکهی ABC و هالیوود در مورد این مراسم سه ساعته این بود که نه چندان خوب. پس از جنجال «کوین هارت» در سال گذشته، اسکار امسال با تهیهکنندگی «استفانی الین» و «لانت هاول تیلور» حرف تازهای برای گفتن نداشت.
با جا ماندن «۱۹۱۷» از جشن، بدون تردید شبی تاریخی برای «انگل» و کارگردانش «بونگ جون هو» رقم خورد. جوایز بخش بازیگری هم به «برد پیت» با «روزی روزگاری در هالیوود» و «لورا درن» با «داستان زناشویی»، «واکین فینیکس» با «جوکر» و «رنی زلوگر» با «جودی» اختصاص یافت. ستایش بونگ از «مارتین اسکورسیزی» هنگام دریافت جایزهی بهترین کارگردانی نیز در سالن دولبی، احتمالاً اشک از چشمان عاشقان سینما جاری ساخت.
با این حال، شگفتی بزرگی در شاخههای برتر رقم نخورد. در صورتی که کسی از اجرای «امینم» غافلگیر شده باشد باید فکری به حال خودش کند. در ضمن این ادعا هیچ ارتباطی به کیفیت فیلم «۸ مایل» و یا ترانههای این خواننده ندارد. در مراسم یکشنبه شب تقریباً به اندازهی گرمی اجرای موزیکال گنجانده شده بود و تصاویری از ترانههای قدیمی پخش شد تا اسکار ۲۰۲۰ به سیرکی کسالتبار تبدیل شود. این مراسم با اجرای «جنل مونی» ستارهی فیلم «هریت» و رقصندگانی که به میان حضار رفتند آغاز شد تا این برنامه به نظر امیدوارکننده برسد.
سپس «استیو مارتین» و «کریس راک» روی صحنه آمدند و چند دقیقه با «برد پیت»، «ماهرشالا علی» و «جف بیزوس» شوخیهایی کردند که به سرعت فراموش شدند. شوخی بیخطر دیگر مارتین و راک با «سینتیا اریوو» از فیلم «هریت» به عنوان تنها نامزد سیاهپوست این دوره بود. انتخاب بازیگران سابق SNL از جمله «مایا رودالف» و «کریستین ویگ» یا «جولیا لوئی درایفوس» و «ویل فرل» و انداختن آنان به دام
متنهایی ضعیف در جهت اتلاف وقت، در تمامی روزهای یکشنبه گناهی است نابخشودنی، اما به ویژه در شب برگزاری اسکار. «جیمز کوردن» و «رییبل ویلسون» نیز که با لباسهای ویژهی خز برای یادآوری فیلم فاجعهبار «گربهها» روی صحنه آمدند، بدترین لحظات مراسم اهدای جوایز تاریخ را در ذهن تداعی میکردند. این حقیقت که کسی شهامت به زبان آوردن نام «هاروی واینستین» تهیهکنندهی بدنام هالیوود که دادگاه تجاوز او در نیویورک در حال برگزاری است، سخنان «ریکی جرویس» در پایان مراسم گلدن گلوب را حتی تلختر مینمایاند.
بنابراین در مراسم اهدای جوایز باید تغییراتی اساسی صورت گیرد و ساختارش از نو بنا شود. این اقدام فراتر برگزاری اسکار با مجری یا بدون مجری است. اسکار بیش از حد طولانی یکشنبه شب به اندازهی استیضاح ترامپ بیننده نداشت، اما نویسندگان آمریکا تاکنون باید متوجه شده باشند که کجای کارشان میلنگد.
بهیادماندنیترین لحظات مراسم سخنرانی «برد پیت» هنگام دریافت اولین اسکار بازیگری خود برای «روزی روزگاری در هالیوود»، و انتقادش از نمایندگان جمهوریخواه مجلس سنا به علت ممانعت از شهادت دادن افرادی چون «جان بولتون» در استیضاح «دوناد جی. ترامپ» بود. «لورا درن» نیز که یک روز پیش از تولدش اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل را با «داستان زناشویی» به خانه میبرد از والدین خود «بروس درن» و «داین لد» قدردانی کرد و همهی حضار را با خود همراه کرد.
در مراسمی که به شدت بر استعدادهای جدید برادوی تکیه کرده بود تا نامزدهایش، آگهیهای بازرگانی «رجینا کینگ» برای کادیلاک، «الخاندرو گنزالس اینیاریتو» و «جیمز کامرون» برای رولکس و پیشنمایش سریال «نابغه: آریتا» (Genius: Aretha) شبکهی نشنال جئوگرافیک، در واقع نشاطبخشتر از خود مراسم بود.
وقتی آگهیهای بازرگانی ستارگان واقعی مراسم باشند، اسکار، با مجری یا بدون مجری با مشکلی جدی روبروست. شاید بهتر باشد که «اولیویا کولمن» را به عنوان مجری انتخاب کنند و باعث شوند برای یک سال هم که شده بیننده خاطرهی خوشی از اسکار در ذهن داشته باشد.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید