زمان مطالعه: ۳ دقیقه
توضیحات «کریستوفر نولان» به «مایکل کین» درباره پایان فیلم Inception
فیلم «Inception» در سال 2010 با بازی «لئوناردو دیکاپریو» در نقش «دامینیک کاب» ساخته شد. «کاب» در این فیلم نقش دزد حرفهای را بازی میکند که با نفوذ به ناخودآگاه یا رویای یک شخص اطلاعات او را میدزدد. در صحنه پایانی فیلم که «کاب» به فرزندانش میپیوندد شک و شبهه زیادی به وجود آمده و طرفداران سالهاست که در دوراهی ماندهاند که آیا صحنه واقعیت بود یا رویا. «مایکل کین» که نقش پدر زن «کاب» و استادش «پروفسور استفن مایلز» را در فیلم داشت در مصاحبهای با مجله اسکوآیر اعلام کرد که «نولان» پایان فیلم را در زمان فیلمبرداری برای او توضیح داده بود.
«نولان» فیلم علمی تخیلی «Inception» را پس از پایان «The Dark Knight» ساخت و با فروش باکس آفیس جهانی 828.3 میلیون دلار و نامزدی در جوایز به رقابت با فیلمهای جدی پرداخت. از جمله این نامزدیها میتوان به نامزدی اسکار در دو بخش بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه اصلی اشاره کرد.
زمانی که فیلمنامه «Inception» را مطالعه کردم کمی گیج شده بودم و به «کریس» گفتم که من درک نمیکنم که کدام صحنه رویاست و کدام صحنه واقعیت؟ و کریس در جواب گفت:
خوب اگر تو در صحنه بودی بدان واقعیت است یعنی با این ذهنیت پیش برو که اگر من هستم پی واقعیت است و اگر نیستم، رویاست.
و مشخصاً شخصیت «مایلز» در صحنه پایانی فیلم حضور داشت پس میتوان نتیجهگیری کرد که صحنه نهایی واقعیت بوده است. اگرچه بسیاری معتقدند که «نولان» با این حرف سعی داشت به «کین» در درک بهتر فیلم و نهایتاً بازی بهتر کمک کند.
با این حال «نولان» به عنوان نویسنده و کارگردان این فیلم حرف نهایی را میزند و عجیب نیست که او نیز دائماً با این سوال مواجه میشود که آیا صحنهای واقعیت است یا خیال، اما این ابهام خواست اوست و او فیلم را به گونهای نوشت و ساخت که مرز این دو محو باشد. برای «نولان» مهم نیست که شخصیت «کاب» رویا میبیند یا نه زیرا این هدف اصلی فیلم برای او نبوده است. «کاب» که تمام زمان خود را در فیلم صرف تشخیص بین واقعیت و رویا میکند در نهایت در اوج موفقیت همه چیز را رها کرده تا با فرزندانش شاد باشد.
از بسیاری جهات این مسئله در «Inception» شباهت بسیاری با مسئله نسخه بدل «دکارد» در فیلم «Blade Runner» دارد. یک جواب قطعی به این سؤالات تفاوت زیادی در مسئله ایجاد نمیکند و نهایتاً با هدف فیلم نیز در تضاد است. به احتمال زیاد این سوال از «نولان» تا پایان دوران فعالیت حرفهای او پرسیده میشود اما دیر یا زود تماشاگران باید این مسئله را درک کنند که هدف اصلی فیلم چیز دیگری بوده است.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید
Saeed.h
Saeed.h
۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ ۰۹:۱۵
مگه باباش نبود؟؟
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ
M.S.84.SH.83
M.S.84.SH.83
۲۸ مرداد ۱۳۹۷ ۱۸:۲۸
دوستان دقت کنید که کا و سایتو در آخر فیلم در برزخ بودند و طبق گفته کاب، اگه تو برزخ باشی و خودتو بکشی بیدار نمیشی و فقط بیشتر تو رویا فرو میری. اون لحظه که سایتو تفنگو برداشت، به نظر من خودشو کشت چون اگه خودشو نمیکشت در آخر اون اتفاقات رخ نمیداد و طبق حرفی که بالا گفتم، در برزخ بودند پس اون صحنه خونه کاب و فرودگاه، درواقع تصورات کاب از چیزی بوده که خودش میخواسته اتفاق بیوفته و اون صحنه ها هنوز رویا بودن. چون کاب خودکشی کرده بود و در لایه های عمیق تری فرورفته. این نظر من هستش و هر کسی میتونه نظر دیگه ای داشته باشه.
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ
morteza.h
morteza.h
۲۷ مرداد ۱۳۹۷ ۲۳:۳۹
نمیخوام با نوشابه باز کردن برای نولان که امروزه همه انجام میدن ( و من قبول ندارمش اصل،ا چون بنظرم یه کارگردان متوسط و یه فیلمنامه نویس قهاره که خوب بلده فیلم های عامه پسند بسازه ) بگم خیلی از سینما سر در میارم ولی پایانبندی فیلم با توجه به کنتراست و نور بالا و همچنین حاشیه های محو بیشتر شبیه رویا بود تا واقعیت . ولی با اینحال چیزی رو ثابت نمیکنه و در اصل موضوع بی تاثیره چون تاکید رو وقایعی که برای کاب اتفاق میوفته نیست بله همونطور که گفته شد اصل همین ایهام بین واقعیت و مجاز و تا حدودی نفی نگرش پوزیتیویستی هس
Mohammad A
Mohammad A
morteza.h
۲۸ مرداد ۱۳۹۷ ۲۱:۱۴
زیاد بود فقط چند جمله خوندم. من اصلا تعصب ندارم به هیچ شخصی یا سبکی یا ژانری یا کشوری یا زبونی تو سینما. بنده زیاد فیلم دیدم. حدود 12 ساله میبینم. مطلب نوشتم در مورد سینما. همیشه از بهترین سایتا اخبار و نقدها رو پیگیری میکنم و دو تا کار کوتاه هم ساختم. متنو نخوندم که نظر بدم. بهرحال خسته نباشید که یه دفتر مطلب نوشتید!
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ
morteza.h
morteza.h
Mohammad A
۲۸ مرداد ۱۳۹۷ ۱۹:۴۳
فکر نمی کنم در حال حاضر که همه دچار تعصبات ریشه ای هستن نسبت به بازیگر و کارگردان و فیلم و سریال و چیز های ساده تری مثه مدل ماشین و برند موبایل و تیم های ورزشی، انتقاد از نولان که از قضا متعصیبن زیادی هم داره چندان نوشابه باز کردن برای خودم باشه بیشتر یه کار سادیستیکه که فقط باعث پرتاب لغز و لیچار به سمتم میشه از طرف کسایی که ، به احتمال نود درصد بیشتر از اینکه از علاقه مندان نولان باشن از سینه چاکان کاراکتر جوکر هیث لجرن در فیلم شوالیه تاریکی . من اعتقاد دارم نولان یه کارگردان متوسطه شاید بهتر بود میگفتم یه کارگردان خوبه نسبت به بقیه کارگردان های عالی اینجوری بار منفی کمتری ایجاد میکرد بازم در اصل موضوع بی تاثیره من همه فیلم های نولان رو بارها دیدم از مومنتو ( فیلمی که بیشتر شاهکار تدوینه تا کارگردانی ) بگیر تا سه گانه بتمن و پرستیز و تلقین و بین ستاره ای و دانکرک. چیزی که بین همه این فیلم ها مشترکه اینه که هیچ رده پایی از نولان در اون ها نیست به زبان ساده تر اگر کارگردان های سینما رو به دو دسته تقسیم کنیم دسته اول کارگردان های کلاسیک ( کسانی مثه هیچکاک دارابونت اسپیلبرگ کاپولا و کوپریک ) و دسته دوم خیل عظیم کارگردان های فیلم های تجاری کمیک یا کمدی ، نولان توی هیچکدوم ازین دو دسته قرار نمیگیره چون نه وفادار بی قید و شرط به اصول سینمای کلاسیک هست و نه در سینمای استدیویی غرق شده با جلوه های ویژه و بصریه بسیار زیاد بلکه چیزیه بین این دو تا ( حتی در سینمای فانتزی و استدیویی هم باید در انتهای صفی قرار بگیره که ابتدای صف کامرون ولوکاس قرار گرفتن ) . در اصل اینکه فیلم های نولان دوست داشتنی هستن حرفی نیست چیزی هست که همه قبول دارن اما نکته اینجاست علی رغم همه این حرف ها و فروش خیره کننده، فیلم های نولان هیچ تاثیری بر موج اصیل هنری حال حاضر سینما نمیذارن که داره توسط کارگردان های صاحب سبکی مثه اینیاریتو و شزل دنبال میشه در هیچ کلاس سینمایی یا کاگردانی دیده نمیشه که مثال هایی از کارهای نولان درشون زده بشه( در عرصه هنر کارگردانی یا به عبارتی هنر بیان سینمایی هیچ ابداعی نداره بلکه همه ابداعاتش و هنرش در بخش داستان پردازی یا مضامینی هست که در فیلم ها دنبالشون میره ) . نولان بیشتر یه میکسر عالیه که داستان عالی دوربین خوب صداگذاری عالی بازیگرهای خوب تدوین خیره کننده طراحی لباس خوب دکوپاژ خوب ( همه این عوامل جز وظایف کارگردان هست اما وظیفه ذاتیش نیست به قول معروف گفته میشه اگر دوربین یک فیلم خوب باشه جایزش متعلق به فیلمبرداره ولی اگه بد باشه هم کارگردان و هم فیلمبردار سرزنش میشن ) و کلا یکسری مواد اولیه عالی رو با هم مخلوط میکنه و یه فیلم خوب تحویل میده اما بیشتر از اینکه عاشق این موجود خلق شده و این کلیت باشی عاشق این اجزا سازنده ای و از نظر من این از نشونه های اینه که نمیذاره یه کارگردان خوب عالی باشه حالا چه کسی بخواد قبول کنه و چه اینکه فکر کنه از جای دیگه کپی پیست کردمش.
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ
Mohammad A
Mohammad A
۲۸ مرداد ۱۳۹۷ ۰۰:۳۳
شما نوشابه ی نولان رو گرفتی و برای خودت باز کردی!. مطمئنم همون منتقدی که این منتو ازش اسکی فرمودید و با دوتا گرته برداری ترجمه رو اینجا به اسم خودت نوشتی هم نمیتونه و نخواسته بگه نولان متوسطه! اصلاً بحث اینجا سر نویسندگی و داستان بود نه کارگردانیش، که شما فراستی وار داری اونم میکوبی. ولی کارگردانیش رو هم ما که سهله. هیچ منتقدی نمیتونه بگه متوسطه. عامه پسند این نیست که شما میگی. اینا "پروژه ی بزرگه". "چارچنگولی" عامه پسنده استاد.
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ
naghashbaashi
naghashbaashi
۲۷ مرداد ۱۳۹۷ ۲۳:۳۵
اونجاییکه توتم کاب(فرفره) یه لحظه سرعتش کم میشه و تیتراژ فیلم میاد، یعنی واقعیته چون توی خواب سرعت فرفره پایین نمیومد
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ
sct
sct
۲۷ مرداد ۱۳۹۷ ۲۳:۲۸
یه سوال مگه با هر بار مردن تو خواب ها به لایه بالا تر نمیرن؟ پس چرا زن کاب و خودش در انتها برای خارج شدن از خواب خودکشی میکنن؟
mohsen-nazemi
mohsen-nazemi
۲۸ مرداد ۱۳۹۷ ۱۵:۵۱
نه خیر در حالت عادی وقتی میمیرن از رویا و تلقین بیدار میشن توی اون پروژه وقتی همه چیز به همه میریزه و قطار میاد و طرف محافظ داره و توی سوله گیر میکنن میگه حالا که گیر افتادیم بیاین خودمون رو بکشیم بیدار شیم در جواب میگه نه اگه خودکشی کنیم بیدار نمیشیم تا وقتی اثر داروی بیهوشی از بین بره چون دوز دارو رو برده بودن بالا
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ
۰
۰
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ