کاب: اون یه راز رو درون خودش حبس کرد، چیزی که می‌دونست حقیقته... ولی تصمیم گرفت فراموشش کنه.

کاب: یه فکر. از همه انعطاف‌پذیرتر و واگیردارتره. به محض اینکه یه ایده وارد ذهنتون بشه، از بین بردنش تقریبا غیرممکنه. ایده‌ای که کاملا شکل گرفته و کاملا قابل درک باشه، می‌چسبه به ذهن.

آریادنی: چرا اینقدر برات مهمه که خواب ببینی؟
کاب: چون تو خواب، هنوز با هم هستیم.

فیشر پدر: من شرمند..... شرمنده......
فیشر پسر: میدونم پدر... تو شرمنده بودی بابت من... که مث تو نشدم...
فیشر پدر: نه... من شرمنده ام که سعی کردی[مث من بشی].