دکتر کراولی: سلامت روانی، چیزی نیست که دست خودت باشه، مارشال. نمی‌تونی بهش غلبه کنی.

تِدی: چرا همه‌ی لباسهات خیس‌ـه، عزیزم؟

تِدی: معذرت می‌خوام عزیزم. من این کراوات رو خیلی دوست دارم چون تو اونو بهم دادی. ولی در حقیقت... این یه کراوات تُخمیه بی‌قواره‌ست.

تِدی: یه دوستی داشتم. دیروز باهم بودیم ولی بعدش از هم جدا شدیم. ندیدیش؟
راشل: مارشال... تو دوستی نداری!