فیلم خوبیه و اون حالت بشدت کلیشه ای هندی رو نداره اما ب هرحال توقع پیچیدگی و جذابیت هالیوودی نداشته باشید

«هوش و ذکاوت یک سوداگر .. و جسارت یک پاتان» / «هیچ کسب و کاری حقیر نیست .. و هیچ ایمانی هم بالاتر از کسب و کار نیست!» . در چهارمین سال اکران این فیلم زیبا مجددا تماشاش کردم و بی نهایت لذت بردم ... فیلمی هیجانی با اون دیالوگ های پر مغز و آلبوم موسیقی بی نظیر شنیدنیش داستان پر فراز و نشیب یک مرد تاجر جسور، خوش ذکاوت و بلندپرواز که کسب و کارش رو مثل دین و ایمانش می پرسته .. هر اندازه که در کارش موفق تر میشه، بیشتر و بیشتر تو دل مردمش (و همینطور بیننده) جا باز می کنه «رئیس» بدون شک یکی از کاریزماتیک ترین شخصیت های تاریخ سینمای هند هست که فقط و فقط شاهرخ خان پادشاه بی همتای بالیوود می تونست انقدر زیبا و تماشایی نقشش رو ایفا کنه در نگاه اول ممکنه قصه اش ساده به نظر برسه اما این شخصیت اونقدر ظرافت و پیچیدگی خاص داره که تا انتهای داستان شما رو پای صندلی میخکوب نگه می داره و بعد اتمامش هم تا ابد تو یاد و ذهنتون باقی خواهد موند از بازی جذاب نواز الدین صدیق در نقش پلیس هم نگذریم که به خوبی پا به پای رئیس ما میاد و همه جا در تعقبیشه .. داستان عاشقانه خیلی خوبی هم درش گنجونده شده، اصلا هر چی از جذابیت فیلم و کاراکتراش بگیم کم گفتیم والله!!

کلمه ای برای توصیفش پیدا نمیکنم فقط میتونم بگم هر ثانیه دعا می کنید فیلم دیرتر تموم بشه!!!!

فیلم از فیلمنامه و خط داستانی قوی برخورداره ... و طبیعتا وقتی بازیگر نقش اصلیش شاه (شاهرخ خان) باشه ، باید انتظار یه فیلم پر هیجان و تماشایی رو داشته باشیم که اینطور هم هست شاهرخ خان نقش های منفی و متفاوت رو نشون داده که به خوبی از پسشون برمیاد ، حال آنکه در نقشهای عاشقانه هم فوق العاده ظاهر میشه و همیشه از بازیش لذت بردم فقط کمی سکانس های عاطفی احساسی فیلم جسته گریخته بودن که با توجه به طولانی بودن قصه ، بهتر از این هم نمیشد لابه لای صحنه های خشونت و اکشن فیلم این سکانس ها رو جای داد تدوین هم تدوین مناسبی بود ... دیالوگای پر مفهوم و پر معنایی داره که بارها در اکثر سکانس ها تکرار میشه و هدف و آرمان نقش رئیس رو به خوبی روشن می کنه ، در واقع استفاده ی به جایی ازشون شده و کمک می کنه به درک اهداف نقش اصلی با وجود تنش و ماجراهایی که توی فیلم ایجاد میشه ، خسته کننده نیست و خوب اتفاقات پیش برده میشه من خودم نیمه دوم فیلم رو بیشتر دوست داشتم تا نیمه اول ، هر چند در کل فیلم رو موفق و خوش ساخت ارزیابی می کنم راستی آهنگ های فیلم هم بسیار زیبا و دلنشینن مخصوصا آیتم سانگ سانی لئون (که اصلا خوراکش همینه ? ) دیگه صنعت بالیوود به جایی رسیده که صرفا عشق و عاشقی نه بلکه در ژانر های مختلف ما فیلم هایی می بینیم که تم داستانیش چیز دیگه ایه و در دل خودش عشق هم به وجود میاد و این یعنی سینمای هند در این چند سال پیشرفت قابل توجهی کرده و کاملا اشتباهه که با فیلم های قدیمی دهه نودی یکی تلقی کنیم ... خودتون فیلماشون رو ببینین و قضاوت کنین