تماشای این فیلم تجربه ای متفاوت است این تفاوت اما لزوما بیننده را وادار به احساس تعلیقی عمیق و یا حظی وافر نمیکند. ایده داستان نوآورانه است اما پرداخت داستان قطعا دچار نقصان های زیادیست. واضح است که سازندگان برای ایجاد هیجان بیشتر به عمد ریتم تندی برای بیان داستان انتخاب کرده اند ولی همین موضوع باعث پیچیده تر شدن کلاف سردرگم قصه میشود. بیننده در این فیلم به طوری خود را به صورت ناگهانی در میان برزخی مبهم می یابد که گویی در حال تماشای فصل سوم سریالیست که تا به امروز حتی ده دقیقه تماشایش نکرده. ایده جذاب فیلم جوری قربانی ریتم تند و پرداخت سریع داستان شده که در این فیلم قبل از اینکه شخصیت های فیلم را بشناسید و یا فضا را درک کنید خودتان را در حال حل کردن معماهایی می یابید که هیچ علاقه ای به حل کردنشان ندارید. فیلم قبل از طرح مسئله برای بیننده شروع به حل آنها میکند. کات ها، قاب بندی ها، سبک روایتگری خاص، تلاش برای گریز دست و پا شکسته به سبک نوآر و ساخت موسیقی مبالغه شده نیز برای این اثر کار نمیکنند. اکثر بازی ها ضعیفند. لوکیشن و دکور فیلم هم ارتباط چندانی با داستان ندارند طوری که انگار صرفا برای اجرا شدن بهتر رنگ ها و تطابق با دیگر ضعف ها به زور در این فیلم گنجانده شده اند. ایده و داستان خوب، پیچش های داستانی خلاقانه، طراحی لباس مناسب و تدوین قوی شاید جزو نکات مثبت اثر باشند اما متاسفانه به تنهایی قادر به نجات فیلم نمیشوند. در انتها نیز پیچش داستانی فیلم به دلیل تمامی ضعف هایی که برشمرده شد به درستی عمل نمیکند و آنقدر که باید در شوکه کردن بیینده موفق نیست. تماشای این فیلم تجربه ای متفاوت است اما ابزارهای ایجاد این تفاوت لزوما ابزارهایی کاربردی نیستند!

یه فیلم به شدت اعصاب خردکن... از اونا که همش حرص میخوری که چرا همه اینقدر احمقن.... تهش سردرد میگیری....

Jaleb bod arzeshe didan dare