چقدر دیدن فیلم های اینچنینی که به همچین موضوعاتی میپردازن حس رهایی میده،مفاهیمی که تا قبل از این حتی فکر کردن راجع به بیانش،تابو بود و برای کسی که زیر بار تحملش بود فضایی پُر از ترس و شرم و ناراحتی و سردرگمی داشت، اینکه آدما ببینن تنها نیستن در این شرایط و گذر از دورانی که سخته،امکان پذیره اما نیاز به تغییراتِ گاهی تلخ داره و باید به جسارت تن دادن به تغییرات تلخ اجازه بروز داد. هر دو جنس موضوعاتی تابو دارن که اگه بستر بیانش ایجاد بشه،خیلی از مشکلات فعلی آدمها تبدیل به آگاهی، تغییر و در نهایت رفع سختی ها میشه.

بازی قوی امی آدامز فیلم فمینیستی نیست، صرفاً به چالش های درونی مادر شدن و میانسالگی پرداخته و هیچ طرفداریی یکجانبه ای از زنها نکرده هدف درک بهتری از احساس و روحیات درونی مادرهاست

فیلمی هست با گرایش های قوی فمینیستی . قدرت فیلم، بازی فوق العاده Amy Adams هست .

دوره حکمرانی جریان ووک و فمینیسم روی هالیوود حالاحالاها ادامه داره و این فیلم بعد از poor things یکی از بهترین نمونه هاشه