به جز دو سکانسش بقیش رو حساب و کتاب بوده و وسترنی قابل احترام از کلینت ایستوود رو شاهد هستیم.... سکانس درگیری کشیش با اون 4 نفر اگه همشون با هم حمله میکردن عمرا جناب کشیش کاری میتونست کنه ولی خوب هالیووده دیگه!!!! سکانس خیانت کلاب به جاش هم عجیب بود و غیرقابل درک که چرا جلوشو گرفت!!!! ولی داستان سیستم رعیت ها مقابل سرمایه دارها و تک تک فریم های فیلم رو اصول قواعد وسترن بنا شده و من مخاطب از این فیلم لذت بردم.... این فیلم منو یاد آهنگ بوی گندم انداخت که چطوری طرف سرمایه دار خودشو مالک زمین ها و ثروت معدنچیان و ماینرها میدونست و به خودش اجازه میداد برای تصاحب حقوق این بیچاره ها هرنوع قساوت و وحشی گری رو به خرج بده که خوب اون روزگار و در دوران غرب وحشی این موضوع اپیدمی بود.... نمره ی من به این فیلم 8 از 10.

یه وسترن ناب با حفظ قواعد فیلم های وسترن از کلینت ایستوود دوست داشتنی