از اون فیلماییه که هنوز که هنوزه بعد اینهمه سال میشینم و با لذت سکانسهاش رو مرور میکنم شروع فیلم کمی کنده ولی هر چی جلوتر میره ریتم خوبی پیدا میکنه و کشش فوق العاده ای داره با بازی های فوق العاده از داستین هافمن و لارنس الیویه کبیر و یک موسیقی متن خیره کننده و دلهره آور

فیلم خسته کننده با داستان کلیشه‌ای. واقعا جای این مدل فیلم ها توی همون دهه 60-70 میلادی هست. 5/10

هنوز بعد سالها وقتی ادم این پیره مرده نازی رو میبینه از این ترس داره که کی با دشنش بهت ضربه میزنه . چی شده که دیگه این فیلم های با کیفیت ساخته نمیشن. بازیگران خوش تیپ تر اومدن ، تکنولوژی بهتر اومده ولی فیلم هایی مثل این نمیتونن بسازن . یک جواب داره ، کارگردان به مصابهه اشپز بلد نیست موسیقی ، بازی ، نور ، صحنه و .. . رو با هم به گونه ای هنرمندانه پیوند بزنه . ببینید چطور جو دلهره رو با موزیک ، صحنه و اکت مناسب به وجود میاوردن .

واقعا بد بود و حتی گاهی اوقات خیلی طاقت فرسا چه داستان لکه داری داشت 4 از 10

شما هم مثل من بعد از اینکه ریموند ردینگتون (بازیگر سریال بلک لیست) اسم فیلمو گفت اومدید اینجا؟