فیلم خوبیه و شاید بشه گفت بهترین فیلم وسترن تاریخه اما خالی از نقص نیست.... هم اون بیکر پیر و فرسوده به دزدها نمیخورد هم بیل کارسون خیلی مسخره آدرس گنجو به بلوندی (خوب) داد هم ما نفهمیدیم angel eyes (بد) وسط جنگ داخلی آمریکا تو ارتش و بین نیروهای ائتلاف چی کار میکرد و این سنخیتی اصلا با سکانس های قبلی این کاراکتر نداشت و همینطور توکو (زشت) چطوری اینقدر راحت میتونه به اسلحه فروشی وارد شه و نه تنها اسلحه رو رایگان بگیره به فروشنده دستور بده دخلشو براش خالی کنه!!!! سکانس دستیابی به مواد منفجره و انفجار پل هم وسط جنگ و اونم بعد اون همه بمباران دیگه آخرش بود!!!! بیشتر به دلیل سکانس پایانی زیبا و تعلیق های مکرر و موسیقی شاهکار انیو موریکونه این فیلم جذاب شد.... کارگردان های ایتالیایی که فیلم وسترن میسازن چون از جغرافیا و تاریخ آمریکا اطلاعاتی ندارن با همون سبک و سیاق ایتالیایی در واقع وسترن اسپاگتی که بیس اصلی جذابیتشون شامل دوئل پایانی میشه فیلمو پیش میبرن این یکی از دلایلی بوده که آثار سرجیو لئونه در فصل جوایز هرگز جدی گرفته نشد.... نمره ی من به این فیلم 8.3 از 10.