جک لمون
زندگی
جان اولر لمون سوم، هشتم فوریه سال 1925 در نیوتون، ماساچوست به دنیا آمد و در 27 ژوئن سال 2001 در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت. او تنها فرزند جان اولر لمون جونیور، رئیس یک شرکت پخت دونات، و میلدرد نوئل بومر لمون بود. لمون در کودکی به دلیل چندین بیماری در خانه آموزش دید و سپس وارد آکادمی فیلیپس اندوور شد. او در طول جنگ جهانی دوم به عنوان افسر مخابرات در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرد. پس از جنگ، در دانشگاه هاروارد به تحصیل پرداخت و در سال 1947 فارغ التحصیل شد. در هاروارد، او عضو باشگاه نمایشی هاروارد بود و در نمایش های مختلفی شرکت کرد که علاقه او به بازیگری را تقویت کرد.
شروع کار
لمون پس از فارغ التحصیلی از هاروارد، به نیویورک نقل مکان کرد و به طور جدی به دنبال حرفه بازیگری رفت. او به عنوان پیانیست در میخانه ها و کلاب ها کار می کرد تا هزینه زندگی خود را تامین کند. او اولین نقش حرفه ای خود را در رادیو به دست آورد و در نمایش های مختلف رادیویی حضور یافت. در اوایل دهه 1950، لمون شروع به کار در تلویزیون کرد و در سریال های مختلف زنده و نمایشنامه های تلویزیونی ظاهر شد. او به سرعت به خاطر استعداد، تطبیق پذیری و توانایی اش در ایفای نقش های کمدی و دراماتیک مورد توجه قرار گرفت.
اولین موفقیت بزرگ لمون در برادوی در سال 1957 با نمایش "Operation Mad Ball" رقم خورد. بازی او در این نمایش تحسین منتقدان را برانگیخت و جایزه تونی بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای او به ارمغان آورد. این موفقیت راه را برای او هموار کرد تا وارد سینما شود و به یکی از محبوب ترین و تحسین شده ترین بازیگران هالیوود تبدیل شود.
آثار برجسته
لمون در طول دوران حرفه ای خود در بیش از 60 فیلم سینمایی نقش آفرینی کرد و جوایز متعددی را از جمله دو جایزه اسکار، شش جایزه گلدن گلوب، دو جایزه بفتا و یک جایزه جشنواره کن دریافت کرد. او به خاطر استعدادش در ایفای نقش های کمدی و دراماتیک، و همچنین توانایی اش در برقراری ارتباط با مخاطبان در سطحی عمیق، مورد تحسین قرار می گرفت. او به ویژه برای همکاری هایش با بیلی وایلدر و والتر متیو مشهور بود.
برخی از مهم ترین آثار او عبارتند از:
- بعضی ها داغشو دوست دارن (Some Like It Hot) - 1959
- آپارتمان (The Apartment) - 1960
- روزگار شراب و گل های سرخ (Days of Wine and Roses) - 1962
- ایرما خوشگله (Irma la Douce) - 1963
- زوج عجیب (The Odd Couple) - 1968
- نجات ببر (Save the Tiger) - 1973
- سندروم چین (The China Syndrome) - 1979
- گمشده (Missing) - 1982
- گلنگری گلن راس (Glengarry Glen Ross) - 1992
لمون در "بعضی ها داغشو دوست دارن" در نقش جو، نوازنده ای که برای فرار از دست گانگسترها لباس زنانه می پوشد، بازی کرد. این فیلم به یک موفقیت بزرگ تبدیل شد و لمون برای بازی خود نامزد جایزه اسکار شد. در "آپارتمان"، او نقش یک کارمند شرکت را بازی می کند که به رئیسش اجازه می دهد از آپارتمانش برای روابط نامشروع استفاده کند. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم شد و لمون برای دومین بار نامزد جایزه اسکار شد. در "روزگار شراب و گل های سرخ"، لمون نقش یک مدیر روابط عمومی الکلی را بازی می کند که در تلاش است تا اعتیاد خود را ترک کند. این فیلم به خاطر بازی های قدرتمند لمون و لی رمیک، بازیگر نقش همسرش، مورد تحسین قرار گرفت. لمون برای این نقش نامزد جایزه اسکار شد.
همکاری با والتر متیو
لمون و والتر متیو یکی از مشهورترین زوج های کمدی در تاریخ سینما بودند. آنها در 11 فیلم با یکدیگر همبازی شدند و به خاطر شیمی عالی و زمان بندی کمدی بی نقصشان مشهور بودند. اولین فیلم مشترک آنها "خانه های شوهر" (1966) بود، اما موفقیت بزرگ آنها با "زوج عجیب" (1968) رقم خورد. در این فیلم، لمون نقش فلیکس آنگر، یک فرد وسواسی و منظم را بازی می کند، در حالی که متیو نقش اسکار مدیسون، یک فرد بی نظم و بی خیال را بازی می کند. این فیلم به یک موفقیت بزرگ تبدیل شد و دنباله ها و سریال های تلویزیونی متعددی از آن ساخته شد.
همکاری با بیلی وایلدر
لمون همچنین رابطه کاری بسیار موفقی با بیلی وایلدر، کارگردان مشهور، داشت. آنها در هفت فیلم با یکدیگر همکاری کردند، از جمله "بعضی ها داغشو دوست دارن"، "آپارتمان"، "ایرما خوشگله" و "صفحه اول". وایلدر به خاطر فیلمنامه های هوشمندانه و کارگردانی دقیقش مشهور بود و لمون به خاطر استعدادش در ایفای نقش های کمدی و دراماتیک، ترکیب این دو استعداد منجر به خلق برخی از به یاد ماندنی ترین فیلم های تاریخ سینما شد.
سال های پایانی
لمون در سال های پایانی عمر خود به بازیگری ادامه داد و در فیلم ها و نمایش های تلویزیونی مختلفی ظاهر شد. او همچنین در برادوی به صحنه بازگشت و در نمایش "Long Day's Journey into Night" بازی کرد که برای آن نامزد جایزه تونی شد. لمون در 27 ژوئن 2001 در سن 76 سالگی در اثر سرطان درگذشت. او به عنوان یکی از بزرگترین بازیگران تاریخ سینما شناخته می شود و میراث او از طریق فیلم هایش همچنان به زندگی خود ادامه می دهد.
فیلموگرافی

دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید