Éric Rohmer (ژان ماری موریس شرر)

ژان ماری موریس شرر

ژان ماری موریس شررمعروف به اریک رومر نمایشنامه نویس و کارگردان و یک چهره کلیدی در سینمای موج نوی فرانسه بود(موج نوی سینمای فرانسه جنبشی در سینمای فرانسه است که در دهه ۱۹۵۰ به رهبری منتقدان جوان تحریریه مجله سینمایی کایه دو سینما در فرانسه شکل گرفت و به سایر نقاط دنیا سرایت یافت). او در اواخر سال 1940 شروع به نوشتن نقد فیلم کرد و، برای چند سال، سردبیر نشریه کایه دو سینما بود. او قبل از رسیدن به موفقیت های بین المللی در اواخر دهه 1960 در در تلویزیونیز موفقیت های بسیاری داشت. اریک در سال ۱۹۲۰ در شهر نانسی فرانسه به دنیا آمد. سپس به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا به به عنوان معلم ادبیات و روزنامه نگار مشغول به کار شد. در سال 1946، یک رمان با عنوان، الیزابت با نام مستعار گیلبرت کوردیرازاو منتشر شد. سپس شروع به نوشتن نقد و بررسی فیلم نمود و در سال 1948، دو مقاله ملی به چاپ رساند: "سینما، هنر فضا" در نشریه انتقادی ریوو دو سینما و "صحبتی درباره سینما" که در نشریه لس تمپ مدرن به چاپ رسید. هر دوی این مقالات، مانند دیگر کارگردانان موج نو، تحث تاثیر مبانی نظری بود که بعدها در نقدها و فیلم هایش به کار می برد. سپس او با فرانسوا تروفو، ژاک ریوت، کلود شابرول، و ژان لوک گدار آشنا شد. در این دوران او نام «اریک رومر» را تحت تاثیر اریک فون اشتروهایم کارگردان اتریشی‌تبار، و ساکس رومر رمان‌نویس انگلیسی، برگزید. در سال 1950، مدتی در نشریه گازت دو سینما و سپس در مجله معتبر کایه دو سینما مشغول به کار شد. در کایه، رومر شروع به توسعه نظریه فیلمپردازی کرد و نوعی فیلمبرداری که با ارائه وقایع دخالت نداشت را ارائه کرد. او نوشت: " سینما یک هنر ممتاز است، زیرا ترین صادقانه دست نوشته های زیبایی جهان واقعی است. هنر هرگز نمی تواند واقعیت را بهبود بخشد. " . همچنین در این سال، اولین فیلم کوتاه 16 میلیمتری خود، خاطرات یک تبهکار را ساخت. دو سال بعد فیلم دیگری به نام دخترکوچولوهای بالغ را ساخت اما قبل از اتمام کار متوقف شد. او بیش از 50 فیلم کوتاه با همکاری دوستانش ژاک ریوت و اگنس گیومه ویراستار، و ژان لوک گدار ساخت. او همچنین فیلم نامه ای برای فیلم گدار به نام همه پسرها پاتریک نامیده میشوند(1957) نوشت. در سال 1956، او سرپرستی تحریریه کایه دو سینما را به مدت هفت سال سرعهده داشت.در همان سال، با همکاری کلود شابرول،کتاب هیچکاک، اولین ارزیابی جدی از کارگردانی را نوشت. این کتاب مدلی از نقد مولف همراه با تجزیه و تحلیل با توجه دقیق به جزئیات بود. اولین فیلم بلند او علامت شیر (1959)، داستان یک موسیقیدان فقیر است که پس از ناکامی در دریافت ارث مجبور به زندگی در خیابان ها است. این فیلم موفقیتی نداشت و حتی نتوانست هزینه ساختش را درآورد. در همین دوران، اعتبارش در کایه بخاطر فشار ریوت، والکروز و تروفو برای تاسیس بخش انتقادی در مجله کاهش یافت. برخی از سینماگران موج نو از طریق مجلات زیادی از کایه به خاطر ستایش بیش از حد سینمای هالیوود به جای سینمای نوپای فرانسه شکایت کردند. با این حال، رومر حاضر به اصلاح و تجدیدنظر درباره انتقادهای زیباشناختی خود نشد و سرانجام از کار برکنار شد. سپس بواسطه معرفی دوستانش موفق به کار در ORTF، واحد رادیو و تلویزیون ملی،شد. جایی که او برای چند سال کارگردانی بیش از یک دوجین فیلم را برعهده داشت. در سال 1962، یک سال قبل از ترک کایه، او با جوانی به نام باربت شرودر که از پول پدر ومادرش توانسته بود شرکت فیلم سازی "لس فیلم دو لوسانژ" را تاسیس کند، آشنا شد. او به شدت لومر را تحسین می کرد و به او پیشنهاد شاخت فیلم کوتاه دختری در شیرینی پزی مونژیا را داد. این فیلم اولین قسمت مجموعه "شش داستان اخلاقی" شد که در ده سال آینده تبدیل به مهمترین خروجی رومر شد. در سال های بعد، او با همکاری شرودر دومین داستان خود به نام شغل سوزان (1963) را ساخت. سرانجام در سال 1966 موفق شد تمام این شش داستان را بصورت رنگی کامل کند. این فیلم برنده جایزه خرس نقره ای جشنواره فیلم برلین شد.موفقیتی که منجر به شهرت بین المللی رومر شد و از نظر مالی نیز کمک زیادی به او کرد. موفقیت او با فیلم شب من در منزل موئاد (1969)، با بازی ژان لویی ترنتینیان که داستان مردی را نشان می دهد که شب عروسیش به خاطر یک زن مطلقه زیبا ترک می کند.این فیلم نامزد اسکار برای بهترین فیلم خارجی و بهترین فیلمنامه شد و در آمریکا صروصدای زیادی کرد. قسمت های بعدی این داستان ها فیلم زانوی کلر (1970)، جایزه بهترین فیلم جشنواره سن‌سباستین را برد و عشق در بعد از ظهر(1972) موقعیت رومر را به عنوان استاد به تصویر کشیدن پرمایه تفکر و احساس تثبیت کرد . هر دوی این فیلم ها در مورد شخصیت های بحران زده ای است که مجبور به اتخاذ یک تصمیم اخلاقی بودند. پس از قصه های اخلاقی، رومر دو فیلم مرگ ماری فون (1976)، بر اساس رمانی از هاینریش فن کلیس و فیلم پرسیوال،داستان جام شراب (1978) بر اساس نسخه خطی قرن 12 از کرتین دو تروا ، را ساخت. فیلم پرسیوال که در آن بازیگرانی مطرح حضور داشتند و با شعر با یکدیگر صحبت می کردند مخاطبان زیادی را جذب نکرد. رومر در سال 1981 با فیلم همسر خلبان، اولین فیلم از سری شش گانه دوبله شده کمدی، به سینمای معاصر برگشت. این فیلم با شوخی های طنزآمیز توانست در بین قشر متوسط فرانسه جا باز کند. تم این فیلم شامل خیانت، بی بندوباری و جستجو برای عشق بود. فیلم پولین در ساحل(1983) که درباره آرزوهای متناقض اشخاصی در تعطیلات تابستانی بود از فیلم قبلیش محبوب تر شد و فیلم شاعرانه پرتوی سبز (1986)، موفق به کسب جایزه شیر طلایی بهترین کارگردان در جشنواره فیلم ونیز و جایزهٔ فدراسیون بین‌المملی منتقدان فیلم در جشنواره فیلم ونیز در سال 1986 شد. نکته جالب درباره فیلم پرتوی سبز اینست که بیشتر دیالوگ‌های آن ، فی‌البداهه است. رومر در سال 1990،شروع به ساخت سومین مجموعه خود به نام قصه های چهارفصل کرد. این مجموعه شامل فیلم های داستان بهار(1990)، داستان تابستان(1992)، داستان پاییز(1996)، داستان زمستان(1998)، بود. هر یک از این چهار فیلم در زمان های مختلف سال متناظر با فصل های مختلف ساخته شده است. شخصیت اصلی در هر فیلم در مقابله با یک بحران عاطفی قرار می گیرد و فیلم خوشبینانه و با نگاهی امیدوارانه به آینده به پایان می رسد. فیلم بعدی او بانو و دوک (2001) یکی دیگر از شگفتی های اوست. این فیلم درامی تاریخی، در زمان انقلاب فرانسه،با استفاده از تکنولوژی دیجیتال برش لبه ، با بازیگران آمیخته با نقاشی پس زمینه است. فیلم بعدی او سه عامل(2005)، که داستان آن در آستانه جنگ جهانی دوم اتفاق می افتد، و آخرین فیلمش، داستان عاشقانه آستریا و سلادون(2007) بر اساس رمان قرن 17 از اونوره دی اورفه بود که در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد. از ویژگی‌های بارز فیلم‌های اوکه به گفته خودش به رمان شبیه است، شخصیت‌محوری و استفاده از دیالوگ‌های طولانی غالباً متکی بر پیچیدگی‌های روابط زن و مرد، ساده و عاری از زرق و برق و با روایاتی درهم آمیخته از عشق و خیانت ‌است.

فیلموگرافی

Hitchcock/Truffaut 2015

7.4

imdb-icon

8.5

cinama-icon
I Think I Love My Wife 2007

5.5

imdb-icon

10

cinama-icon
The Lady and the Duke 2001

6.9

imdb-icon

7.7

cinama-icon
Autumn Tale 1998

7.4

imdb-icon

7.7

cinama-icon
A Summer's Tale 1996

7.6

imdb-icon

8.4

cinama-icon
Rendezvous in Paris 1995

7.3

imdb-icon

6.8

cinama-icon
The Tree, the Mayor and the Mediatheque 1993

6.9

imdb-icon
A Tale of Winter 1992

7.2

imdb-icon

7.7

cinama-icon
Conte de printemps (A Tale of Springtime) 1990

7.2

imdb-icon

5.5

cinama-icon
Boyfriends and Girlfriends 1987

7.5

imdb-icon

7.3

cinama-icon
Summer 1986

7.6

imdb-icon

8

cinama-icon
Full Moon in Paris 1984

7.4

imdb-icon

7.6

cinama-icon
Pauline at the Beach 1983

7.3

imdb-icon

8.8

cinama-icon
The Great Muppet Caper 1981

7.2

imdb-icon

10

cinama-icon
The Aviator's Wife 1981

7.5

imdb-icon

7.9

cinama-icon
Perceval 1978

6.9

imdb-icon

7.5

cinama-icon
The Marquise of O 1976

7

imdb-icon

10

cinama-icon
Love in the Afternoon 1972

7.6

imdb-icon

8

cinama-icon
Out 1 1971

7.5

imdb-icon

8.5

cinama-icon
Claire's Knee 1970

7.5

imdb-icon

8.1

cinama-icon

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید