اگه منصفانه بهش نگاه کنیم انتقاد نمیشه ازش کرد ( به غیر از این که فریم های انیمیشن زیادی پرش میکنن و تعداد کات ها در بعضی از صحنه ها خیلی زیادی و سریع هستش و این ذهن رو خسته میکنه با این که همینشم یه جورایی به حال و هوای انیمه میخوره ). داستان و شخصیت های خوب نوشته شدن و استایل زیبایی داره ولی با این وجود داستانش در نهایت تراژدی ای بود که پریشونم کرد.

گرافیک و موسیقی خوبی داره ، روند داستانیش هم خوبه ولی آخرش انتظاراتی که از یه انیمه میرفت رو برآورده نکرد ، خیلی سوالات رو جواب نداد و به جمع بندی خوبی هم نرسید...

این انیمه لعنتی هر بار که آهنگشو تو اینستا میشنوم یه حس غمگین عجیبی بهم میده لعنتی چقد خوبه

باگ نداره انیمه ؟

فکر میکنم شعار انیمه ها این باشه: «یه پایان پدر درآر و تلخ مثل زهرمار ، بهتر از یک پدردرآر و تلخ مثل زهرمار ِ بی پایانه» از همون اولش که دیدم چون از لحاظ گرافیکی شبیه به انیمه های خالص ژاپنی(حداقل اونایی که من دیدم) نبود ، کمی دلمو زد ، ولی خب بعد از یک قسمت فهمیدم ارزش داره شخصیت های انیمه رو دوست داشتم ، بخصوص لوسی در اوایل ، و هرکدوم از کاراکترا هم دوست داشتنی بودن با اینکه همیشه دوست داشتم بازی cyberpunk 2077 رو بازی کنم ولی همیشه هم میدونستم که با خلقیاتم نمی‌سازه چون اصولا گیمر نیستم ولی وقتی بازیش اومد کلی سر و صدا کرد ، بماند که کلی هم باگ داشت. تأثیر نتفلیکس رو میشه در کلیت داستان دید که یجورایی سبک غربی رو دیکته کرده توی انیمه! این انیمه سازا اگر شل وا دادن و نتفلیکس رو وارد کردن همین انیمه ای که برامون مونده رو باید تخته کرد! همینجوری که خودشونم میگن اونها دنبال سلیقه ی مخاطبین که بمرور عوضش کردن و نه ساختن چیزی که معنا داشته باشه ، بهمین خاطره که هرچی میگذره فیلما و سریالا همه چیز هستن بجز اونچیزی که باید باشن! این ابتذال رو نمیشه انکار کرد در کل این انیمه رو دوست داشتم ولی خب ، چون غربی شده چنان که باید به دل نمیشینه بیاد موندنی نیست ...