این فیلم تقریبا ۴-۳ سالی هست مورد علاقمه و چند دلیل واضح داره. فیلم برداری و پلان های فیلم خیلی دقیق و کار شده ست. از فیلم نامه بخوام بگم؛فیلمی نیست که حتی اگر دو زبان رو کامل بلد باشی بتونی پلی کنی و فقط گوش بدی. یجورایی لازمه دوبار پشت هم کامل ببینی بدون حتی یه لحظه غیبت تا درک دقیقی پیدا کنی. از دوستانی که نوشتن فیلم افتضاحیه انتظاری نمیره؛به هر حال درک فیلم خوب به مقدار قابل توجهی دانش ادبی و هنری احتیاج داره و در مورد این فیلم شناخت فرهنگ. کارگردان این فیلم شاهکار های زیادی ساخته که old boy معروف ترینشه. ایشون فردی هستن که دوست دارن موضع تقلید فرهنگی و اشتباهات غرب زدگی رو بیان کنن؛و فردی هستند که عقیده دارن با مدرنیزه شدن فرهنگ های اسیایی تقریبا هیچ اصالتی باقی نمیمونه. توی این فیلم به شیوه ی جدید تری این تفکر رو نشون دادن که درواقع همون عموی بزرگه که از اصالت و فرهنگ خودش بیزاره در حالی که با اون پول و قدرت میتونه به کشور خودش که قدمت فرهنگی مستقلانه اش از ژاپن بیشتره کمک کنه اما عشقش به سمت زیبایی های ژاپنی میره که جوابیه به دوست عزیزی که عقیده داشت کارگردان ارزش هاشو زیر پا گذاشته. در مورد پلان های نود وشکنجه هم باید بگم افراد مقدار متفاوتی حجم تحمل یا خوشایندی دارن که همیشه میشه اون قسمت هارو زد جلو ولی روند داستانی توی تک تک لحظات مهمه و بنظرم لحظات پرت این فیلم بشدت کم بود. تنها ارزوم اینه که امتیاز بالاتری میداشت و بیشتر دیده و قدردانی میشد. این فیلم به معنای واقعی یک فیلم رومنس میستری فوق العاده ست که کاملا بالانس شده ساخته شده.
۱۳۹۹ مرداد ۲۰ ۱۲:۲۶
موشو که نیست.مامان بزرگه که نیست. شانگ نیست.یه خواهر اضافه هست. یه شخصیت جدید هست.جیرجیرک هم نیست. همچنان دیزنی فکر میکنه نگاه میکنیم؟؟؟؟؟؟؟؟باید یگم درست فکر میکنه چون مولانهههههههههههههههههههههههههههههه و من 100% از ایتیونز فیلمو میخرم
۱۴۰۰ دی ۱۹ ۲۳:۱۱
این فیلم تقریبا ۴-۳ سالی هست مورد علاقمه و چند دلیل واضح داره. فیلم برداری و پلان های فیلم خیلی دقیق و کار شده ست. از فیلم نامه بخوام بگم؛فیلمی نیست که حتی اگر دو زبان رو کامل بلد باشی بتونی پلی کنی و فقط گوش بدی. یجورایی لازمه دوبار پشت هم کامل ببینی بدون حتی یه لحظه غیبت تا درک دقیقی پیدا کنی. از دوستانی که نوشتن فیلم افتضاحیه انتظاری نمیره؛به هر حال درک فیلم خوب به مقدار قابل توجهی دانش ادبی و هنری احتیاج داره و در مورد این فیلم شناخت فرهنگ. کارگردان این فیلم شاهکار های زیادی ساخته که old boy معروف ترینشه. ایشون فردی هستن که دوست دارن موضع تقلید فرهنگی و اشتباهات غرب زدگی رو بیان کنن؛و فردی هستند که عقیده دارن با مدرنیزه شدن فرهنگ های اسیایی تقریبا هیچ اصالتی باقی نمیمونه. توی این فیلم به شیوه ی جدید تری این تفکر رو نشون دادن که درواقع همون عموی بزرگه که از اصالت و فرهنگ خودش بیزاره در حالی که با اون پول و قدرت میتونه به کشور خودش که قدمت فرهنگی مستقلانه اش از ژاپن بیشتره کمک کنه اما عشقش به سمت زیبایی های ژاپنی میره که جوابیه به دوست عزیزی که عقیده داشت کارگردان ارزش هاشو زیر پا گذاشته. در مورد پلان های نود وشکنجه هم باید بگم افراد مقدار متفاوتی حجم تحمل یا خوشایندی دارن که همیشه میشه اون قسمت هارو زد جلو ولی روند داستانی توی تک تک لحظات مهمه و بنظرم لحظات پرت این فیلم بشدت کم بود. تنها ارزوم اینه که امتیاز بالاتری میداشت و بیشتر دیده و قدردانی میشد. این فیلم به معنای واقعی یک فیلم رومنس میستری فوق العاده ست که کاملا بالانس شده ساخته شده.
۱۳۹۹ مرداد ۲۰ ۱۲:۲۶
موشو که نیست.مامان بزرگه که نیست. شانگ نیست.یه خواهر اضافه هست. یه شخصیت جدید هست.جیرجیرک هم نیست. همچنان دیزنی فکر میکنه نگاه میکنیم؟؟؟؟؟؟؟؟باید یگم درست فکر میکنه چون مولانهههههههههههههههههههههههههههههه و من 100% از ایتیونز فیلمو میخرم
۱۳۹۹ تیر ۱۴ ۲۳:۵۰
توی مانگا معلوم نیست اش مرده یا نه