بخشید این فایلی که گذاشتید ناقص هست
کنسرت طبق اطلاعات imdb دو ساعت و 37 دقیقه است
۱۴۰۲ آبان ۲۵ ۰۰:۳۰
فیلم خوبی بود با کلی ایراد
1- شخصیت پردازی بد،
خیلی سریع فیلم رو رسوند به دوران ساخت بمب و گذشته کافی از اوپنهایمر ندیدیم
شخصیت جین اصلا مشخص نشد چجوری وارد زندگی اوپنهایمر شد و صرفا تو یه مهمونی یهو عاشق هم شدن ... حتی روند رابطشون هم خیلی گذری نشون داده شد
همسر اوپنهایمر هم دقیقا مثل جین اصلا پرداخت نداشت و اون شد رابطه بینشون برای بیننده گم و گور بود
کلی کاراکتر محوری تو ساخت بمب اتم بود که به شدت معمولی نشون داده شدن. مثلا انیشتین و نیلز بور.
اینهمه بازیگر معروف با نقشهای کوتاه اصلا جالب در نمیاد هیچوقت
2- عدم پرداختن به زوایای دیگر جنگ
ژاپن اصلا نمایش داده نشد و حتی ما متوجه نشدیم که سالهای 1942 تا 1945 که سالهای ساخت بمب هست جنگ جهانی تو اوج خودشه. اصلا حس و حال و استرس دوران جنگ رو نداشت، بهتر بود یه داستان موازی هم میداشت که جنگ رو نشون میداد و ما هدف و اهمیت ساخت بمب رو بهتر درک میکردیم. یا حتی داستانی در مورد تلاش نازی ها در جهت ساخت بمب
3- آزمایش ترینیتی خیلی کوچیک تر از اونی که بوده نشون داده شد. طبق چیزی که تو ویکیپدیا نوشته انفجار تو اوج خودش 12 کیلومتر !!!! ارتفاع قارچ انفجار بوده و تا 150 کیلومتری شنیده شده. چیزی که من تو فیلم دیدم خیلی سطحی تر از این اطلاعات بود. حتی 16 میلی ثانیه بعد از انفجار 200 متر ارتفاع داشته!
4- چهره کیلین مورفی چهره یه دانشمند رو نداره و به نظرم اون حسی که تو نگاه های اوپنهایمر تو عکسهای واقعیش هست رو بازیگر نداشت. البته که بسیار بازیگر خفنیه و اینجا ههم خیلی خوب بود.
۱۴۰۲ تیر ۰۳ ۲۳:۱۷
قسمت یک رو دیدم چقدر خفن بود
۱۴۰۲ خرداد ۲۶ ۱۷:۰۷
اینکه این کنسرت با دوربین های بهتر و نسبت تصویر 16:9 فیلمبرداری نشده یه خیانت و جرم نابخشودنیه.
یکی دو سال پیش کنسرت 1987 رو بازسازی کردن انگار برای سال 2023 هست. دلیلش هم وجود نگاتیوهای خوبه
۱۴۰۲ آذر ۰۱ ۰۱:۴۱
بخشید این فایلی که گذاشتید ناقص هست کنسرت طبق اطلاعات imdb دو ساعت و 37 دقیقه است
۱۴۰۲ آبان ۲۵ ۰۰:۳۰
فیلم خوبی بود با کلی ایراد 1- شخصیت پردازی بد، خیلی سریع فیلم رو رسوند به دوران ساخت بمب و گذشته کافی از اوپنهایمر ندیدیم شخصیت جین اصلا مشخص نشد چجوری وارد زندگی اوپنهایمر شد و صرفا تو یه مهمونی یهو عاشق هم شدن ... حتی روند رابطشون هم خیلی گذری نشون داده شد همسر اوپنهایمر هم دقیقا مثل جین اصلا پرداخت نداشت و اون شد رابطه بینشون برای بیننده گم و گور بود کلی کاراکتر محوری تو ساخت بمب اتم بود که به شدت معمولی نشون داده شدن. مثلا انیشتین و نیلز بور. اینهمه بازیگر معروف با نقشهای کوتاه اصلا جالب در نمیاد هیچوقت 2- عدم پرداختن به زوایای دیگر جنگ ژاپن اصلا نمایش داده نشد و حتی ما متوجه نشدیم که سالهای 1942 تا 1945 که سالهای ساخت بمب هست جنگ جهانی تو اوج خودشه. اصلا حس و حال و استرس دوران جنگ رو نداشت، بهتر بود یه داستان موازی هم میداشت که جنگ رو نشون میداد و ما هدف و اهمیت ساخت بمب رو بهتر درک میکردیم. یا حتی داستانی در مورد تلاش نازی ها در جهت ساخت بمب 3- آزمایش ترینیتی خیلی کوچیک تر از اونی که بوده نشون داده شد. طبق چیزی که تو ویکیپدیا نوشته انفجار تو اوج خودش 12 کیلومتر !!!! ارتفاع قارچ انفجار بوده و تا 150 کیلومتری شنیده شده. چیزی که من تو فیلم دیدم خیلی سطحی تر از این اطلاعات بود. حتی 16 میلی ثانیه بعد از انفجار 200 متر ارتفاع داشته! 4- چهره کیلین مورفی چهره یه دانشمند رو نداره و به نظرم اون حسی که تو نگاه های اوپنهایمر تو عکسهای واقعیش هست رو بازیگر نداشت. البته که بسیار بازیگر خفنیه و اینجا ههم خیلی خوب بود.
۱۴۰۲ تیر ۰۳ ۲۳:۱۷
قسمت یک رو دیدم چقدر خفن بود
۱۴۰۲ خرداد ۲۶ ۱۷:۰۷
اینکه این کنسرت با دوربین های بهتر و نسبت تصویر 16:9 فیلمبرداری نشده یه خیانت و جرم نابخشودنیه. یکی دو سال پیش کنسرت 1987 رو بازسازی کردن انگار برای سال 2023 هست. دلیلش هم وجود نگاتیوهای خوبه