بسیار منتظرش بودم ولی با دوستمون موافقم که اصلا با چرنوبیل مقایسه نکنید، از نظر پرداختن به جزییات اتفاق واقعا دقیقه ولی بر خلاف چرنوبیل رویه اشتباهاتی که چه در زمان ساخت نیروگاه و چه پس از اتفاق باعث چنین فاجعه میشه رو کم بهش پرداخته، شوروی سالهاست از بین رفته و جانشینش چندان محبوب هم نیست پس با خیال راحت میشه واقعیت رو نشون داد ولی نیروگاه دایچی رو جنرال الکتریک طراحی کرده و ساخته و ژاپن هم متحد نزدیک آمریکاست طبیعتا به مشکلات سیستم دولتی ژاپن، ضعف نهادهای مدیریت بحران، مالکین ژاپنی نیروگاه و سیستم برق و تاثیر بروکراسی بیش از حد بر این فاجعه چندان پرداخته نشده، توصیه میکنم اگر به این موضوع علاقه دارین پادکست فوکوشیما از بی بی سی رو گوش بدین که الان پادکست شماره یک در لیست ترند ها هست.
۱۴۰۰ دی ۰۴ ۲۰:۱۱
این فیلم بدون تردید فوق العادس، کلا کارهای آدام مک کی عالین، Vice ، The Big Short و بقیه کارهاش، طبیعتا در آمریکا نقد 50-60 درصدی میگیره چون جامعه آمریکا دو قطبیه و طبیعتا منتقدهاش هم مثل بقیه مردم دو قطبی چپ و راست هستن ولی به نظر من این فیلم مواردی رو بخصوص در مورد میس اینفورمیشن، سوشال مدیا و همچنین افراد ابر ثروتمند دنیای تکتولوژی مطرح میکنه که بسیار عمیق تره و بخشی قابل تعمیم به سایر نقاط دنیا هم هست، بازی ها بی نقصه بخصوص کیت بلانشت و مارک ریلاینس....
۱۴۰۰ دی ۰۱ ۲۰:۲۵
در مورد خود فیلم ترجیح میدم چیزی نگم و با خاطرات بیست سال پیش خودم از این فرنچایز و تاثیری که در سینما گذاشت خوش باشم، فقط به این اکتفا میکنم که به نظرم لانا واچاوسکی دنبال یک قصه عشقی در این فیلم بوده و فقط در این مورد کمی موفق بوده بقیش رو خودتون دیدین و یا خواهید دید......
ماتریکس اصلی با الهام از انیمه Ghost in Shell مامورو اوشی ساخته سال 1995 ( این اواخر یه اقتباس شکست خورده از این انیمه در هالیوود ساخته شد) بوجود اومد ، و واچاوسکی ها در گسترش داستان در قسمت دو و سه به موفقیت اولی نرسیدن، تاثیر عمیقی از هنرهای رزمی شرقی ، موسیقی جادویی ( مثل Clubbed to Death از Rob Dougan ) با نوآوری های شگرف در فیلمبرداری و جلوه ویژه ، فیلمنامه قوی بخصوص در قسمت اول و بازی های عالی از جمله صدای جادویی لارنس فیشبرن، که از اون تیم در سه گانه اغلبشون در این قسمت جدید حضور ندارن و نتیجه کاملا در فیلم جدید محسوسه ....
یه نکته هم اضافه کنم به این بحث های زیر در مورد زنان و فمینیسم و آسیایی ها و این حرفها ، در کل دو دیدگاه در این زمینه هست یکی Equality of Opportunity و دیگری Equality of Outcome تساوی فرصت و یا تساوی نتیجه در غرب و بخصوص هالییوود دیدشون اینه که با نشان دادن گروه هایی که کمتر دیده میشن در نهایت میشه به تساوی فرصت برای این گروه ها رسید چون مخاطب چشمش عادت میکنه و راه برای بقیه باز میشه، این امر حتی در شرکتها و دولتهاشون هم پیگیری میشه که بهش میگن Diversity یا تنوع خیلی ها هم با این دیدگاه مخالفان و دلایل جالبی هم دارن مثل پروفسور جوردن پیترسون ( که البته من با خیلی نظراتش موافق نیستم) در کل این تصمیم در اون جوامع گرفته شده و انجام میشه و بقیه این زد و خورد ها اعصابتون رو خرد میکنه ، اگر فیلمی رو دوس داشتین ببینین و اگر نه هم که تکلیف روشنه....
۱۴۰۲ خرداد ۱۴ ۰۷:۵۸
بسیار منتظرش بودم ولی با دوستمون موافقم که اصلا با چرنوبیل مقایسه نکنید، از نظر پرداختن به جزییات اتفاق واقعا دقیقه ولی بر خلاف چرنوبیل رویه اشتباهاتی که چه در زمان ساخت نیروگاه و چه پس از اتفاق باعث چنین فاجعه میشه رو کم بهش پرداخته، شوروی سالهاست از بین رفته و جانشینش چندان محبوب هم نیست پس با خیال راحت میشه واقعیت رو نشون داد ولی نیروگاه دایچی رو جنرال الکتریک طراحی کرده و ساخته و ژاپن هم متحد نزدیک آمریکاست طبیعتا به مشکلات سیستم دولتی ژاپن، ضعف نهادهای مدیریت بحران، مالکین ژاپنی نیروگاه و سیستم برق و تاثیر بروکراسی بیش از حد بر این فاجعه چندان پرداخته نشده، توصیه میکنم اگر به این موضوع علاقه دارین پادکست فوکوشیما از بی بی سی رو گوش بدین که الان پادکست شماره یک در لیست ترند ها هست.
۱۴۰۰ دی ۰۴ ۲۰:۱۱
این فیلم بدون تردید فوق العادس، کلا کارهای آدام مک کی عالین، Vice ، The Big Short و بقیه کارهاش، طبیعتا در آمریکا نقد 50-60 درصدی میگیره چون جامعه آمریکا دو قطبیه و طبیعتا منتقدهاش هم مثل بقیه مردم دو قطبی چپ و راست هستن ولی به نظر من این فیلم مواردی رو بخصوص در مورد میس اینفورمیشن، سوشال مدیا و همچنین افراد ابر ثروتمند دنیای تکتولوژی مطرح میکنه که بسیار عمیق تره و بخشی قابل تعمیم به سایر نقاط دنیا هم هست، بازی ها بی نقصه بخصوص کیت بلانشت و مارک ریلاینس....
۱۴۰۰ دی ۰۱ ۲۰:۲۵
در مورد خود فیلم ترجیح میدم چیزی نگم و با خاطرات بیست سال پیش خودم از این فرنچایز و تاثیری که در سینما گذاشت خوش باشم، فقط به این اکتفا میکنم که به نظرم لانا واچاوسکی دنبال یک قصه عشقی در این فیلم بوده و فقط در این مورد کمی موفق بوده بقیش رو خودتون دیدین و یا خواهید دید...... ماتریکس اصلی با الهام از انیمه Ghost in Shell مامورو اوشی ساخته سال 1995 ( این اواخر یه اقتباس شکست خورده از این انیمه در هالیوود ساخته شد) بوجود اومد ، و واچاوسکی ها در گسترش داستان در قسمت دو و سه به موفقیت اولی نرسیدن، تاثیر عمیقی از هنرهای رزمی شرقی ، موسیقی جادویی ( مثل Clubbed to Death از Rob Dougan ) با نوآوری های شگرف در فیلمبرداری و جلوه ویژه ، فیلمنامه قوی بخصوص در قسمت اول و بازی های عالی از جمله صدای جادویی لارنس فیشبرن، که از اون تیم در سه گانه اغلبشون در این قسمت جدید حضور ندارن و نتیجه کاملا در فیلم جدید محسوسه .... یه نکته هم اضافه کنم به این بحث های زیر در مورد زنان و فمینیسم و آسیایی ها و این حرفها ، در کل دو دیدگاه در این زمینه هست یکی Equality of Opportunity و دیگری Equality of Outcome تساوی فرصت و یا تساوی نتیجه در غرب و بخصوص هالییوود دیدشون اینه که با نشان دادن گروه هایی که کمتر دیده میشن در نهایت میشه به تساوی فرصت برای این گروه ها رسید چون مخاطب چشمش عادت میکنه و راه برای بقیه باز میشه، این امر حتی در شرکتها و دولتهاشون هم پیگیری میشه که بهش میگن Diversity یا تنوع خیلی ها هم با این دیدگاه مخالفان و دلایل جالبی هم دارن مثل پروفسور جوردن پیترسون ( که البته من با خیلی نظراتش موافق نیستم) در کل این تصمیم در اون جوامع گرفته شده و انجام میشه و بقیه این زد و خورد ها اعصابتون رو خرد میکنه ، اگر فیلمی رو دوس داشتین ببینین و اگر نه هم که تکلیف روشنه....