زمان مطالعه: ۳ دقیقه
دنزل واشینگتن: مردم زمانی قدرت داشتند، حالا همه برده اطلاعاتیم؛ هر دو حزب سیاسی آمریکا فریبکارند
«دنزل واشینگتن» در مصاحبه جدیدی با «تایمز لندن» میگوید مردم این روزها فریب هر دو جناح سیاسی ایالات متحده را میخورند. او در «گلادیاتور ۲» (Gladiator II) «ریدلی اسکات» که در بازارهای بینالمللی رکوردشکنی کرده، نقش یک تاجر اسلحه به نام ماکرینوس در روم را بازی کرده که گروهی از گلادیاتورها را نگهداری میکند.
واشینگتن میگوید هر کشوری نواقص خودش را دارد اما در عصر دیجیتال نظارت راحتتر و حکمرانی پوچتر شده است: «خیلی راحت است که خارج از آمریکا باشی و بگویی چنین و چنان. به سمت دیگری رو کنید، میدانید؟ کشوری انتخاب کنید. هر کشوری.»
او ادامه میدهد: «اما گوش کنید، همهاش سیاست است. همهاش وعدههای عمل نشده. و حالا در عصر اطلاعات روش این است که - اگر روشی باشد - چپ یا راست، یاد گرفتهاند که چگونه از آن ابزارها برای فریب مردم استفاده کنند. اولین فیلمی که بازی کرد، «رونوشت کاربنی» (Carbon Copy) جمله بسیار خوبی داشت: «قدرت مردم؟ بله، زمانی قدرت داشتند - اسم آن زمان «عصر حجر» است.»»
واشینگتن ادامه میدهد: «حالا همه برده اطلاعاتیم. واقعاً هستیم. همه ما بردهایم. بنابراین هر احساسی نسبت به رهبران داشته باشید، اگر بگویید این مرد دیوانه است یا آن یکی عاقل، بهتر است متوجه باشید که هر دو طرف شما را فریب میدهند. تمام.» او اما راه حلی برای بیرون آمدن از این بنبست ارائه میدهد: «پس به سینما بروید.»
واشینگتن در بخش دیگری از مصاحبه با «تایمز لندن» معترف میشود که در اوایل دوران بازیگری تصمیمات نادرستی گرفته است: «پس از «مالکم ایکس» (Malcolm X) [در سال ۱۹۹۲] چند فیلم خیلی قراضه بازی کردم. آنها را جستوجو کنید - اسامی آنها را نمیگویم. همگی در دهه ۱۹۹۰ ساخته شدند. اما برای من درآمد داشتند. مسئولیتهایی داشتم.»
او اضافه میکند: «در زندگی، یاد میگیرید، به دست میآورید و بعد برمیگردانید. بنابراین اگر ۹۰ سال عمر کنید، تا ۳۰ سالگی یاد میگیرید و از ۳۰ تا ۶۰ به درآمد میرسید... در آن دوره در حال کسب درآمد بودم.»
واشینگتن در آن دهه در فیلمهایی چون «هیاهوی بسیار برای هیچ» (Much Ado About Nothing)، «پرونده پلیکان» (The Pelican Brief)، «فیلادلفیا» (Philadelphia) و «شجاعت زیر آتش» (Courage Under Fire) ظاهر شد. او اولین اسکارش را در سال ۱۹۹۰ برای «افتخار» (Glory) و دومی را در سال ۲۰۰۲ برای «روز تعلیم» (Training Day) دریافت کرد.
او در همین گفتوگو اعتراف میکند که هیچیک از فیلمهای خودش را به صورت کامل تماشا نکرده است: «تمام چیزی که میبینید خطاهای خودتان است. از طرفی به هر حال چرا باید تماشا کرد؟»
واشینگتن در مصاحبه با «زینب جیوا» بلاگر مسلمان ۱۰ توصیه به بازیگران جویای نام میکند: «بازیگری روی صحنه [تئاتر] را یاد بگیرید. به شبکههای اجتماعی تکیه نکنید. [گوشی موبایل] را زمین بگذارید. خاموشش کنید. دهانتان را ببندید. ساکت باشید. یاد بگیرید. بخوانید. آرام باشید. بهتر شوید. در بخش اول زندگی یاد میگیرید. در بخش دوم به دست میآورید. در بخش سوم برمیگردانید.»
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید
iranbahar
iranbahar
۲۸ آبان ۱۴۰۳ ۱۵:۳۱
سینما هم راه حل خوبی نیست. چون سینما هم گاهی وقت ها ابزاری برای فریب مردمه.
۳
۱
برای امتیازدهی باید وارد شوید
پاسخ