زمان مطالعه: ۴ دقیقه
خاطرات جودی فاستر و رابرت داونی جونیور از دهه ۱۹۹۰: «هنوز ظاهر نسبتاً خوبی داریم»
داونی یک بار دیگر برای بازگشت به نقش «مرد آهنی» ابراز تمایل کرده است.
سابقه همکاری «رابرت داونی جونیور» و «جودی فاستر» به مدتها قبل برمیگردد. این دو که در گذر سالها کمدی «خانه برای تعطیلات» (Home for the Holidays) را با یکدیگر ساختهاند به تازگی برای «ورایتی» به گفتوگو نشستهاند.
فاستر و داونی هر دو از کودکی بازیگری را شروع کردهاند، هر دو به تازگی برای «نیاد» (Nyad) و «اوپنهایمر» (Oppenheimer) نامزد اسکار شدهاند و از سوی دیگر در سریالهای «کارآگاه حقیقی» (True Detective: Night Country) و «همدرد» (The Sympathizer) به تلویزیون آمدهاند.
داونی در این مصاحبه به یاد میآورد که فاستر در زمان فیلمبرداری «خانه برای تعطیلات» از «بدرفتاری» او و «دیلن مکدرمت» خشمگین شده است. فاستر میگوید چیزی به یاد نمیآورد: «اما به کار کردن با بچهها عادت داشتم، یعنی کاری است که خوب بلدم. به آنها میگویم: «اگر تکان بخوری، پایم را محکم روی پایت میگذارم.»»
فاستر با این حال میگوید یکی از علتهای «بینقص» بودن آن کمدی داونی است: «تو دهان بزرگ و ذهن دیوانهای داری که عاشق زندگی در لحظه است، خصوصیتی که من ندارم، اما آرزو میکنم داشتم - کسی که مثل شما آزاد باشد.» داونی میگوید: «تمام طول فیلمبرداری به سرم زده بود، اما به یاد میآورم که حس میکردم یکی از راحتترین بازیهای تاریخ سینما را ارائه میکنم.»
داونی به یاد میآورد که فاستر زمانی برایش نامه نوشته است: «در آن از چاپلین حرف زدی و دقتش. و نامهای پیشگویانه از آب درآمد. شما تأثیر خیلی زیادی روی من داشتید.»
وقتی فاستر میگوید با سالخوردهتر شدن یاد گرفته چگونه آزادتر و منظمتر باشد، داونی پاسخ میدهد: «پیداست. در «کارآگاه حقیقی» دقت زیادی وجود دارد. و در عین حال میبینم که به خودتان آزادی بازی در نقش شخصیتی را میدهید که در شما نمیبینم. اینکه این پروژه را انتخاب کردهاید برای من باورنکردنی است.»
فاستر در بخش دیگری از مصاحبه از دوران جنگ ویتنام و آمریکا میگوید که سوژه سریال «همدرد» داونی است: «جوان بودم، اما کشمکش دانستن وجود داشت، اینکه آیا باید طرف کشورت را بگیری؟ و آیا ما در طرف درست قرار داریم؟ آیا پشیمان نمیشویم؟ و تاریخ چه خواهد گفت؟ و سریال پارک چان-ووک - از نظر بصری خیرهکننده است.»
فاستر میگوید جذابیت مینیسریالها در این است که میتوان داستان را گسترش داد: «داشتم به «قاتلان ماه گل» (Killers of the Flower Moon) فکر میکردم - فیلم سه و نیم ساعته فوقالعادهای است. اما فکر کردم: «چرا هشت ساعتهاش نکردهاند؟» - تا بتوانند به همه شخصیتهای دیگر بپردازند و زاویه نگاه آنها را نشان دهند.
در بخش پایانی مصاحبه، فاستر از داونی میپرسد آیا حاضر است یک بار دیگر نقش «تونی استارک» از فیلمهای «مرد آهنی» (Iron Man) و «انتقامجویان» (Avengers) را تکرار کند یا نه: «به شکل دیوانهواری در دیانای من است. شاید بیشترین شباهت را به شخصیت من دارد وقتی آن را بازی میکنم، هرچند خیلی جذابتر از من است. از این تصور ناباورانه استقبال میکنم. من و شما مسیر جالبی طی کردهایم. شما بین «نیاد» و [«کارآگاه حقیقی»] و برای من بین «اپنهایمر» و «همدرد» که باعث شده بدانم از این پس چه خواهم کرد. واقعاً باورنکردنی است چون ظاهر خیلی خوبی داریم. راستش به تصاویر ثابتی که داشتند میگرفتند نگاه میکردم تا اطمینان پیدا کنم: «هنوز نسبتاً خوب به نظر میرسیم یا نه؟» فکر میکردم: «ظاهرمان خیلی خوب است.»»
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید