news-background
news-background

وحید جلیلوند در جشنواره ونیز: نگران دچار شدن به سرنوشت جعفر پناهی نیستم

جلیلوند در جشنواره ونیز با فیلم «شب، داخلی، دیوار» برای «شیر طلایی» رقابت می‌کند.

«وحید جلیلوند» کارگردان فیلم «شب، داخلی، دیوار» (Beyond the Wall) در نهمین روز از جشنواره ونیز هفتاد و نهم در یک کنفرانس مطبوعاتی حاضر شد و برخلاف میل باطنی به یک پرسش سیاسی پاسخ داد. در این رویداد «نوید محمدزاده» و «دایانا حبیب» نقش‌آفرینی کرده‌اند.

جلیلوند در ابتدا به این پرسش پاسخ می‌دهد که چه نیازی به ساختن این فیلم احساس کرده است:‌ «گاهی وقت‌ها احساس نیاز فکرشده نیست، یعنی در ناخودآگاه یک نویسنده شکل می‌گیرد. اینکه احساس نیاز به موضوعی یا مفهومی داشته باشم نه، این‌طور نبوده، اما به گمانم جهان معاصر نشان داده است که حلقه مفقوده‌اش عشق است و برای برگشت این قطعه گمشده و پیدا شدن آن ما به از خود گذشتگی یا شرافت نیاز داریم.»

این فیلمساز در ادامه از ناامیدی در جامعه می‌گوید: «از صبح که بلند می‌شوید وقتی فضای مجازی را مرور می‌کنید و حتی به خیابان می‌روید، همه‌چیز دست به دست هم داده تا امید شما را ناامید کنند، کام شما را تلخ و رنج‌های شما را مضاعف کند. اگر بشر امروز نتواند امید را در قلب و صندوق ذهنش نگه دارد از دست می‌رود. برای همین این فیلم دائم میان واقعیت و خیال رفت و برگشت می‌کند. به دلیل اینکه خیال ما را زنده نگه می‌دارد.»

جلیلوند در بخشی از کنفرانس از بیانیه‌ای که در سال ۱۴۰۰ منتشر کرد و خواستار پایان خشونت نیروهای امنیتی شد می‌گوید و اینکه آیا حکومت چنین پیامی را دریافت می‌کند یا نه: «گفته‌اند که «هر کسی از ظن خود شد یار من.» جناب [بابک] غفوری آذر [خبرنگار «رادیو فردا»]، همان‌گونه که از پیام سال گذشته من که برای مشکل آب خوزستان بود، یک عده در ایران صرفاً آنچه که می‌خواستند برداشت کردند، شما هم آنچه را که می‌خواستید در آن پیام برداشت کردید. شما صرفاً برداشت کردید که «تفنگت را زمین بگذار» اما این را برداشت نکردید که من در تمام طول آن پیام مأموران امنیتی و پلیس را «برادرم» خطاب کردم. من در این فیلم هم همین کار را کردم. در این فیلم هم قهرمان من یکی نیروی امنیتی است که برادر من است.»

جلیلوند ادامه می‌دهد: «چنانچه نگاه ما از دو قطبی... یا له یک جریان هستیم یا علیه یک جریان. چنانچه نگاه ما به این تعادل برسد که چه کسی که آن‌طرف ایستاده و چه کسی که این‌طرف ماجراست با هم برابرند، آن وقت گفت‌وگو سهل‌تر و ساده‌تر می‌شود. طبیعتاً ممکن است تصور کنید که من این حرف‌ها را برای این می‌زنم که در ایران هنوز کار دارم یا در ایران زندگی می‌کنم یا مبادا به سرنوشت «جعفر پناهی» دچار شوم یا چنین چیزهایی... نه، واقعاً چنین نیست. من در صورت برادران امنیتی گفتم برادرم، به شما هم می‌گویم برادرم. به همین خاطر این دو قطبی بودن به شدت آزارم می‌دهد. من در آن ون امنیتی دو مأمور دارم: یکی وظیفه‌محور است و دیگری که نوید بازی می‌کند وجدان‌محور است.»

جلیلوند اضافه می‌کند: «من در آن پیام به مأموران امنیتی و خطاب به پلیس گفتم: «برادرم، علاوه بر وظیفه‌ات به قلبت هم رجوع کن.» در فیلم هم همین را گفته‌ام.»

محمدزاده در پاسخ به این پرسش که آیا پس از بوسیدن همسرش روی فرش قرمز فیلم «برادران لیلا»‌ در جشنواره کن ممنوع‌الکار شده یا نه می‌گوید: «در حال حاضر چیز رسمی اعلام نشده. مشغول بازی در سریالی به نام «آکتور» ساخته «نیما جاویدی» هستم. این جوابی است که می‌توانم بدهم.»

دیدگاه‌ها

برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید