زمان مطالعه: ۵ دقیقه
کوتاهترین سخنرانیهای تاریخ اسکار
دریافتکنندگان جوایز اسکار همواره این توصیه را میشنوند که پیش از نواخته شدن موسیقی سخنرانیهایشان را به پایان ببرند. در سال ۱۹۴۳، «گریر گارسون» طولانیترین سخنرانی تاریخ اسکار را ارائه کرد و با پنج و نیم دقیقه رکورد گینس را شکست.
گارسون با این حال تنها برنده اسکاری نیست که در سخنرانی زیادهروی کرده است. «هیلاری سوانک»، «آدرین برودی» و «ال پاچینو» همگی از محدودیت ۴۵ ثانیهای عبور کردهاند و در موقعیتهایی قرار گرفتهاند که گاهی ناخوشایند بوده است.
بعضی دیگر از دریافتکنندگان اسکار اما بازگویی سرگذشت خود را لازم ندیدهاند و توصیه «فرانکلین دی. روزولت» را آویزه گوش کردهاند: «بیریا باش، سخن کوتاه کن، بنشین.» بازیگرانی چون «جو پشی»، «پتی دوک» از جمله ستارگانی بودهاند که سخنرانی آنها به چند کلمه بیشتر نمیرسیده است.
«ایندیپندنت» بعضی از کوتاهترین سخنرانیهای تاریخ اسکار را گردآوری کرده است:
ریتا مورنو (West Side Story 1962)
مورنو پس از دریافت اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل برای «داستان وست ساید» (West Side Story) در سال ۱۹۶۲ گفت: «باورم نمیشود! خدای بزرگ! با همین [جملات] مرخص میشوم!» اسکار مورنو یکی از ۱۰ جایزه اسکار «داستان وست ساید» بود. این فیلم در بخش بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بایزگر مرد برای «جرج چاکیریس» برنده جایزه شد.
جو پشی (Goodfellas 1990)
گانگستر محبوب هالیوود وقتی برای «رفقای خوب» به کارگردانی «مارتین اسکورسیزی» برنده اسکار بهترین بازیگر مرد نقش مکمل شد، سخنرانی کوتاهی داشت. او گفت: «باعث افتخار من است. سپاسگزارم.» در آن زمان گزارش شد که پشی احتمال برنده شدن خودش را اندک میدانست و برای سخنرانی آماده نشده بود.
دوروتی مالون (Written on the Wind 1957)
مالون برای بازی در «بر باد نوشته» در سال ۱۹۵۷ اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل را به خانه برد. سخنرانی مالون پس از تنها ۳۵ ثانیه توسط «جک لمون» که ساعتش را به او نشان داد قطع شد.
تیتوم اونیل (Paper Moon 1974)
اونیل در سال ۱۹۷۴ به جوانترین برنده تاریخ اسکار تبدیل شد و همچنان این رکورد را حفظ کرده است. او که در آن زمان ۱۰ ساله بود، با تاکسیدو روی صحنه آمده تا برای فیلم «ماه کاغذی» اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل را دریافت کند. او پس از قدردانی از «پیتر باگدانوویچ» کارگردان فیلم و پدرش «رایان اونیل» صحنه را کرد.
پتی دوک (The Miracle Worker 1963)
دوک پس از اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل برای «معجزهگر» بهشدت احساساتی شده بود و روی صحنه فقط گفت: «متشکرم.» و از دوربینها گریخت.
آلفرد هیچکاک (جایزه افتخاری «اروینگ جی. تالبرگ»)
فیلمساز بریتانیایی وقتی درسال ۱۹۶۸ روی صحنه مراسم اسکار آمد تا جایزه یادبود «اروینگ جی. تالبرگ» را دریافت کند، تنها پنج کلمه به زبان آورد: «واقعاً خیلی از شما سپاسگزارم...» در آن زمان هیچکاک چهار نامزدی اسکار را دریافت کرده بود.
گلوریا گراهام (The Bad and the Beautiful 1953)
گراهام به سرعت و نفسنفسزنان روی صحنه آمد تا اسکار بهترین بازیگر زن نقش مکمل برای «بد و زیبا» را دریافت کند. او در مراسم سال ۱۹۵۳ گفت: «از شما خیلی متشکرم.»
دیمیتری تیومکین (High Noon 1953)
«دیمیتری تیومکین» در سال ۱۹۵۳ دو جایزه اسکار برای «ماجرای نیمروز» به خانه برد، اما در مجموع ۱۵ کلمه بیشتر به زبان نیاورد. او برای سخنرانی اول گفت: «از شما بسیار سپاسگزارم. سپاسگزاری میکنم.» تیومکین پس از دومین پیروزیاش گفت: «احساس میکنم مادر دوقلوهایی شگفتانگیز هستم.»
لویی سیهویوس (The Cove 2009)
سیهویوس پس از دریافت اسکار برای مستند «خلیج» تنها به «از شما متشکرم.» بسنده کرد چرا که با صدای ارکستر مواجه شد. «فیشر استیونز» تهیهکننده مستند بخش زیادی از وقت تعیین شده برای سخنرانی این جایزه را به خود اختصاص داده بود. سیهویوس پس از مراسم با انتشار ویدیویی سخنرانی طولانیتری ارائه کرد.
بیلی وایلدر (The Apartment 1961)
وایلدر جوایز بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامه را برای «آپارتمان» دریافت کرد، اما هنگامی که روی صحنه آمد برای هر سه جایزه سخنانی کوتاه بیان کرد. او پس از دریافت اسکار بهترین کارگردانی به شوخی گفت: «از شما خیلی متشکرم، شما آدمهای فهمیده و دوستداشتنی. متشکرم.»
ویلیام هولدن (Stalag 17 1954)
هولدن پس از دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد برای «بازداشتگاه شماره ۱۷» در سال ۱۹۵۴ روی صحنه مراسم گفت: «متشکرم. متشکرم.»
دلبرت مان (Marty 1956)
این کارگردان اولین و تنها جایزه اسکارش را در سال ۱۹۵۶ دریافت کرد اما در شب اهدای جایزه بسیار کوتاه از آکادمی تشکر کرد و گفت: «سپاسگزارم. خیلی از شما ممنونم. قدردانی میکنم.»
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید