زمان مطالعه: ۶ دقیقه
نقد Coronation: مستند دردناک فیلمساز چینی در مورد ویروس کرونا
خلاصهای از نقدهای هالیوود ریپورتر، ایندیوایر و گاردین: فیلم «کرونیشن» (Coronation) دومین ساختهی آی ویوی فیلمساز چینی، نگاهی است به اولین جریانات و رویدادها پس از ویروس نوپدید کرونا در چین و شروع قرنطینه در شهر ووهان. تازهترین ساختهی وی وی پرترهای است دو ساعته از چند ماه گذشته و همنشینی با ویروس کرونا و خاموشی زیستی. تماشای انلاین فیلم خارجی.
نکتهی حائز اهمیت آن است که این فیلمساز مطرح در اروپا زندگی میکند و تازهترین اثرش مستند «کرونیشن» را از راه دور و با همکاری و همیاری داوطلبان و دوستانی که در چین داشته، کارگردانی کرده است. این هنرمند فعال با نگاهی مخفیانه و قدرتمند، جریان پاندمیک و نحوهی برخورد با آن را و طریقهی هندل کردن آن در شرق، نسبت به برخورد با این جریان در غرب را به خوبی به تصویر آورده و فیلمی را ساخته که تصاویر، مستندات و شفافیت موضوعی آن در آیندهای نه چندان دور برای همگان بسیار موثر و سودمند خواهد بود.
مستند «کرونیشن» شامل تصاویر کلاژگونه از روایتهای کوتاه و گستردهای است از شروع ویروس کرونا و همهگیر شدن این بیماری و به تبع، نحوهی برخورد مردم و مسئولین با بحرانی که تمام حس و حال زندگی و فعالیت در کشور را به طور ناگهانی متوقف کرده است و جریان زندگی را تماماً به محاق برده است. فیلم به نوعی با حال و هوای فیلمهای آخرالزمانی شروع میشود، صحنههای هوایی از ایستگاه خالی قطار و خطهای خالی قطار. شهری ساکت، خاموش و طاعون زده، صحنههایی از کارکنان بیمارستان به هنگام ضدعفونی کردن لباس و وسایلشان و سپس شکلگیری روایات متعدد از این بحران.
فیالمثل در یکی از این روایات، پلیس در پمپ بنزین ماشین مردی را برای کنترل کردن نگه میدارد. و مرد به پلیس میگوید که در روز ۲۳ ژانویه برای جشن گرفتن سال نو چینی به شهر محل تولد خود رفته است و حالا میخواهد به ووهان، خانهی خود برگردد. در روایتی دیگر دوربین پستچی را نشان میدهد که مسئولیت رساندن بستههای پستی یک مجتمع را به تنهایی بر عهده دارد و ساکنین مجتمع با رعایت فاصله از یکدیگر و به آرامی به پارکینگ میروند و بستههای خود را تحویل میگیرند و یکی از ساکنین برای شوخی پلاستیک زباله بزرگی را بر روی سرش کشیده است. اخبار سینمای جهان را از ۳۰نما دنبال کنید.
دوربین در روایتی دیگر ما را به بخش آیسییو بیمارستان میبرد و بیمارانی را مشاهده میکنیم که بدون حرکت و متصل به دستگاههای تنفسی در تختهای خود خوابیدهاند و پرستارانی که با انواع و اقسام لایههای محافظتی برای رساندن اکسیژن به بیماران خود تلاش میکنند. دوربین کمی آن طرفتر پرستاران جوان زیادی را نشانمان میدهد که برای کمک از شهرهای دیگر آمدهاند و همه با خوشرویی از آنها استقبال میکنند. در این میان دکتری را نشانمان میدهد که پس از تمام شدن شیفتش و پس خروج از منطقه خطر بیمارستان، شست و شوی دستهایش حدود ۷۵ ثانیه طول میکشد. و یا روایتی تلختر از این جریان از تصاویر شهروندانی که در زیر باران جمع میشوند و منتظر می مانند تا شمارهی آنها اعلام شود تا بتوانند بقایای اجساد اقوام خود را تحویل بگیرند و...
فیلمساز در مستند «کرونیشن»از جهتی تصاویر قدرتمند و تاثیرگذار را از بحران نشانمان میدهد و از طرفی هم نقبی به مسائل سیاسی و اجتماعی و اوضاع نا به سامان چین میزند، فیالمثل در بخشهای پایانی فیلم، افرادی را نشانمان میدهد که صریحاً از نحوهی عملکرد دولت در هفتههای اول شکلگیری این ویروی نوپدید ناراضی هستند و معتقدند سیاستهای اشتباه و مبهم دولت باعث کشته شدن بسیاری از شهروندان شده است. اما در کل، تازهترین اثر آی وی وی، بیشتر به نمایش روایتهای مختلف میپردازد تا توضیح، بررسی و تحلیل رویدادهای پیش آمده. فیالواقع «کرونیشن» قضاوت را بر عهدهی تماشاگر میگذارد تا با توجه به رویدادها و مستندات موجود، در باب این پاندمیک و حواشی آن، خودش به نتیجه برسد.
اما نکتهی عجیب در باب پخش این مستند آن است که آی ویوی در مصاحبهای که با مجله نیویورک تایمز داشته، اعلام کرد در نظر داشته این فیلم را در یکی از جشنوارههای بینالمللی فیلم اکران کند، ولی درخواست او از سمت جشنوارهها و همینطور آمازون و نتفلیکس مورد قبول واقع نشده است و این اتفاق فیلمساز را متعجب ساخته و نمیداند دلیل مورد قبول واقع نشدن اثرش، ترس جشنوارهها و شبکهها از واکنش مقامهای چینی است و یا جریان دیگری پشت این موضوع است.
در انتها باید گفت این فیلم به عنوان اولین مستند بلندی است که در مورد ویروس کرونا معرفی شده است، کاری که هرچند ممکن است شتاب زده ساخته شده باشد و این شتاب زدگی به برخی از جزییات در طراحیهای سازنده فیلم آسیب زده باشد اما در نهایت اثری قابل توجه است و فیلمساز در این فیلم، عناصر لازمهی سبک خودش را حفظ میکند و به زیبایی وسعت ویرانی را با رنگ خاکستری، سکوت و ابهام شکل میدهد، تبعات این بحران را که برای دههها ادامه خواهد داشت خاطر نشان میسازد و سپس چگونگی زنده مانده و میل به از نو زیستن را به مردم آموزش میدهد و این بحران غیرطبیعی را نقطهی عطفی برای مبارزه مداوم میان فردیت و سازش و شرطی شدن میداند. تفکری که تمام زندگی حرفهای آن را دنبال کرده و این بار با نگاهی اجمالی به آخرالزمان از یک پاندمیک سازمان یافته، زنگ هشدار جهانی را به صدا در می آورد.
دیدگاهها
مهمان
برای ارسال دیدگاه باید وارد شوید