شان بیکر: کجایند فیلمهای بدون انفجار و بدون ابرقهرمان؟
«شان بیکر» کارگردان فیلم «آنورا» (Anora) که در جشنواره کن برنده «نخل طلایی» شد، یکی از معدود فیلمسازان مستقلی است که پس از یافتن مخاطب به چندگانهسازی رو نیاورده و همچنان به خلق آثار اریجینال ادامه میدهد. «سیانبیسی» به تازگی گزارش داده است که ۵۰ درصد فیلمهای استودیویی سال ۲۰۲۵ دنبالهاند.
بیکر در مصاحبه با «آسوشیتد پرس» میگوید «دلتنگ» روزهایی است که چندین فیلم مانند «آنورا» در سالنهای سینما اکران میشدند: «فیلمهای بزرگسالانه برای بزرگسالان که داستانهای انسانی داشتند چه شدند، فیلمهایی که انفجار یا ابرقهرمان نداشتند یا وحشت-محور نبودند؟ کجایند آن فیلمها؟ امروز کجایند؟ «کریمر علیه کریمر»، فیلمهای «جاناتان دمی» یا «رابرت آلتمن» کجایند؟ متأسفانه وجود ندارند، یا یا به ندرت ساخته میشوند. من میگویم اجازه دهید مخاطب به یاد بیاورد که آن آثار به اندازه فیلمهای پرخرج و بلاکباسترها ارزش اکران روی پردههای بزرگ را دارند.»
«ریچارد لینکلیتر» پیشتر گفته بود که استودیوها این روزها «فقط برای افراد ۱۲ ساله» فیلم میسازند: «امروز، برای دوازده سالهها فیلم میسازیم. در مجاب کردن بزرگسالان به اینکه فیلمهای خوبیاند عالی عمل کردهاند. [میگویند:] برای همیشه بچه بمانید. به خواندن کتابهای مصور ادامه دهید. این سینماست.»
فیلمهایی «بزرگسالانه» مطلوب لینکلیتر و بیکر در چند سال اخیر یا به صورت محدود اکران شدهاند و یا مستقیماً به پلتفرمهای استریم رفتهاند. این روزها کمتر استودیویی برای تولید پروژههایی که بودجه متوسط دارند چراغ سبز نشان میدهد و در نتیجه فیلمها اغلب یا با بودجه کمتر از ۱۰ میلیون دلاری و در ژانر وحشت ساخته میشوند و یا بلاکباسترهای پرخرج و پرانفجاریند که کمتر روی قصه تمرکز میکنند. در این میان فیلمهایی چون «تار» (Tar) ظهور میکنند اما فروش آنها هیچگاه در سطح بلاکباسترها نیست. این در حالی است که فیلمی چون «با گرگها میرقصد» (Dances With Wolves) سه دهه قبل بیش از ۴۰۰ میلیون دلار فروش میکرد. اما آن روزها گذشتند و مخاطبین امروز ترجیح میدهند چنین فیلمهایی را در خانه ببینند.