مسعود فراستی: نه سینما داریم نه بازیگر خوشچهره؛ فیلمهای اخیر مسعود کیمیایی یکی از یکی بدتر است
مسعود فراستی منتقد و نویسنده سینما، مهمان دومین قسمت از برنامه گفتگو-محور «رخ به رخ» بود که جمعه شب گذشته روی ایر رفت. این اپیزود در حالی آغاز شد که مهمان در مقابل گریم مقاومت کرد اما وقتی روی صندلی گریم نشست و در پاسخ به این پرسش که نقش گریم در سینما را چگونه میبیند میگوید: «کدام سینما؟ سینمای اینجا؟ خوب، ما که هنوز سینما نداریم. فیلم داریم. چند تا فیلم داریم اما سینما؟ نداریم.»
این منتقد اضافه میکند: «[گریم] در سینمای حرفهای، حرفهای است. این اطوارها که من در سینمای جدی اهل گریم نیستم کمی شوخی است... با گریم خیلی کارها میشود کرد... سینمای آمریکا استاد این داستان است.» فراستی اعتراف میکند که به زیبایی چهره بازیگر معتقد است و این زیبایی برای او یک امتیاز به شمار میآید اما میگوید: «خوشچهره بودن فقط به معنی پلاستیک روی [چهره] نیست. به معنی شادابی و هماهنگی چهره است... جیم کری چه کار میتواند بکند؟ همهکار. چهره او خوشایند است خوشقیافه نیست. بازیگر خوشقیافه به نظر من کری گرانت است.»
فراستی در پاسخ به این پرسش که بازیگر خوشقیافه سینمای ایران کیست میگوید: ««بازیگر» دیگر نمیشناسم. الان دیگر نمیشناسم.» منتقد پس از آنکه میز چوبی برنامه را نقد میکند میگوید تاکنون از نقد هیچ فیلمی پشیمان نشده است: «ولی شده از یکی دو فیلم تعریف کرده باشم، اما دفعه بعد زده باشم.»
منتقد یک بار دیگر از اینکه فیلم «جرم» ساخته «مسعود کیمیایی» را «استمنا» خوانده دفاع میکند و اگرچه در ابتدا میگوید: «الان که نگاه میکنم اگر بخواهم راجع به آن فیلم حرف بزنم، فیلمساز جلوی چشمم میآید و سن و سالش، و احترامی که برای این همه سال قائلم.» اما اضافه میکند: «من آنجا راجع به فیلم گفتم. همچنان نظرم این است که عرض کردم... هیچ قصد توهین نداشته و نخواهم داشت. خیلی ناراحتم که فیلمهای بعدی این فیلمساز عزیز یکی از یکی بدتر است.»
فراستی ادامه میدهد: «من بدترین منتقد عباس کیارستمی بودم. گفته بود دو منتقد وجود دارند که منتقد جدی مناند و بقیه جدی نیستند. یکی فرانسوی است و یکی ایرانی که از آن فرانسوی بدتر است. همه نقدهایم غیر از اولی منفی است. خیلی هم تند است. اما با خود [فیلمساز] نهایت احترام. وقتی مریض شده بود به آن فردی که به او نزدیک بود زنگ زدم و گفتم میخواهم ببینمش. هر بار که یکدیگر را دیدیم بهشدت دوستانه و محترمانه برخورد کردیم. این نشان میدهد که ما در سینما هنوز ماقبل نقدیم. نقد را تعارف میفهمیم. تندی نقد را توهین میفهمیم. یعنی نقد را نمیفهمیم.»
فراستی تأکید میکند: «نقد مدیوم من است. تفریح من نیست. سرگرمی من نیست. مدیوم من است. نقد پیشکسوت نمیفهد. نه پسکسوت. واژهها از من است. شوخی هم ندارد. در مدیوم نقد اوست. به هیچ آدمی هم توهین نکرده، نمیکند و نخواهد کرد. ولی با فیلم بد شوخی ندارد و همان واژهها را [استفاده میکند.]»
این منتقد در ادامه خودش را «عدالتخواه» و «طرفدار مظلومان» میخواند و میگوید نگرش سیاسی او قطعاً در نقدش تأثیرگذار است: «این نگرش از قدیم در من بوده، حالا شکل ایدئولوژیک گرفته، ایدئولوژی دیگر برای من مطرح نیست اما بیس قضیه مطرح است: من فکر میکنم هر جایی که مظلومی به پا میخیزد باید از او دفاع کرد. از جنبشهای کوچک حقطلبانه ضد-سرمایهداری و ضد-تروریست باید دفاع کرد.»
فراستی سپس در پاسخ به این پرسش که اگر در یک جزیره دور افتاده باشد چه چیزی با خود میبرد میگوید: «صد رمان کلاسیک» و توضیح میدهد که چه چیزهایی او را سر ذوق میآورند: «یک: موسیقی کلاسیک. دو: ادبیات. سه: سینما.» فیلم «سرگیجه» (Vertigo) «آلفرد هیچکاک» به اعتقاد فراستی مهمترین فیلم تاریخ سینماست.
منتقد در بخش دیگری از برنامه به یاد میآورد که برای فیلم «فروشنده» اصغر فرهادی نقدی با لحن طنز نوشته است: «بزرگترین فیلمسازی که میشناسم خیلی شوخطبع است. هیچکاک. و به نظر من هنرمندی که شوخطبعی نداشته باشد یک جایی از او گیر است.»
۳۰نما کاملترین آرشیو دانلود فیلم و دانلود سریال خارجی بدون سانسور با زیرنویس فارسی