رابرت دنیرو: نمیتوانم آمریکا را دوست داشته باشم وقتی جنگهای احمقانه به راه میاندازد
«رابرت دنیرو» یکشنبه شب این هفته در کنسرت «برخیز، بخوان» (Rise Up, Sing Out) نیویورک گفت که دیگر نميتواند کشورش آمریکا را دوست داشته باشد. این بازیگر برنده اسکار در ابتدا با مراسم جشن تولد ۸۰ سالگی «دونالد ترامپ» در «کاخ سفید» و میزبانی از مسابقات یوافسی به همین مناسبت شوخی کرد و گفت: «به همه شب بهخیر و به همه کسانی که نتوانستند بلیت مبارزات قفسی «کاخ سفید» را بگیرند خوشآمد میگویم.»
بازیگر «قاتلان ماه گل» (Killers of the Flower Moon)، «راننده تاکسی» (Taxi Driver) و «گاو خشمگین» (Raging Bull) که یکی از دشمنان دیرینه ترامپ است، در آستانه دویست و پنجاه سالگی آمریکا میگوید دیگر نمیتواند کشورش را دوست داشته باشد.
این بازیگر ۸۲ ساله میگوید: «هیچ دوست ندارم این را بگویم اما دوست داشت کشورمان به تدریج شبیه به دوست داشتن یک همسر بدرفتار شده. نمیتوانم کشوری را دوست داشته باشم که جنگهای احمقانه و غیرانسانی به راه میاندازد، هزاران انسان بیگناه را میکشد و به صورت غیرمستقیم سبب مرگ و رنج میلیونها انسان دیگر میشود. نمیتوانم کشوری را دوست داشته باشم که بیمه سلامت را از میلیونها نفر میگیرد و از آن پول برای ثروتمند کردن طبقه ترامپ-اپستین استفاده میکند. نمیتوانم کشوری را دوست داشته باشم که شبهنظامیان نقابدار را برای تیراندازی به شهروندان در خیابان اعزام میکند، همسایگان ما را شکنجه میدهد و اعضای خانواده را از هم جدا میکند.»
دنیرو پس از تشویق پرشور حضار ادامه میدهد: «نمیتوانم کشوری را دوست داشته باشم که توسط یک حاکم ستمگر نژادستیز، زنستیز و بیگانههراس رهبری میشود. و اجازه دهید بگویم: نمیتوانم کشوری را دوست داشته باشم که توسط دونالد ترامپ و کنگره چاپلوس او رهبری میشود.»
دنیرو در ماه مارس یکی از میلیونها معترضی بود که در تظاهرات «شاه نمیخواهیم» (No Kings) در نیویورک حضور پیدا کرد. او در ادامه میگوید رؤسای جمهور دیگر آمریکا گاهی از قدرتهایشان سوء استفاده کردهاند اما هیچیک از آنها به اندازه ترامپ «تهدیدی وجودی برای آزادی و امنیت» نبودهاند: «او باید متوقف شود و همین حالا متوقف شود.»
دنیرو حتی در سخنرانی خود پس از دریافت جایزه افتخاری «نخل طلا» در جشنواره کن به ترامپ تاخته و او را «رئیس جمهور بیفرهنگ آمریکا» نامیده بود. او یکشنبه در نیویورک گفت: «در بیشتر سالهای عمرم، این کشور را دوست داشتهام. ایالات متحده آمریکا پذیرای نیاکان مهاجر من بود، به من و خانوادهام و همشهریانم فرصتهای گرانبها و آزادیهای فوقالعادهای داد. میخواهم دوباره کشورم را دوست داشته باشم. میخواهم کشورم را پس بگیرم.»