نقدهای فیلم Father Mother Sister Brother جارموش: اعجاز سادگی

زمان مطالعه: ۴ دقیقه

منتقدین در جشنواره ونیز به گرمی از فیلم «پدر مادر خواهر برادر» (Father Mother Sister Brother) استقبال کردند. امتیاز این فیلم به کارگردانی «جیم جارموش» در «متاکریتیک» به ۸۳ درصد و در راتن تومیتوز» امتیاز ۱۰۰ درصد می‌رسد.

«پدر مادر خواهر برادر» سه داستان جداگانه درباره روابط میان فرزندان بزرگسال و والدین روایت می‌کند. بخش «پدر» در بخش شمال شرقی ایالات متحده روی می‌دهد، «مادر» در ایرلند قرار داده شده و بخش «خواهر برادر» در پاریس می‌گذرد. «آدام درایور»، «کیت بلانشت»، «تام ویتس»، «ماییم بیالیک»، «شارلوت رمپلینگ»، «ایندیا مور»، «لوک سبات» از جمله بازیگران این فیلم خواهند بود.

منتقدین درباره پایان فیلم اختلاف نظر دارند اما هیچ‌یک نقدی سراسر منفی برای آن منتشر نکرده‌اند. «ددلاین» این فیلم را یادآور آثار اولیه جارموش در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ می‌داند و می‌نویسد: «در مقایسه با «گل‌های پررپر» (Broken Flowers) سال ۲۰۰۵، این فیلم گامی ارادی رو به عقب و به سمت طنز خشک، ریشه‌های تجربی، و اثری تقریباً غیر-سینمایی و ملایم است که بهتر است در حوالی نیمه‌های شب دیده نشود.»

«گاردین» به فیلم نمره ۴ ستاره از پنج داده و می‌نویسد: «ممکن است در زمان تماشای فیلم منتظر وقوع یک بحران یا برخورد باشید: انفجار بدخلقی یا تقاضای پراحساس صداقت. هیچ‌یک فرانمی‌رسد. اساساً، در این اثر حس اقناع و آرامش وجود دارد، و حس پذیرش و سادگی ذن که ذائقه سینمارو را تطهیر می‌کند، یا شاید در کل ذائقه تماشای آثار داستانی را. فیلمی است برای دوست داشتن.»

منتقد «ایندی‌وایر» به فیلم نمره -A داده و می‌نویسد بینندگان در «پدر مادر خواهر برادر» می‌توانند انتظار دیدن «هر چیزی» را داشته باشند: «کم و بیش به اندازه نسخه فیزیکی یک مجموعه داستان کوتاه که در کودکی دوستش داشته‌اید خشک است. نه قهرمانی دارد و نه ضد-قهرمانی، فقط آدم‌هایی دیده می‌شوند که گذران زندگی می‌کنند، و جارموش لحظاتی از آن را همان‌طور می‌گیرد که دیوید لینچ مثل صید ماهی در رودخانه می‌گرفت.»

منتقد «نکست بست پیکچر» به فیلم امتیاز ۷ از ده داده و می‌نویسد: «مجموعه‌ای سینمایی از متغیرهای مضمونی است که می‌تواند نگاهی ملایم و در عین حال طنزآمیز باشد به اینکه ما چگونه با انسان‌هایی که در شناختنشان چاره‌ای نداشته‌ایم و امیدواریم که دوستشان داشته باشیم ارتباط برقرار می‌کنیم. روابط خانوادگی فیلم اغلب یا شلوغ و یا بیش از حد سانتیمانتال است.»

«والچر» می‌نویسد این فیلم کارگردان را «در یک کلید مینور» نشان می‌دهد که در مواقعی بهترین نسخه از فیلمساز است: «داستانی سه بخشی پیرامون روابط به‌شدت عادی بنا می‌کند، تا جایی که به نظر می‌رسد کارگردان در زمان ساختنش انتظار می‌کشیده تا بتواند یک فیلم بزرگتری بسازد.»

«پلی‌لیست» می‌نویسد: «فیلمی استثنائی و متمایز نیست، چه بر اساس معیارهای خودش چه در زمینه کارنامه جیم جارموش به عنوان نویسنده و کارگردان. تماشا یا بررسی‌اش مشخصاً لذت‌بخش نیست. اما در عین حال می‌تواند با سادگی‌اش غمی ژرف و عمیق را به جریان بیندازد.»

«رپ» می‌نویسد: «اما حتی اگر صحنه پایانی از نظر مضمونی به‌شدت منطقی باشد، به سختی در سطوح دیگر درگیرکننده است و اهمیت پیدا می‌کند، و این باعث می‌شود تا حدی یک تجربه دلسردکننده باشد.» او اضافه می‌کند: «مانند هر خانواده‌ای، «پدر مادر خواهر برادر» بالا و پایین خودش را دارد. و مثل هر خانواده‌ای، می‌توانید سوگلی خود را انتخاب کنید.»

«هالیوود ریپورتر» می‌نویسد: «همچون فیلم «پترسون» (Paterson)، فیلمی است که سادگی، شیرینی و عادی بودن بی‌رنگ‌ولعابش تقریباً مثل یک معجزه باشد.»

«ورایتی» می‌نویسد: ««پدر مادر خواهر برادر» پیوسته زیباست. خلق تنوع و جذابیت بصری در صحنه‌های طراحی شده‌ای که مهمترین حادثه‌اش این است که در ظاهر حادثه‌ای رخ نمی‌دهد آسان نیست.»