دیوید بوردول مورخ و پژوهشگر سینما در ۷۶ سالگی درگذشت
پژوهشگر بزرگ سینما از دنیا رفت.
«دیوید بوردول» استاد دانشگاه، مورخ و پژوهشگر و نویسنده سینما در ۷۶ سالگی درگذشت. دانشگاه ویسکانسین-مدیسون پنجشنبه گذشته اعلام کرده است که بوردول پس از یک دوره طولانی بیماری از دنیا رفته است. او از سال ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۴ در این دانشگاه تدریس میکرد.
بوردول بیش از دو دهه برای کلکسیون کرایتریون به تفسیر فیلم و مصاحبه با فیلمسازان پرداخت و در ۵۰ اپیزود از «مشاهدات هنر فیلم» (Observations on Film Art) در کانال کرایتریون دیده شد.
کرایتریون با انتشار بیانیهای یک «دوست بزرگ و قدیمی و یک قهرمان خستگیناپذیر سینما» نامیده است که «دههها صرف انتقال خرد و اشتیاق خود به دوستداران فیلم در سراسر جهان کرد.»
بوردول کتاب «هنر فیلم: یک معرفی» (Film Art: An Introduction) را در سال ۱۹۷۹ و «تاریخ فیلم: یک معرفی» (Film History: An Introduction) را در سال ۱۹۹۴ منتشر کرد. هر دوی این کتابها با همکاری همسر بوردول «کریستین تامپسون» و اساتید دیگر دانشگاه به نگارش درآمدند. بوردول در زمان حیات ۲۲ کتاب و رساله و بیش از ۱۴۰ مقاله و نقد منتشر کرده است. او و همسرش یک وبلاگ سینمایی (davidbordwell.net) نیز دارند.
بوردول که متولد سال ۱۹۴۷ بود در سال ۲۰۰۶ درباره دوران کودکی خود گفت: «من در یک مزرعه بزرگ شدم و بنابراین دسترسی آسانی نداشتم به فیلمهایی که بچهها در شهرها داشتند. شروع کردم به دیدن فیلمهای کلاسیک روی تلویزیون در اواخر شب در حالی که کتابهایی چون «سرزندهترین هنر» (The Liveliest Art) «آرتور نایت» و «فیلم تا امروز» (The Film Till Now) «پل روتا» را میخواندم. بنابراین به شکل غریبی آگاهی من از سینما بیشتر از خواندن حاصل شد تا دیدن.»
بوردول آثار مکتوب دیگری مانند «سینمای کلاسیک هالیوود» (Classical Hollywood Cinema) در سال ۱۹۸۵، «اوزو و شاعرانگی سینما» (Ozu and the Poetics of Cinema) در سال ۱۹۸۸، «سیاره هنگ کنگ» (Planet Hong Kong) در سال ۲۰۰۰ و «آنگونه که هالیوود روایت میکند» (The Way Hollywood Tells It) را در سال ۲۰۰۶ منتشر کرده بود.
«ایندیوایر» مینویسد فیلمهای محبوب بوردول «دره ما چه سرسبز بود» (How Green Was My Valley)، «بازگشت به آینده» (Back to the Future)، «سانشیرو سوگاتا» (Sanshiro Sugata)، «من را انتخاب کن» (Choose Me) و بسیاری دیگر بودهاند.