جسیکا چستین می‌گوید نگران اعتراض به حضورش در جشنواره ونیز بوده است: اغلب به بازیگران می‌گویند سکوت کنید

زمان مطالعه: ۳ دقیقه

چستین فیلم «خاطره» را در ونیز دارد.

«جسیکا چستین» بازیگر برنده اسکار امروز جمعه در کنفرانس مطبوعاتی فیلم «خاطره» (Memory) به کارگردانی «میچل فرانکو» در جشنواره ونیز حضور پیدا کرد. پنجشنبه این هفته تأیید شده بود که توافق موقت تهیه‌کنندگان این فیلم با اتحادیه بازیگران (SAG-AFTRA) جواز حضور ستارگانی چون چستین را در این رویداد سینمایی می‌دهد.

چستین که با تی-شرت حمایت از اعتصاب بازیگران در فتوکال فیلم حاضر شد در ابتدا گفت: «بله، به‌شدت مضطرب بودم که امروز به اینجا بیایم، و در واقع برخی از افراد گروهم به من توصیه کردند که حضور پیدا نکنم.»

او ادامه می‌دهد: «خیلی خوش‌شانس هستم و از آن کاملاً آگاهی دارم. بازیگری حرفه شگفت‌انگیزی است و اغلب احساس می‌کنیم که باید برای محافظت از فرصت‌های شغلی آینده سکوت کنیم. اغلب به ما می‌گویند و متذکر می‌شوند که باید قدردان جایگاه خود باشیم. در این فضا به نظر من دهه‌ها امکان نادیده گرفته شدن بدرفتاری‌ها به وجود آمده و از طرف دیگر اعضای اتحادیه ما قراردادهای غیرمنصفانه‌ای منعقد کرده‌اند.»

چستین می‌گوید: «من اینجا حضور دارم به دلیل اینکه اتحادیه بازیگران به روشنی تأکید کرده بود راه حمایت از اعتصاب فعالیت در شبکه‌های اجماعی، حضور در صف اعتصاب و همکاری و حمایت از پروژه‌هایی است که توافق موقت کرده‌اند. این چیزی است که هیأت ملی مدیره اتحادیه ما، کمیته مذاکره و رهبری منتخب ما خواسته. وقتی تهیه‌کنندگان مستقل این قراردادهای موقت را امضاء می‌کنند باعث می‌شوند دنیا و استودیوها (AMPTP) بداند که بازیگران سزاوار پاداش‌های عادلانه، حمایت‌هایی که باید ادامه پیدا کند و سهمی از درآمد شبکه‌های استریم هستند. بنابراین امیدوارم که حضور در اینجا تهیه‌کنندگان دیگر و بازیگران دیگر را به حضور تشویق کند... امیدوارم که اعتصاب به زودی به پایان برسد و استودیوها به میز مذاکره برگردند.»

فیلم «خاطره» دیدار مجدد «سال» با بازی سارزگارد با همکلاسی سابقش سیلویا با بازی چستین را روایت می‌کند. سیلوا در یک آسایشگاه روانی ویژه بزرگسالان کار می‌کند و زندگی ساده‌ای دارد. او در بدترین شرایط با «سال» روبرو می‌شود پس از آنکه مرد در پایان مهمانی همکلاسی‌های سابق زن را تا خانه تعقیب می‌کند.

سارزگارد در کنفرانس امروز وقتی از بیماری یکی از خویشاوندان خود گفت احساساتی شد: «این مرد در زندگی من نقش بسیار مهمی داشت، بنابراین اتفاقی جادویی بود که از من خواسته شد نقش کسی را بازی کنم که از مشکل زوال عقل رنج می‌برد.»

فرانکو اضافه می‌کند: «بزرگترین ترس من از دست دادن عقل است، ترسی که من را به [موضوع] زوال عقل کشاند. اگر ندانید که چه کسی هستید، آیا همچنان خودتانید؟ برای یک نویسنده پرسش‌های زیادی ایجاد می‌کند.»

چستین در ادامه از فیلمنامه «خاطره» که از «کلیشه‌ها» دوری کرده ستایش می‌کند: «این زن به تعبیری دست از زندگی می‌کشد. چه زیباست که ببینی چه مسیری طی می‌کند تا دوباره زندگی را فرابگیرد.»