واکنش منتقدین به فیلم Crimes of the Future؛ دلآشوبنده اما دلنشینتر از انتظار
فیلم «جنایات آینده» هفت دقیقه در کن تشویق شد.
اکران فیلم «جنایات آینده» (Crimes of the Future) در جشنواره کن با هفت دقیقه تشویق ایستاده همراه بود، در حالی که برخی از بینندگان در میانه فیلم سالن را ترک کردند و توان تحمل آنچه روی پرده میدیدند را نداشتند.
در خلاصه داستان فیلم آمده است: «همچنانکه گونه بشر در حال وفق دادن خود با محیطی مصنوعی است، بدنش دستخوش تغییرات و موتاسیونهای نوینی میشود. کاپریس (لئا سیدو) و همکارش سال تنسر (ویگو مورتنسن) که هنرمندانی شناختهشدهاند، در مقابل انظار عموم از تغییرات اعضای بدنش رونمایی میکند. تیملین (کریستن استوارت)، پژوهشگری از «دفتر ملی اندامها»، به شکلی وسواسگونه حرکات آنها را تعقیب و وجود یک گروه مرموز را کشف میکند… مأموریت آنها – استفاده از شهرت سال برای رونمایی از فاز بعدی تکامل بشر است.»
این فیلم حاوی صحنههای آزاردهندهای از کالبدشکافی جسد یک کودک، نماهایی خونین و شخصیتهایی است که با لیس زدن زخمهای باز دیگران به ارگاسم میرسند. کراننبرگ پس از تشویق ایستاده به بینندگان میگوید: «از واکنش شما تحت تأثیر قرار گرفتم. امیدوارم شوخی نکنید، امیدوارم جدی بوده باشد.»
«ورایتی» گزارش داده است که در اکران دیگر فیلم برای اصحاب رسانه، تنها پنج منتقد از سالن خارج شدند و در پایان با «تشویق دستوپاشکستهای» روبرو شده است. تریلر روانشناسانه «تصادف» (Crash) کراننبرگ در کن ۱۹۹۶ با واکنشهای مشابهی مواجه بود و گروهی از افراد با صحنههای تصادف به لذت جنسی میرسیدند. مخاطبین فیلم در کن آن سال به سرعت سالن را ترک کردند و «فرانسیس فورد کاپولا» رئیس هیأت داوران آن جشنواره اعتراف کرد که برخی از اعضا «بسیار مشتاق» بودهاند تا از اهدای جایزه ویژه به «تصادف» ممانعت کنند.
منتقدین پس از نمایش «جنایات آینده» اغلب به ستایش از آن پرداختند. «دیوید ارلیک» منتقد «ایندیوایر» مینویسد این فیلم بههیچوجه آنگونه که بازاریابی شد چندشآور نیست، «بلکه بسیار دلنشینتر از انتظار» است: «تعمقی مبهم و بیرمق در مورد تسلیم جسم کهنه برای جسم نو. مانند یک عضو بدن منطبقنشده در شما یا روی شما رشد میکند.»
ارلیک اضافه میکند: «خود کارگردان ادعا کرده بود که مردم در پنج دقیقه اول فیلم شروع به ترک سالن میکنند. آنچه کراننبرگ از آن غفلت کرده این است که آن مخاطبین فرضی – که به اندازه جمعیتی که پس از نمایش فیلم برادران لومییر از صحنه حرکت قطار از وحشت پا به فرار گذاشتند نامعقول به نظر میرسد – در واکنش به تراژدی برای خروج صف میکشند نه خونریزی.» او اضافه میکند: «اشتباه برداشت نکنید، «جنایات آینده» اثری با تمام خصوصیات کراننبرگ است که با نشو و نمای مؤلف-گونه او (تختهای نالهگر ارگانیکی که شخصیتها روی آنها میخوابند یک کابوس شبانه تمام عیار است) و شعارها (جراحی سکس جدید است) تکمیل شده. اما در عین حال، این تعمق مبهم و به شکل عجیبی امیدوارانه در ارتباطات کلان میان زندگی ارگانیک و مواد مصنوعی، به این سبب نحوه فراتر رفتنش، به آثار کلاسیک ناخوشایند اما در مجموع رضایتبخش او پیوند میخورد.»
«چارلز برامسکو» منتقد «والچر» مینویسد: ««جنایات آینده» بازگشت باشکوه کراننبرگ است به خانه، ممارستی در بیان بیثبات «لیت استایل»، چالشی برای آنهایی که به او تهمت تقلید میزنند، و فرصتی بینظیر برای دیدن اتفاقات شریرانه روی تن انسان.»
«اسکرین» مینویسد: «کراننبرگ بازگشته تا با این دوست قدیمی از آینده نام کراننبرگ را پس بگیرد.»
«گاردین» مینویسد: «برشت میگوید: «در عصر سردرگمی خونین نگذار هیچچیز طبیعی نامیده شود.»؛ پس از این فیلم، چیزها خونینتر و گیجکنندهتر از همیشه به نظر میرسند.»
«لسآنجلس تایمز» مینویسد: «بازگشت کراننبرگ و دیدن مهارت بیمانند و امیدوارکننده او در جوش دادن فرمولبندیهای ترسناک و علمی تخیلی به سینمای ایدهها بسیار خوشایند است.»
منتقد «ورایتی» میگوید: ««جنایات آینده» یک فیلم واقعاً دلآشوبنده است، اما دیوید کراننبرگ، مثل همیشه، کار خودش را میکند.»
استودیوی نئون این فیلم را ۳ ژوئن اکران خواهد کرد.