«میزی ویلیامز» برهنه شدن برای سریال Sex Pistols را رهایی‌بخش می‌داند

زمان مطالعه: ۳ دقیقه

«میزی ویلیامز» می‌گوید برهنه شدن برای بازی در سریال «پیستولز» (Pistols) «دنی بویل» حس «رهایی» به او داده است. ویلیامز نقش «جوردن مونی» ستاره موسیقی پانک را بازی می‌کند. «دنی بویل» کارگردان سریالی است که زندگی اعضای گروه «سکس پیستولز» را بازگو خواهد کرد.

ویلیامز ۲۴ ساله در «پیستولز» نقش جوردن را بازی می‌کند که «اولین سکس پیستول» نامیده شده. جوردن مشاور این پروژه است و می‌گوید از بازی ویلیامز راضی است.

جوردن به «مترو» می‌گوید: «او بسیار خوشحال است، واقعاً نقش را دوست دارد. پیش از آنکه برای اولین بار ملاقاتش کنم، کتابم را خوانده بود، دنی بویل هم همین‌طور. چیزهایی از من می‌دانست، یعنی روشن بود که برای نقش کارهای زیادی کرده. گفتگوی واقعاً خوبی در مورد مسائل شخصی داشتیم – سبک زندگی، دوران کودکی من، جزئیاتی که به کتاب اضافه می‌کرد. اعتباری است برای او، به همین علت است که چنین بازیگر خوبی شده، بازیگری شناخته‌شده که فروتنانه شروع به کار کرده.»

جوردن توضیح می‌دهد: «او برای من پیامی ارسال کرد و گفت: «بدون پوشش بالاتنه در خیابان‌ها دوچرخه‌سواری کردم و احساس رهایی به من دست داد.» دنی در ابتدای کار گفته بود که این یکی از صحنه‌هایی است که تمایل دارد نشان دهد.» او در مورد سریال اضافه می‌کند: «امید زیادی به آن دارم. بسیار بسیار پشتیبانش هستم.»

او سپس فاش می‌کند که برای این نقش چه توصیه‌هایی به ویلیامز کرده است: «آنچه به او گفتم این بود: «در موقعیت بازی در نقشی هستی که یک زن بسیار بسیار قدرتمند است، زنی واقعاً متفاوت با دیگران است.» تصمیم گرفتم که می‌خواهم خودم باشم، مثل یک اثر هنری در حال حرکت، و کاملاً و مطلقاً غیرمتزلزل بودم. بنابراین او باید این خصوصیت را نشان می‌داد، اینکه هیچ‌چیزی ناراحتش نمی‌کند.»

جوردن ادامه می‌دهد: «او یک شخصیت بودیکایی بود. زنی که در انتخاب اینکه چه حس و ظاهری دارد نیرومند و آسوده‌خیال بود و این جوهره شخصیت است. مردم می‌گویند که من شجاع بوده‌ام اما شجاعت هیچ ارتباطی به آن ندارد، زیرا اگر احساس آسودگی کنید، نیازی ندارید که شجاع باشید.»

هرچند «سکس پیستولز» یکی از نمادین‌ترین گروه‌های پانک دهه ۷۰ میلادی بودند، اما جوردن شصت و پنج ساله می‌گوید در آن زمان زنان بسیاری تأثیرگذار بودند: «زنان بسیار زیادی مشارکت کردند، یک صحنه [موسیقی پانک] فقط مردانه نبود. برابری زیادی وجود داشت.»