معرفی بخت‌های اصلی جشنواره ونیز ۲۰۲۰

زمان مطالعه: ۱۰ دقیقه

پاندمی کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ صدماتی جدی به سینما وارد کرده. نه تنها صنعت فیلمسازی، بلکه فستیوال‌های فیلم که سینماگران را گرد هم می‌آورد تحت تأثیر شدید قرار گرفته‌اند. انی پاندمی جشنواره‌ی فیلم تگزاس (SXSW)، جشنواره‌ی فیلم کن و جشنواره‌ی فیلم تلیوراید را لغو کرد و سبب شد جشنواره‌ی تورنتو به صورت مجازی برگزار شود. اما جشنواره‌ ونیز ۲۰۲۰ در مقابل کرونا تسلیم نشد و به صورت حضوری آغاز به کار کرد. اخبار سینما را از ۳۰نما دنبال کنید.

ایتالیا در ماه فوریه گذشته سخت درگیر ویروس کرونا بود اما موفق شد نسبت به برخی کشورهای دیگر تا حد زیادی آن را مدیریت کند و شرایط را برای برگزاری فستیوال ونیز فراهم آورد. جشنواره‌ی امسال بدون تردید محقرتر از سال‌های پیش است. نت‌فلیکس تمامی فیلم‌هایش را از این جشنواره خارج کرد و بسیاری از استودیوها و فیلمسازان ترجیح دادند منتظر ریشه‌کن شدن کرونا بمانند. با این حال، اگرچه ونیز فیلم‌های آمریکایی کمتری را امسال به نمایش درخواهد آورد، اما باز هم عناوین وسوسه‌برانگیزی برای اولین بار در این جشنواره روی پرده می‌روند. در ادامه فیلم‌های منتخب جشنواره‌ ونیز در هفتاد و هفتمین دوره برگزاری فهرست شده‌اند. دانلود فیلم سینمایی با لینک مستقیم.

 

«دنیایی که می‌آید» (The World to Come)

این پروژه از داستان کوتاه «جیم شپرد» به همین نام اقتباس شده و تنها دومین اثر «مونا فست‌وولد» در مقام کارگردان است. اولین فیلم او «خواب‌گرد» در سال ۲۰۱۴ بود که در ساندنس نامزد دریافت جایزه‌ی بزرگ هیأت داوران شد. «ران هانسن» نویسنده‌ی رمان «قتل جسی جیمز به دست رابرت فورد بزدل» نیز در نگارش فیلمنامه به شپرد یاری می‌رساند.

این فیلم که در دهه‌ی ۱۸۵۰ نیویورک می‌گذرد، بدون تردید اثری شخصی برای فست‌وولد خواهد بود. او می‌گوید: ««دنیایی که می‌آید» زندگی دو زن معمولی را بررسی می‌کند که در زندگی من به هویت‌هایی قهرمان و فوق‌العاده تبدیل شدند.» او اضافه می‌کند: «به اشتراک گذاشتن داستان آن‌ها با مردم افتخار بزرگی برای من است.»

 

جریان اصلی (Mainstream)

هفت سال پس از فیلم «پالو آلتو» که نامزد جایزه‌ی «افق‌ها» در جشنواره‌ی ونیز بود، «جیا کاپولا» با یک درام جدید به نام «جریان اصلی» بازگشته است. این فیلم در مورد سه جوان لس‌آنجلسی با بازی «مایا هاک»، «اندرو گارفیلد» و «نت وولف» است که در فضای مجازی به شهرت می‌رسند. «جریان اصلی» شنبه (۵ سپتامبر) برای اولین بار در بخش «افق‌ها» ونیز اکران خواهد شد.

«جیا کاپولا» پیش از فیلمسازی در زمینه‌ی عکاسی فعالیت داشته و می‌گوید می‌خواسته با ورود به سینما خودش را به چالش بکشد زیرا فیلمسازی اجزای مختلفی از جمله طراحی لباس، طراحی صحنه و فیلمبرداری دارد. او در این فیلم با عموزاده‌اش «جیسون شوارزتمن» نیز همکاری کرده و می‌گوید: «جیسون هر کاری می‌تواند انجام دهد. او در زمانبندی لحظات طنز کارش فوق‌العاده است، بنابراین به او اجازه داده بداهه‌پردازی کند.»

 

تکه‌های یک زن (Pieces of a Woman)

«ونسا کربی» در این فیلم نقش اصلی را بازی می‌کند و در مقابل او «شیا لابوف»، «مالی پارکر»، «سارا اسنوک»، «ایلایزا شلسینگر»، «بنی سفدی»، «جیمی فیلز» و «الن برستین» قرار گرفته‌اند. «تکه‌های یک زن» اولین فیلم انگلیسی زبان «کورنل موندروتسو» فیلمساز مجارستانی است که پیش‌تر با فیلم «خدای سفید» برنده‌ی جایزه‌ی «نوعی نگاه» کن شده بود. «مارتین اسکورسیزی» که یکی از تهیه‌کنندگان این فیلم است اخیراً با انتشار بیانیه‌ای به ستایش از «تکه‌های یک زن» پرداخت.

داستان فیلم در مورد مارتا و شان کارسون با بازی کربی و لابوف است، زوجی اهل بوستون در آستانه‌ی تبدیل شدن به پدر و مادر که وقتی تصمیم می‌گیرند فرزندشان را در خانه به دنیا آورند زندگی‌شان دستخوش تحولاتی بی‌بازگشت می‌شود. پارکر نقش یک مامای سراسیمه را بازی می‌کند که متهم به سهل‌انگاری است. «کیت وبر» داستان فیلم را از تجارب شخصی موندروتسو اقتباس کرده است. استودیوی بران و لیتل لمب با همکاری ولث میدیا و پروتون سینما این فیلم را به تولید رسانده‌اند.

 

صحرانشینستان (Nomadland)

«کلوئی زائو» تدوین‌گر، تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان این پروژه که از کتابی غیرداستانی به همین نام نوشته‌ی «جسیکا برودر» اقتباس شده بوده است. این عنوان سینمایی سومین فیلم زائو پس از «سوارکار» و «ترانه‌هایی که برادرانم به من آموختند» است. او در حین تولید این فیلم گفته بود: «از آنجا که در شهرهای چین و انگلستان رشد کرده‌ام، همیشه مجذوب جاده‌‌های پهناور بوده‌ام – ایده‌ای که آن را ذاتاً آمریکایی می‌یابمش – جستجوی بی‌پایان چیزی آن‌سوی افق.»

«فرانسیس مک‌دورمند» برنده‌ی اسکار در این فیلم نقش زنی به نام «فرن» را بازی کرده که به سراسر آمریکا سفر آغاز می‌کند. هم‌بازیان او «دیوید استراترن» نامزد اسکار و بازیگران آماتور «باب ولز»، «لیندا می» و «سوانکی» خواهند بود. این فیلم که ۴ دسامبر توسط سرچ‌لایت پیکچرز در آمریکا پخش خواهد شد، قرار است در جشنواره‌های فیلم ونیز و تورنتو اکران شود. ساعاتی پیش نیز گزارش شد «صحرانشینستان» یکی از فیلم‌های پذیرفته شده در فستیوال بیناد فیلم لندن (BFI) خواهد بود که از ۷ اکتبر آینده آغاز به کار می‌کند.

 

یک شب در میامی (One Night In Miami)

«یک شب در میامی» داستانی در ۲۵ فوریه سال ۱۹۶۴ و پیروزی «محمد علی کلی» بر «سانی لیستون» و کسب عنوان قهرمانی بوکس سنگین‌وزن جهان در میامی را بازگو می‌کند. در حالی که موجی از سفید‌پوستان به سواحل میامی آمده بودند تا این مسابقه را از نزدیک ببینند، کلی به خاطر قوانین نژادپرستانه نمی‌توانست به «میامی بیچ» بیاید و در عوض شب را در متل «همپتون هول» که یکی از محله‌های سیاه‌پوست‌نشین است در کنار سه تن از دوستان نزدیکش گذراند: «مالکم اکس» فعال سیاسی، «سم کوک» خواننده و «جیم براون» ستاره‌ی فوتبال.

بازیگران انتخابی «رجینا کینگ» کارگردان برای این فیلم «کینگزلی بن-ادیر» در نقش «مالکم اکس»، «الی گوری» در نقش «محمد علی کلی»، «آلدیس هاج» در نقش «جیم براون» و «لزلی اودام جونیور» در نقش «سم کوک» خواهند بود. بازیگران نقش‌های مکمل نیز شامل «لنس ریدیک»، «جزمن سیفاس جونز»، «مایکل ایمپریولی» و «بو بریجز» می‌شوند.

 

«مندیبلوز» (Mandiblues)

کارگردان و دی‌جی فرانسوی «کانتن دوپیو» که با نام مستعار «موسیو وزو» در عرصه‌ی موسیقی شناخته می‌شود، یک کمدی عجیب و تلخ و سورئالیستی ساخته. آخرین فیلم او «پوست ‌گوزن» (Deerskin) با بازی «ژان دوژاردن» در مورد مردی بود که پس از جدایی از همسرش عاشق لباس خود می‌شود. «مندیبلوز» در بخش خارج از مسابقه‌ی ونیز اکران می‌شود و شباهت‌هایی به آثار «دیوید کراننبرگ» دارد. داستان فیلم در مورد دو مرد ساده‌لوح است که مگس غول‌پیکری را پیدا می‌کنند و می‌خواهند با آموزش او درآمدزایی کنند. گروه موسیقی الکترونیک «مترونومی» (Metronomy) آهنگساز این پروژه است.

 

«سالواتوره کفاش رویاها» (Salvatore – Shoemaker of Dreams)

«لوکا گوادانینو» که فیلم‌های «مرا به نام خود بخوان» و بازسازی «سوسپیریا» را ساخته امسال با پروژه‌های متفاوتی وارد ونیز شده است. «سالواتوره کفاش رویاها» مستندی در مورد طراح مد ایتالیایی «سالواتوره فراگامو» است و «فیوری، فیوری، فیوری!» (Fiori, Fiori, Fiori!) فیلم کوتاهی است که گوادانینو با یک تبلت و موبایل هوشمند و چند بازیگر در حین پاندمی ساخته. فیلمساز در «سالواتوره» کوشیده معنای واقعی «نابغه» را کشف کند و اینکه چگونه فراگامو از یک پینه‌دوز به یک هنرمند تبدیل شده است. فیلم سال‌های جوانی او در ناپل تا ورودش به آمریکا را بررسی می‌کند، وقتی که با طراحی کفش در سانتا مونیکا و هالیوود به شهرت رسید.

 

«هاپر/ولز» (Hopper/Welles)

«دنیس هاپر» و «اورسن ولز» در حین تولید «آن‌سوی باد» که سال ۲۰۱۸ منتشر شد، گفتگو‌های بی‌پایانی در مورد تمامی جنبه‌های فیلمسازی، و نیز مذهب، جنسیت، سیاست، و فرهنگ کرده‌اند. کیست که نخواهد به این گفتگو گوش کند؟ خوشبختانه، علاقه‌مندان نیازی نیست در زمان سفر کنند یا آرزو کنند که ای کاش مگسی روی دیوار می‌بودند تا این مکالمات را بشنوند، چرا که مستند «هاپر/ولز» از راه خواهد رسید.

این مستند که به صورت دیجیتال توسط کمپانی لهستانی «فیکسافیلم» از فیلم ۱۶ میلی‌متری مرمت شده، نتیجه‌ی تدوین ساعت‌‌ها فیلم از ملاقات «اورسن ولز» و «دنیس هاپر» برای اولین بار است. این دو مرد در زمان فیلمبرداری «آن‌سوی باد» با یکدیگر ملاقات کردند وقتی که هاپر در آستانه‌ی ساخت «ایزی رایدر» بود. در آن زمان ولز روزهای پایانی فیلمسازی خود را پشت سر می‌گذاشت، در حالی که هاپر در ابتدای راه بود.

 

«صدای انسانی» (The Human Voice)

جشنواره‌ فیلم ونیز فیلم «صدای انسانی» که نزدیک به ۳۰ دقیقه‌ خواهد بود را برداشتی آزاد از نمایش «ژان کوکتو» توصیف کرده که آلمودوار دهه‌ها رؤیای ساختن را داشته است. داستان فیلم در مورد زنی با بازی «تیلدا سوئینتون» است که در انتظار تماس تلفنی معشوقی نشسته که به تازگی از او جدا شده است. آلمودوار برای اولین بار فیلمی به زبان انگلیسی می‌سازد. آلمودوار می‌گوید: «برای بازگشت به ونیز در چنین سال ویژه‌ای با کووید-۱۹ به عنوان یک مهمانی ناخوانده بسیار هیجان‌زده‌ام. همه‌چیز متفاوت خواهد بود و من مشتاقم که شخصاً تفاوت‌ها را کشف کنم.» این فیلمساز اضافه می‌کند:‌ «همکاری با تیلدا در سالی که یک جایزه‌ را سزاوارانه دریافت کرده باعث افتخار من است. در واقع، «صدای انسانی» جشنواره‌ تیلدا است، جلوه‌ای از هنرهای بیکران و مختلف او به عنوان یک بازیگر. کارگردانی او تجربه‌ی باشکوهی بود.»

 

دیگر عناوین شایان ذکر

فلیم «دوک» (The Duke) به کارگردانی «راجر میچل» و بازی «هلن میرن» و «جیم برادبنت»؛ مستند جدید «الکس گیبنی» تحت عنوان «دیوانه، نه روانی» (Crazy, Not Insane) در مورد روان‌پزشکی که در مورد قاتلین زنجیره‌ای تحقیق می‌کند و فیلم جدید «کریستوس نیکو» فیلمساز یونانی تحت عنوان «سیب» (Apples) دیگر فیلم‌هایی‌اند که از بخت بالایی برای کسب جوایز برخوردارند.